KİNDÎ’DE NEFS, BEDEN VE KÖTÜLÜK
Öz
Bedenle ilişkisinden dolayı
varlık mertebeleri içerisinde önemli bir konuma ve değere sahip olan nefs; özü
itibariyle aklî, işlevi itibariyle cismanî varlıkları yetkinliğe ulaştıran
varlık alanıdır. Kindî felsefesinde, bir bedene ve bir nefse sahip olan insanın
bedenin olumsuz güçlerinden kurtulması ve özsel yetkinliğine ulaşması nefs ile
mümkündür. Bu minvalde nefs, insanın arzu ve öfke kuvvelerine karşı koruyucu
kalkan vazifesi görmekte, insanı bedenin ihtiraslarından kurtarmak suretiyle
kötülüğün ortaya çıkmasına mani olmaktadır. Zira nefs olmadan arzu ve öfke
kuvvelerine sahip olan bedenin isteklerine engel olmak mümkün değildir. Bu
makale, Kindî felsefesinde nefsin bedenle ilişkisini ve bu ilişkiden
kaynaklanan kötülüğün tezahürünü ayrıntılı bir şekilde ele almaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Esûlûcyâ, Bedevi, Abdurrahman. Eflutin inde’l Arab içinde, 1-164. Kahire: Mektebetü’n-Nehdati’l- Mısriyye, 1955.
- Guthrie, Kenneth Sylvan Numenius. The Father of Neo-Platonism, London: Comparative Literature Press, 1917.
- Kayaalp, Ümran. “Kindî’nin Nefs Algısı ve Ahlak Anlayışındaki Yeri”. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, 2015.
- Kindî. Felsefi Risaleler. çev. Mahmut Kaya. İstanbul: Klasik Yayınları, 2002.
- Plutarch. Moralia Volume V, (İsis and Osiris). Translate by Frank Cole Babbitt. Hardvard: Harvard University Press, 1999.
- Uysal, Enver. “Kindî ve Fârâbî’de Akıl ve Nefs Kavramlarının Ahlâkî İçeriği”. Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi 13,sy. 2 (2004): 141-156.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Din Araştırmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
2 Temmuz 2018
Gönderilme Tarihi
12 Mart 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 54 Sayı: 2