Araştırma Makalesi

HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ

Cilt: 55 Sayı: 4 15 Aralık 2019
PDF İndir
EN TR

HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ

Öz

    İnsanlar, toplum olmayı başardıkları zamanlardan beri birtakım siyasal sistemler kurmuş; bu sistemler arasında bir ilişki ve etkileşim hep olmuştur. Ne var ki kimi uluslararası aktörlerin temiz ve nezih bir dış siyaset stratejisi yerine taktiksel bir politika izleyerek gizli emeller peşinde koştukları, ilkeli ve istikrarlı bir dış siyaset stratejisi izlemedikleri görülmektedir. Geçmişte olduğu gibi günümüzde de küresel ölçekte yaşanan siyasî ve ekonomik krizler; ilkeli bir dış siyaset stratejisi izlemeyen devletlerin dünyaya yön vermesinden kaynaklanmaktadır. 

 Hz. Peygamber’in (s.a.s.) dış ilişkiler stratejisi bütünüyle Kur‘ân eksenlidir; çünkü o, Kur‘ân’ın canlı yaşam halidir. Onun stratejisi, insanları kötü ahlâkî davranışlardan arındırmak ve insani bir kimlik kazandırmak şeklindedir. Bu çalışmayla dikkat çektiğimiz husus, Hz. Peygamber’in (s.a.s.) dış ilişkilerinin istikrarlı, güvenli ve ilkeli bir dış siyaset stratejisi için temel dayanak ve rol-model olduğudur. Evrensel ve güven temelli bu dış siyaset stratejisi gereğince Hz. Peygamber (s.a.s.), İslâm’a davet mektuplarında ( أَسْلِمْ تَسْلَمْ ) “Müslüman ol ki dünya ve âhirette selamette olasın” mesajıyla  devlet başkanlarını bu evrensel ilkelere davet etmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Kaynakça Abdurrazzak, Ebû Bekir b. Hammam es-San’ani. el-Musannef. Thk. Ha- bibu’r-Rahman el- Â’zamî. 11 cilt. Beyrut: Mektebetü’l-İslâmi, 1983.
  2. Ahmed b. Hanbel. Müsned. Thk. Şuayb Arnavudî, Adil Murşîd. 50 cilt. Lübnan: Müessesetü’r-Risale, 1999.
  3. Ali b. el-Mutarrazî, Ebu’l-Feth Nasruddin b. Âbdi’s-Seyyid. El-Muğrib fi tertîbi’l- mu’rib. Thk. Mahmud Fahurî, Abdu’l-Hamid Muhtar. 4 cilt. Halep: Mektebet-u Usabe b. Zeyd, 1979.
  4. Ali, Abdulfettah, Halil, Muhammed. Usulü’l- alakati’d-diplomasiyye ve’l-konsaliyye. Amman: Merkezü’l-İlmi li’d-Dirasati’s-Siyasîyye, 2005.
  5. Azîmâbâdî, Avnu’l-ma’bud şerhu Süneni Ebi Davud. Dımeşk: Daru’l- Feyha, 2013.
  6. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Huseyn. Şua’bu’l- İman. Thk. Muham- med Said. 14 cilt. Beyrut: Daru’l- Kütübi’l-İlmiyye, 1410/ 1991.
  7. Bezzar, Ebû Bekir Ahmet b. Amr b. Abdi’l-Halık. Müsnedü’l-Bezzar. Thk. Mahfuzu’r-Rahman Zeynullah. 9 cilt. Medine: Mektebetü’l-U’lum ve’l-Hikem, 1997.
  8. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail. el-Camiu’l-müsnedü’s-sa- hihu’l-muhtasar min umuri Resulillahi ve sünenihi ve eyyamihi. Thk. Mahmud Muhammed Nassar. Beyrut: Daru’l- Kütübi’l-İlmiyye, 2013.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Din Araştırmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Aralık 2019

Gönderilme Tarihi

10 Temmuz 2019

Kabul Tarihi

28 Kasım 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 55 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Çelik, N. (2019). HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ. Diyanet İlmi Dergi, 55(4), 975-1009. https://doi.org/10.61304/did.589749
AMA
1.Çelik N. HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ. Diyanet İlmi Dergi. 2019;55(4):975-1009. doi:10.61304/did.589749
Chicago
Çelik, Nizamettin. 2019. “HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ”. Diyanet İlmi Dergi 55 (4): 975-1009. https://doi.org/10.61304/did.589749.
EndNote
Çelik N (01 Aralık 2019) HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ. Diyanet İlmi Dergi 55 4 975–1009.
IEEE
[1]N. Çelik, “HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ”, Diyanet İlmi Dergi, c. 55, sy 4, ss. 975–1009, Ara. 2019, doi: 10.61304/did.589749.
ISNAD
Çelik, Nizamettin. “HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ”. Diyanet İlmi Dergi 55/4 (01 Aralık 2019): 975-1009. https://doi.org/10.61304/did.589749.
JAMA
1.Çelik N. HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ. Diyanet İlmi Dergi. 2019;55:975–1009.
MLA
Çelik, Nizamettin. “HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ”. Diyanet İlmi Dergi, c. 55, sy 4, Aralık 2019, ss. 975-1009, doi:10.61304/did.589749.
Vancouver
1.Nizamettin Çelik. HZ. PEYGAMBER’İN (S.A.S.) DIȘ İLİȘKİLER STRATEJİSİ. Diyanet İlmi Dergi. 01 Aralık 2019;55(4):975-1009. doi:10.61304/did.589749