A COMPARISION OF TURKISH AND HUNGARIAN PHONOLOGICAL STRUCTURES

Abstract

This study aims to investigate the similarities and differences between Turkish andHungarian phonologic structures within a comparative observation technique.Within this scope, Selen (1979) and Ergenç (1989) were used for Turkish andSzende (1994) and Gosy (2004) were based for Hungarian phonological structure.Both languages which carry double consonants are affected by vowel ha mony andconsonant assimilation. As for the main point where the phonological structures oflanguages are seperated is related to the effect of long and short vowels which is asuprasegmental phoneme on Hungarian. The vowel of /e/ has three distributiveparameters and this vowel has any distinctive features on semantic change of thelexical items for both in Turkish and Hungarian

Keywords

• phonologic system
• phonology
• harmony
• phoneme

Türkçe ve Macarcanın ses yapılarının karşılaştırılması üzerine bir gözlem

Öz

Bu çalışmada, Türkçe ve Macarcanın ses yapıları arasındaki benzerlikler ve farklılıklar üzerinde karşılaştırmalı gözlem tekniği kullanılarak iki dil sisteminin sesdizgelerinin betimlenmesi amaçlanmaktadır. Bu çerçevede Türkçenin sesdizimselyapısının betimlenmesinde Selen (1979) ve Ergenç (1989)'dan alınan verileredayanılmış, Macarcanın ses yapısı için ise Szende (1994) ve Gosy (2004) temelalınmıştır. Afrike sesleri barındıran bu her iki dilde de, sesdizimsel etkileşim açısından ünlü uyumundan ve ünsüz benzeşmesinden etkilenmektedir. Dillerin sesyapılarının ayrıştığı temel nokta ise, sesbilimsel olarak ayırıcı bir bürünsel öğeolan sürenin uzun ve kısa ünlü bulunduran Macarca üzerindeki etkisidir.Dağılımsal değişkelerin görünümü açısından ise hem Türkçe hem de Macarcada /e/sesi sözlüksel birimlerde anlam ayırt etme işlevi taşımamakta ve üç farklı değişkegöstermektedir

Anahtar Kelimeler

• ses dizgesi
• sesdizim
• uyum
• sesbirim

Kaynakça

1. Selen, N. (1979). Söyleyiş Sesbilimi, Akustik Sesbilim ve Türkiye Türkçesi, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 454.
2. Ergenç, İ. (1989). Türkiye Türkçesinin Görevsel Sesbilimi. Engin Yayınları. Ankara.
3. Ergenç, İ. (2001). Konuşma Dili ve Türkçenin Söyleyiş Sözlüğü, Multilingual Yayınları. İstanbul.
4. Pekacar, Ç. ve Dilek, F.G. (2009). Uluslararası Fonetik Alfabe-I. Dil Araştırmaları (4): 135- 150.
5. http://en.wikipedia.org/wiki/Hungarian_phonology#Vowels
6. Rounds, C. (2001). Hungarian Essential Grammar. Routledge Press.
7. Gósy, M. (2004). Fonetika, a beszéd tudománya (‘Phonetics, the Study of Speech’), Budapest: Osiris.
8. Szende, T. (1994). Illustrations of the IPA:Hungarian. Journal of the International Phonetic Alphabet 24 (2): 91–94.

9. Grimes, S. (2003). Hungarian Epenthetic Vowels. Indiana Üniversitesi.