TEACHING TURKISH AS A FOREIGN LANGUAGE WITH REFLECTIVE TEACHING

Abstract

In this study what is focused on is the method of Reflective Teaching that can be implemented in the teaching of Turkish as a foreign language, which is supposed to contribute to the European culture. Reflective teaching, though not widely used in our country, is frequently employed in the teaching of English in the language teaching and in teaching training all over the world. Reflection in training, in plain terms, can be explained as thinking of what is happening in the teaching atmosphere during and after the teaching process and as making some changes in the light of these thoughts (Mc.Collum 2002)

Keywords

• Language teaching
• teaching Turkish as a foreign language
• reflective teaching

YANSITICI ÖĞRETİM İLE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRETİMİ

Öz

Bu çalışmada, Avrupa’nın kültür dokusuna yeni bir boyut katacağına inanılan Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kullanılabilecek yöntemlerden biri olan Yansıtıcı Öğretim üzerinde durulacaktır. Yansıtıcı öğretim, ülkemizde yaygın olarak kullanılmamakla beraber, özellikle İngilizcenin yabancı dil olarak öğretiminde ve İngilizce öğretmeni yetiştirmede dünyada sıkça baş vurulan bir yöntemdir. Öğretimde yansıtma basitçe, öğretim süreci sırasında ve sonrasında, öğretim ortamında neler olup bittiğini düşünmek ve bu düşünceler ışığında birtakım değişiklikler yapmak olarak açıklanabilir (Mc Collum 2002)

Anahtar Kelimeler

• Dil öğretimi
• yabancıdil olarak Türkçe öğretimi
• yansıtıcı öğretim

Kaynakça

1. Bartlett, L. 1990. Teacher development through reflective teaching. Second language teacher education (Yay: Richards, J.C. ve Nunan, D.). New York.
2. Brookfield, S. 1995. Becoming A Critically Reflective Teacher. Jossey-Bass Press.
3. Ceyhan, E. (1982), Türkiye Üniversitelerinde Yabancıdil Programlarının Karşılaştırılması, Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. Dewey, J. 1902. The School and Society. Chicago.
5. Freire, P. 1972. Education for Critical Consciousness. New York.
6. Gülmez, Y. 1987. Yabancıdil Öğretiminde Öğrenci Başarısını Etkileyen Faktörler. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
7. Henderson, G. J. 1996. Reflective Teaching: The Study Of Constructivist Practices. New York: Cornell University Press.
8. Kemmis, S. ve R. Mc. Taggart. 1988. The Action Research Planner. Victoria.

9. Kocaman, A. 1990. Anadili öğretimi - Yabancıdille öğretim ve ötesi. Çağdaş Türk Dili, s. 30/31, Ankara.
10. Mc Collum, S. 2002. Reflection: A key for effective teaching. Teaching Elementary Physical Education. Kasım, 6-7.
11. Parrott, M. 1993. Tasks for Language Teachers: A Resource Book for Training and Development. Cambridge.
12. Richards, J. C. 1990. The Language Teaching Matrix. New York.
13. Richards, J. C. 1995. Reflective Teaching In Second Language Classrooms. Cambridge University Press.
14. Sarıgöz, İ. H. 1999. Yansımalı yabancıdil öğretimi. Öğretmen Eğitiminde Çağdaş Yaklaşımlar Sempozyumu. İzmir.
15. Saylan, N. 1991. Yansıtıcı düşünmenin geliştirilmesinde öğretmenin rolü. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, C.VI, S.2. Bursa.
16. Ur, P. 1991. A Course in Language Teaching: Practice and Theory. Cambridge.
17. Willing, K. 1998. Learning Styles in Adult Migrant Education. Edelaide.
18. Vitanova, G. ve A. Miller. 2002. Reflective practice in pronunciation learning. The Internet TESL Journal, 7:1. http://iteslj.org/Articles/Vitanova-Pronunciation.html