TR
EN
ON THE PRAGMATICS OF THE IMPERATIVES IN TURKISH
Abstract
This article aims at analyzing imperatives in Turkish within the framework of pragmatics. The concept of an imperative sentence is defined, Speech Act Theory, Relevance Theory, Grice’s maxims and Imperative Sentences Relations are expounded and various discourse functions related with imperative sentences are exemplified. That imperative sentences in Turkish do not always reflect a directive force is especially emphasized. In this context, that Speech Act Theory falls short in explaining the pragmatics of Turkish imperatives is claimed
Keywords
Kaynakça
- Asena, Orhan. Tanrılar ve İnsanlar. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1996.
- Batu, Selahattin. Oğuzata. İstanbul: MEB Yayınları, 1992.
- Blakemore, Diane. Understanding Utterances An Introduction to Pragmatics. Oxford: Blackwell, 1990.
- Cumalı, Necati. Bir Sabah Gülerek Uyan. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1990.
- Crystal, David. An Encylopedic Dictionary of Language and Languages. Oxford: Blackwell Publishers, 1992.
- Dizdaroğlu, Hikmet. Tümcebilgisi. Ankara: Kalite Basımevi, 1976.
- Doğan, Gürkan.“Bir Edimbilim Kuramı Olarak ‘Bağıntı’. Dilbilim Araştırmaları. Ankara: Hitit Yayınevi, 1990, 48-59.
- ____________. “Buyurmayan Buyrum Tümceleri”. Ankara: Basılmamış makale, Hacettepe Üniversitesi, 1996.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Dil Çalışmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Mart 2004
Gönderilme Tarihi
1 Ocak 2004
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2004 Sayı: 123