Schopenhauer Felsefesinde ‘Ölüm’ ve ‘Ölüm Korkusu’ Üzerine

Öz

Schopenhauer’un temel çalışması İstenç ve Tasarım Olarak Dünya’nın başlığı uygun bir biçimde onun metafizik sistemini özetler. Başlık dünyanın hem “ide” hem de “istenç” olduğu yolundaki ikili teoriyi yansıtır. Schopenhauer’un metafiziğinin temel kavramı istenç kavramıdır. İstenç, kendimiz de dahil olmak üzere tüm maddi dünyanın nihai itici gücü ve özüdür. Dünya bize kaçınılmaz biçimde “ide” olarak görünür, ancak sezgi yoluyla öğrendiğimiz kadarıyla, özünde istençtir. İstenç, “kendinde şey”dir, dünyanın özüdür. Yaşam, görülebilir dünya, fenomen, yalnızca istencin aynasıdır. Dünyanın İstenç olmasıyla benzer biçimde, insan bedeni de bireysel bir istençtir ve humanite dahilinde kendini “yaşama-istenci” olarak açığa vurur. “İstenç” ve “yaşama-istenci” arasındaki ilişkiyi açıklayabilmek son derece güçtür. Muhtemelen bunu anlamanın en kolay yolu “yaşama istenci”nin birey düzeyindeki İstenci ifade eden güç, yani daha kapsamlı istencin bireysel bir yönü, olmasıdır. Biz bireysel olanın varlığa geldiğini ve sona erdiğini görürüz. Doğum ve ölüm yalnızca istencin görünüşüne, bu yaşama aittir. Bu makalede Schopenhauer’un “ölüm” ve “ölüm korkusu” üzerine düşünceleri irdelenmiştir

Anahtar Kelimeler

• İstenç, Tasarım, Yaşama-İstenci, Istırap, Ölüm

On Death and The Fear of Death in the Philosophy of Schopenhauer

Öz

The title of Schopenhauer’s major work, The World As Will and Represantation, aptly summarizes his metaphysical system. The title reflects his dual theory that the world is both idea and will. The central concept of Schopenhauer’s metaphysics is that of will. Will is the ultimate driving force and essence of the whole material world, including ourselves. The world inevitably appears to us, as idea; but in its essence, as we learn through intuition, it is will. Will is the thing-in-itself, the essence of the world. Life, the visible world, the phenomenon, is only the mirror of the will. In the same way that the world is the Will, the human body is an induvidual will and expresses itself within humanity as the will-to-life. It is exceedingly difficult to explain the relationship between the Will and the will-to-life. Perhaps the simplest way to understand it is that the will-to-life is the force that expresses the Will at the level of the individual, i.e. it is an individual aspect of the greater Will. We see the individual come into being and pass away. Birth and death belong merely to the phenomenon of will, this to life. In this article Schopenhauer’s ideas on death and the fear of death are evaluated

Anahtar Kelimeler

• Will, Represantation, Will-to-Life, Suffering, Death

Kaynakça

1. Cevizci, A. (1996). Felsefe Sözlüğü. Ankara:Ekin.
2. Durant,W. (2009). Felsefenin Öyküsü. E. Gürol (Çev.). İstanbul:İz.
3. Gökberk, M. (2010). Felsefe Tarihi. İstanbul: Remzi.
4. Janaway, C. (2007). Schopenhauer. R. Ç. Ataman (Çev.). İstanbul:Altın.
5. Jones,W. T. (1975). Kant & The Nineteeth Century. New York: Harcourt Brace Jovanovich, Inc.
6. Kuçuradi, İ. (2006). Schopenhauer ve İnsan. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
7. Sans, E. (2006). Schopenhauer. I. Ergüden (Çev.). Ankara: Dost.
8. Schopenhauer, A. (2005). İsteme ve Tasarım Olarak Dünya. L. Özşar (Çev.). Bursa: Biblos.

9. Schopenhauer, A. (2012). Hayatın Anlamı. A. Aydoğan (Çev.). İstanbul: Say.
10. Schopenhauer, A. (2013). İnsan Doğası Üzerine. E. Yıldırım (Çev.). İstanbul: Roman.
11. Schopenhauer, A. (2017). Ölüm Ve İçsel Doğamızın Yok Edilemezliği İle Olan İlişkisi. E. Yıldırım (Çev.). İstanbul: Roman.
12. Scruton, R. (2015). Modern Felsefenin Kısa Tarihi. U. Özmakas, Ü. H. Yolsal (Çev.). Ankara: Dipnot.
13. Tsanoff, R. A. (2009). Schopenhauer’un Kant’ın Tecrübe Teorisine Eleştirisi. Schopenhauer. A. Aydoğan (Yay. Haz.). İstanbul: Say.
14. Warburton, N. (2016). Klasiklerle Felsefe. A. Fethi (Çev.). İstanbul: Alfa.