ÖRGÜTLERDE ÇATIŞMANIN ÇÖZÜMLENMESİNDE YÖNETİCİNİN ROLÜ

Öz

Çatışma, en basit tanımı ile fikir ayrılığı demektir. İnsanın olduğu her yerde fikir ayrılıklarının yaşanabileceği, bunun da çatışmalara sebep olacağı aşikârdır. O halde birçok insanın bir arada çalıştığı, farklı kültür ve dünya görüşlerinin olduğu, farklı eğitim ve donanımlara sahip, farklı beklentiler ve amaçlar içerisinde bulundukları örgütlerde çatışmaların olması olağandır ve beklenmelidir. Bu çalışmanın başlangıcında çatışma ve örgütte çatışmanın tanımı yapılmaktadır. Çatışmaların sebepleri, kaynakları, türleri, evreleri üzerinde durarak örgütte çatışma konusunun önemi vurgulanmaya çalışılmaktadır. Örgütte çatışmanın fayda ve sakıncalarına değinilerek yöneticinin tercih yapmasını kolaylaştırmaya çalışılmaktadır. Çalışma boyunca sebep sonuç ilişkilerine değinilmiş, yönetici ve akademisyenler için öneriler getirilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Çatışma, Örgütte Çatışma, Çatışmaların Çözümlenmesi Çatışmanın Çözümünde Yöneticinin Rolü

ROLE OF MANAGERS IN SOLVING CONFLICTS IN THE ORGANIZATIONS

Öz

Conflict means a clash of opinions in the simplest term. It is clear that clash of opinions will be everywhere if human is there and this will cause conflicts. In that case, it is possible and should be expected there will be conflicts in the organizations in which many different people work together, have different cultures and world views, with different education and equipments, different expectations and purposes. Firstly, this study defines conflict and conflict in the organization. It tries to emphasize the importance of the issue of conflict in the organization by focusing on reasons, sources, types and phases of the conflicts. The cause-effect relations are examined and suggestions for both managers and academicians are provided.

Anahtar Kelimeler

• Conflict, Conflict in Organizationİ Solving the Problems, Role of Managers in Solving Problems

Kaynakça

1. AMASON A.C., SCHWEIGER D.M. (1994). Resolving the paradox of conflict, strategic decision making, and organisational performance. International Jounal of Conflict Management, 5 (3), pp.239-253
2. AMASON, A.C., THOMPSON, K.R., HOCHWARTER, W.A., HARRISON, A.W. (1995). Conflict : an important dimension in successful management teams. Organizational Dynamics, 24 (2), pp. 20-35.
3. BİNGÖL, D. (1990). Personel yönetimi ve beşeri ilişkiler. Erzurum, Atatürk Üniversitesi..
4. BRYANS, P., CRONIN, T.P. (1983). Organization theory. Mitchell Beazley.
5. BSTS (1981). Yöntembilim terimleri sözlüğü. (Yayına hazırlayan M. SENCER), Ankara TDK.
6. DE DREU, C.K., EVERS, A., BEERSMA, B., KLUWER, E.S., NAUTA, A. (2001). A theory‐based measure of conflict management strategies in the workplace. Journal of Organizational Behavior, 22 (6), pp. 645-668.
7. DEUTSCH, M., COLEMAN, P.T., MARCUS, E.C. (Eds.). (2011). The handbook of conflict resolution : theory and practice. John Wiley & Sons.
8. DYER, B., SONG, X.M. (2015). The relationship between strategy and conflict management: a Japanese perspective. In Proceedings of the 1995 Academy of Marketing Science (AMS) Annual Conference. Springer International Publishing, pp. 126-132.

9. ERDOĞAN, İ. (1990). İşletme yönetiminde kişiliğe bağlı çatışma, stres ve çözüm yolları. İstanbul, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi.
10. EREN, E. (2010). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. İstanbul, Beta Yayınları.
11. EREN, E. (1984). Yönetim psikolojisi. Genişletilmiş 2. bs. İstanbul, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi.
12. FLOYD S. W., LANE P. J. (2000). Strategizing throughout the organisation: managing role conflict in strategic renewal. Academy of Management Review, 25 (1), pp. 154-177.
13. GENÇ, N. (2007). Yönetim ve organizasyon. Ankara, Seçkin Yayıncılık.
14. KEASHLY, L., NOWELL, B.L., EINARSEN, S., HOEL, H., ZAPF, D., COOPER, C. (2011). Conflict, conflict resolution, and bullying. Bullying and harassment in the workplace: developments in theory, research, and practice, pp.423-445.
15. KOÇEL, T. (1982). İşletme yöneticiliği, İstanbul, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi.
16. MC AFEE, R.B., CHAMPAGNE, P.J. (1987). Organizational behavior : a manager’s view. New York, West Pub. Com.
17. MONTOYA-WEISS, M.M., MASSEY, A.P., SONG, M. (2001). Getting it together: Temporal coordination and conflict management in global virtual teams. Academy of management Journal, 44 (6), pp.1251-1262.
18. MORRIS, M.W., WILLIAMS, K.Y., LEUNG, K., LARRICK, R., MENDOZA, M.T., BHATNAGAR, D., [at. al.] (1998). Conflict management style: accounting for cross- national differences. Journal of International Business Studies, 29 (4), pp.729-747.
19. RAHIM, M.A. (2015). Managing conflict in organizations. Transaction Publishers.
20. ŞİMŞEK M.Ş., ÇELİK A., AKATAY, A. (2007) Kariyer yönetimi ve insan kaynakları yönetimi uygulamaları. Gazi Kitabevi, Ankara.
21. THOMAS K.W. (1992). Conflict and conflict management: reflections and update. Journal of Organisational Behaviour, 13 (3) pp. 265–274
22. TUTAR, H. (2004). İş yerinde psikolojik şiddet. Ankara, Platin Yayınları.
23. VAN DE VLIERT, E., KABANOFF, B. (1990). Toward theory-based measures of conflict management. Academy of Management Journal, 33 (1), pp. 199-209.