ÖRGÜT KÜLTÜRÜ İLE ÖRGÜTSEL ÇEVİKLİK ARASINDAKİ İLİŞKİDE DİJİTALLEŞMENİN ARACILIK ROLÜ

Öz

Bu çalışmanın amacı, bankacılık sektöründe örgüt kültürü ile örgütsel çeviklik arasındaki ilişkileri incelemek ve örgüt kültürünün örgütsel çeviklik üzerindeki etkisinde dijitalleşmenin aracılık rolünü araştırmaktır. Çalışma kapsamında bankacılık sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin çalışanları arasında ampirik bir çalışma gerçekleştirilmiş ve 594 adet anket yanıtı elde edilmiştir. Metodoloji olarak demografik analiz, betimleyici istatistikler, frekans analizi, faktör analizi, yapısal eşitlik modellemesi ve aracılık analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda dijitalleşenin aracı değişken olarak modele dahil edilmesi ile araştırmanın tüm hipotezlerinin sağlandığı görülmüştür. Araştırmanın kısıtı ise çalışmanın İstanbul ile sınırlı olmasıdır. Örgüt kültürü ile örgütsel çeviklik arasındaki ilişkiyi araştıran birçok çalışma yapılmıştır. Fakat örgüt kültürünün örgütsel çeviklik üzerindeki etkisinde dijitalleşmenin aracılık rolü ilk defa bu çalışma kapsamında gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak örgüt kültürü ile örgütsel çeviklik arasındaki anlamlı ilişkide dijitalleşmenin aracı bir rolü vardır ve dijitalleşme örgüt kültürünün örgütsel çeviklik üzerindeki etkisini daha da anlamlı hale getirmektedir. Örgüt kültürü, dijitalleşme ile birlikte örgütsel çeviklik üzerinde değişimin %96,4’lük kısmını açıklamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bankacılık
• Dijitalleşme
• Örgütsel Çeviklik
• Örgüt Kültürü

THE MEDIATION ROLE OF DIGITALIZATION IN THE RELATIONSHIP BETWEEN ORGANIZATIONAL CULTURE AND ORGANIZATIONAL AGILITY

Öz

The purpose of this study is to examine the relationship between organizational culture and organizational agility in the banking sector and to investigate the mediating role of digitalization in the effect of organizational culture on organizational agility. Within the scope of the study, an empirical study was conducted among the employees of the enterprises operating in the banking sector and 594 survey responses were obtained. Demographic analysis, descriptive statistics, frequency analysis, factor analysis, structural equation modeling and mediation analysis were conducted as methodology. As a result of the analyses, it was seen that all hypotheses of the research were met by including digitalization as a mediating variable in the model. The limitation of the study is that it is limited to Istanbul. Many studies have been conducted to investigate the relationship between organizational culture and organizational agility. However, the mediating role of digitalization in the effect of organizational culture on organizational agility has been examined for the first time within the scope of this study. As a result, digitalization has a mediating role in the significant relationship between organizational culture and organizational agility, and digitalization makes the effect of organizational culture on organizational agility even more significant. Organizational culture explains 96.4% of the change in organizational agility with digitalization.

Anahtar Kelimeler

• Banking
• Digitalization
• Organization Agility
• Organization Culture

Kaynakça

1. Aktaş, B.N. (2021). Vizyoner liderlik ve yenilikçi insan kaynakları yönetim uygulamalarının örgütsel çeviklik üzerindeki etkisi: Savunma sanayi işletmelerinde bir araştırma. (Yayımlanmış doktora tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
2. Basri, S. ve Zorlu, K. (2020). Örgüt kültürü algısının örgütsel çeviklik üzerindeki etkisinin incelenmesi. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 20(39), 147-164.
3. Borcan, I. (2021). The role of dynamic capabilities, business model and organizational culture in the digital transformation of a traditional organization. Management & Marketing Journal, 19(1), 116-117.
4. Byrne, B. (2001). Structural equation modeling with AMOS, EQS, and LISREL: Comparative approaches to testing for the factorial validity of a measuring instrument. Internatıonal Journal Of Testıng, 1(1), 55–86.
5. Cameron, K.S. ve Quinn, R.E. (2006). Diagnosing and changing organizationalculture: Based on the competing values framework. San Francisco: Published by Jossey-Bass.
6. Cameron, K.S. ve Quinn, R.E. (2011). Diagnosing and changing organizational culture: Based on the competing values framework. USA: John Wiley & Sons.
7. Cameron, K.S. ve Quinn, R.E. (1999). Diagnosing and changing organizational culture. Reading: Addison-Wesley.
8. Cameron, K.S. ve Quinn, R.E. (2021). Örgüt kültürü-örgütsel tanı ve değişim (Gülcan Cemaloğlu ed.). İstanbul: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Campbell, C.R. (2004). A longitudinal study of one organization’s culture: Do values endure. Mid-American Journal Of Business, 19 (2), 41-51.
10. Candan, A., Çankır, B. ve Şeker, S.E. (2017). Organizasyonlarda çeviklik. YBS Ansiklopedi, 4(3), 4-8.
11. Chakravarty, A., Grewal, R. ve Sambamurthy, V. (2013). Information technology competencies, organizational agility, and firm performance: Enabling and facilitating roles. Information systems research, 24(4), 976-997.
12. Chang, C.C. (2015). Exploring mobile application customer loyalty: The moderating effect of use contexts. Telecommunications policy, 39(8), 678-690.
13. Chen, Y., Wang, Y., Nevo, S., Jin, J., Wang, L. ve Chow, W.S. (2014). IT capability and organizational performance: the roles of business process agility and environmental factors. European Journal of Information Systems, 23(3), 326-342.
14. Ciampi, F., Faraoni, M., Ballerini, J. ve Meli, F. (2022). The co-evolutionary relationship between digitalization and organizational agility: Ongoing debates, theoretical developments and future research perspectives. Technological Forecasting and Social Change, 176, 121383.
15. Cicerali, E.E. (2019). Çevikliği destekleyen örgütsel kültür özellikleri. OPUS, 2019, 11(18), 2424-2428.
16. Coşar, B. (2020). Dijital ve çevik örgüt kültürü ölçeğinin geliştirilmesi. In 5. International EMI Entrepreneurship and Social Sciences Congress, (29-30 June 2020), 615-629.
17. Eryılmaz, M. (2020). Örgütlerde dijitalizasyon ve ardılları üzerine bir tartışma. İşletme Yönetimi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
18. Fahami, Z., Pordanjani, H.A., Mahmoudi, M.T. ve Montazer-Al-Zohour, F. (2017). The study of the relationship between organizational culture and organizational agility in agricultural bank. Bulletin de la Société Royale des Sciences de Liège, 86, 453-460.
19. Felipe, C.M., Leidner, D.E., Roldán, J.L. ve Leal‐Rodríguez, A.L. (2020). Impact of IS capabilities on firm performance: the roles of organizational agility and industry technology intensity. Decision Sciences, 51(3), 575-619.
20. Felipe, C.M., Roldán, J.L., Leal-Rodríguez ve A.L. (2017). An explanatory and predictive model for organizational agility. Journal of Business Research, 69(10), 4624-4631.
21. Felipe, C.M., Roldán, J.L., Leal-Rodríguez ve A.L. (2014). Impact of organizational culture values on organizational agility. Sustainability, 9(12), 2354.
22. Fichman, R.G., Dos Santos, B.L. ve Zheng, Z. (2014). Digital innovation as a fundamental and powerful concept in the information systems curriculum. MIS Quarterly, 38(2), 329-A15.
23. Fornell, C. ve Larcker, D.F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing research, 18(1), 39-50.
24. Ganguly, A, Nilchiani, R. ve Farr, J.V. (2009). Evaluating agility in corporate enterprises. International Journal of Production Economics, 118(2), 410-423.
25. Goncalves, D., Bergquist, M., Bunk, R. ve Alänge, S. (2020). Cultural aspects of organizational agility affecting digital innovation. Journal of Entrepreneurship, Management and Innovation, 16(4), 13-46.
26. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2014). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçin Yayıncılık.
27. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçin Yayıncılık.
28. Hartl, E. ve Hess, T. (2017). The role of cultural values for digital transformation: Insights from a Delphi study. Twenty-third Americas Conference on Information Systems (2017), 1-10.
29. Hie, B. P. (2019). Impact of transforming organizational culture and digital transformation governance toward digital maturity in Indonesian banks. International Review of Management and Marketing, 9(6), 51.
30. Hormozi, A. M. (2001). Agile manufacturing: The next logical step. Benchmarking: An International Journal, 8(2) 132-143.
31. Hu, L.ve Bentler, P.M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives, Structural Equation Modeling. A Multidisciplinary Journal, 6:1, 1-55, DOI: 10.1080/10705519909540118
32. Ilcus, A. M. (2018). Impact of digitalization in business world. Review of International Comparative Management, 19(4), 350-358.
33. İleri, Y.Y. ve Soylu, Y. (2010). Bir rekabet üstünlüğü aracı olarak çeviklik kavramı ve örgüt yapısına olası etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 13(1-2), 13-28.
34. İmamoğlu S.Z., Ince, H. ve Türkcan, H. (2021). Endüstri 4.0 uygulamalarının örgütsel çeviklik üzerindeki etkisi: Kavramsal bir çalışma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 35(1), 103-124.
35. İnce, G. (2020). The impact of digitalization on company performance. (Yayımlanmış Yüksek lisans tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
36. Kane, G. C., Palmer, D. ve Phillips, A. N. (2017). Achieving digital maturity. MIT Sloan Management Review Deloitte University Press.
37. Keskin, H., Akgün, A.E. ve Koçoğlu, İ. (2016). Örgüt teorisi. İstanbul: Nobel Akademik Yayıncılık.
38. Khalid, Z., Madhakomala ve R., Purwana, D. (2020). How leadership and organizational culture shape organizational agility in Indonesian SMEs?. IJHCM International Journal of Human Capital Management, 4(2), 49-63.
39. Koçel, T. (2018). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım Yayım.
40. LuLee, T.Y., Hsing, S.C. ve Li, C.C. (2021). An improved stress-scale specifically designed to measure stress of women with newly diagnosed breast cancer. Int. J. Environ. Res. Public Health, 18, 2346. https://doi.org/10.3390/ ijerph18052346
41. Lu, Y. ve K.(Ram) Ramamurthy. (2011). Understanding the link between information technology capability and organizational agility: An empirical examination. MIS quarterly, 931-954.
42. Mao, H., Liu, S. ve Zhang, J. (2015). How the effects of IT and knowledge capability on organizational agility are contingent on environmental uncertainty and information intensity. Information Development, 31(4), 358-382.
43. Maskell, B. (2001). The age of agile manufacturing, supply chain management. An International Journal, 6(1) 5-11.
44. Mokaddem, A. B. S. ve Othmen, H. B. (2019). Organizational culture and organizational agility: The role of absorptive. Erişim Adresi: https://www.researchgate.net/publication/326274336
45. Prakasa, Y., Raharjo, K. ve Wiratama, I. D. (2020). Transformational leadership and digital maturity. 2nd Annual International Conference on Business and Public Administration (AICoBPA 2019), içinde (224-229 ss.), Atlantis Press.
46. Ravichandran, T. (2018). Exploring the relationships between IT competence, innovation capacity and organizational agility. The Journal of Strategic Information Systems, 27(1), 22-42.
47. Rozak, H. A., Adhiatma, A., Fachrunnisa, O. ve Rahayu, T. (2021). Social media engagement, organizational agility and digitalization strategic plan to improve SME’s performance. IEEE Transactions on Engineering Management, 70(11), 3766-3775.
48. Sancaktar, C.L. (2017). Örgüt kültürü ve takım birlikteliğinin takım performansına olan etkisi-Kurumlar arası İzmir Dragon Festivali. (Yayımlanmış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
49. Shahiduzzaman, M., Kowalkiewicz, M., Barrett, R. ve McNaughton, M. (2018). Digital business: Towards a value centric maturity model. Part A. In AOM Specialized Conference: Big Data and Managing in a Digital Economy, 2018-04-18 - 2018-04-20, https:// journals.aom.org/ doi/ 10.5465/ amgblproc.surrey.2018.0047.abs.
50. Sharifi, H. ve Zhang, Z. (1995). A methodology for achieving agility in manufacturing organisations: An introduction. International Journal Of Production Economics, 62(1-2), 7-22.
51. Shein, E.H. (1995). The Role of Founder in Creating Organizational Culture. San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers.
52. Shein, E.H. (2004). Organizational culture and leadership. San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers.
53. Simić, I. ve Matović, I. M. (2018). Organizational culture as a factor of digital maturity of organizations in the tourism sector. Modern Management Tools And Economy Of Tourısm Sector In Present Era, 231.
54. Sucu, M. (2020). İşletmelerde Çeviklik. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
55. Şeker, H.Ş. (2016). Örgüt kültürü ile inovasyon arasındaki ilişki ve bir araştırma. (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
56. Tallon, P. P. ve Pinsonneault, A. (2011). Competing perspectives on the link between strategic information technology alignment and organizational agility: Insights from a mediation model. MIS Quarterly, 35(2): 463-486.
57. Unutkan, G.A. (1995). İşletmelerin yönetimi ve örgüt kültürü. İstanbul: Türkmen Kitabevi.
58. Yang Chen, Y., Wang, Y., Nevo, S., Jin, J., Wang, L. ve Chow, W.S. (2013). IT capability and organizational performance: The roles of business process agility and environmental factors. European Journal of Information Systems, 23, 1–17.
59. Yaşlıoğlu, M.M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46(Özel Sayı), 74-85.
60. Yüksel, M. ve Bolat, T. (2013). Örgütsel politika, Hofstede'in örgüt kültürü boyutları, iş tutumları ve iş çıktıları ilişkisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, Aralık, 2016, 11(3), 173- 204.