İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİNDE UZUN SÜRELİ ÇALIŞAN BAĞLILIĞI STRATEJİLERİ: ANALİTİK BİR İNCELEME

Öz

Günümüzün rekabetçi iş ortamında, şirketlerin çalışanlarını uzun süre elinde tutması ve çalışan memnuniyetini sağlaması giderek daha önemli hale gelmiştir. Uzun süre çalışma kriteri sürdürülebilirliği ve şirket içi verimliliği de artıran bir erken olarak rekabet avantajı da sağlamaktadır. Uzun vadeli çalışma sürdürülebilirliği iç verimliliği artırarak rekabet avantajı da sağlamaktadır. Çalışanların uzun süreli şirket içi bağlılığını etkileyen faktörler farklılıklar göstermektedir. Buna duruma bağlı olarak fiziksel ve psikolojik koşullar çalışanların deneyim ve iş performansını önemli boyutta etkilemektedir. Sık iş değişiklikleri üretkenlik, bilgi kaybı ve artan maliyetlere yol açabilmektedir. Buna karşı çalışan için uzun vadeli istihdam, iş güvenliği, uzmanlık ve liderlik fırsatları gibi faydalar sağlayabilmektedir. Bu çalışmada uzun çalışma saatleri eğilimini etkileyen faktörler makine öğrenmesi tekniklerinden biri olan doğrusal regresyon yöntemi kullanılarak analiz edilmektedir. Araştırmada aylık gelir, pozisyon, terfi, yönetici desteği, çalışanın yaşı ve toplam iş tecrübesi gibi temel faktörlerin uzun vadeli istihdamı nasıl etkilediği incelenmektedir. Araştırmada veri analizi Python programlama dili ve ANOVA (Varyans Analizi) yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Ulaşılan bulgular, uzun vadeli istihdamı etkileyen temel faktörlerin mevcut görev süresi, mevcut yöneticide geçirilen süre, toplam hizmet yılı, son terfiden bu yana geçen süre, iş seviyesi, aylık gelir ve yaş olduğunu göstermektedir. Uzun süre aynı yöneticiyle çalışan çalışanların şirkette daha uzun süre kaldıkları belirlenmiştir. Aynı pozisyondaki çalışanlar arasında aylık gelir açısından önemli bir fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, uzun vadeli istihdam eğilimlerini artırmak için kuruluşların, yöneticiler ve çalışanlar arasında uzun vadeli ilişkiler kurmaya ve çalışanların kariyer gelişim süreçlerini desteklemeye odaklanması gerektiği sonuçlar arasındadır. Bu bulgular şirketlerin insan kaynakları stratejilerini şekillendirirken önemli bir rehberlik de sağlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çalışan Bağlılığı
• Makine Öğrenmesi
• İnsan Kaynakları Yönetimi
• Firma Organizasyonu
• Firma Stratejisi

STRATEGIES FOR LONG-TERM EMPLOYEE COMMITMENT IN HUMAN RESOURCE MANAGEMENT: AN ANALYTICAL STUDY

Öz

In today's competitive business environment, it has become increasingly important for companies to retain their workforce for extended periods and ensure employee satisfaction. Long-term operating sustainability also provides competitive advantage by increasing internal efficiency. Various factors influence employees' long-term commitment to a company. Depending on the situation, physical and psychological conditions significantly impact employees' experience and job performance. Frequent job changes can lead to decreased productivity, loss of knowledge, and increased costs. Conversely, long-term employment offers job security, expertise, and employee leadership opportunities. This study analyzes the factors influencing the trend of long working hours using the linear regression method, a machine learning technique. The research examines how key factors such as monthly income, position, promotion, managerial support, employee age, and total work experience affect long-term employment. Data analysis has been conducted using the Python programming and the ANOVA (Analysis of Variance) method. The findings reveal that the key factors influencing long-term employment are current tenure, time spent with the current manager, total years of service, time since the last promotion, job level, monthly income, and age. It has been determined that employees who work with the same manager for extended periods tend to stay longer at the company. Among employees in the same position, there has been no significant difference in monthly income. In conclusion, organizations should focus on fostering long-term relationships between managers and employees and supporting employees' career development processes to increase long-term employment trends. These findings provide valuable guidance for companies in shaping their human resources strategies.

Anahtar Kelimeler

• Employee Engagement
• Machine Learning
• Human Resources Management
• Firm Organization
• Firm Strategy

Kaynakça

1. Afifi, S. S. (1991). Factors affecting professional employee retention. Journal of Management in Engineering, 7(2), 187-202.
2. Bibi, P., Ahmad, A. ve Majid, A. H. A. (2018). The impact of training and development and supervisor support on employees retention in academic institutions: The moderating role of work environment. Gadjah Mada International Journal of Business, 20(1), 113-131.
3. Cobb, R. (2023). The Pros and Cons of Long-term Employment in the Same Organization. 2023.
4. Ertör, S. ve Akyazı, P. E. (2010). Yetkin Personelin Şirkette Tutulması. Sosyal Bilimler Metinleri, 2010(1), 1-21.
5. Hassan, Z. (2022). Employee retention through effective human resource management practices in Maldives: Mediation effects of compensation and rewards system. Journal of Entrepreneurship, Management and Innovation, 18(2), 137-174.
6. Hayta, A. B. (2007). Çalışma ortamı koşullarının işletme verimliliği üzerine etkisi. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 21-41.
7. Irabor, I. E. ve Okolie, U. C. (2019). A review of employees’ job satisfaction and its affect on their retention. Annals of Spiru Haret University. Economic Series, 19(2), 93-114.
8. Kamalaveni, M., Ramesh, S. ve Vetrivel, T. (2019). A review of literature on employee retention. International Journal of Innovative Research in Management Studies (IJIRMS), 4(4), 1-10.

9. Kahn, W. A. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of management journal, 33(4), 692-724.
10. Kempegowda, M. (2016). A Study On Employee Retentıon Measures And Its Impact On Employee Motıvatıon. Clear international journal of research in commerce & management, 7(4).
11. Medina, E. (2012). Job Satisfaction and Employee Turnover Intention: What does Organizational Culture Have To Do With It?
12. Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human resource management review, 1(1), 61-89.
13. Msengeti, D. M. ve Obwogi, J. (2015). Effects of pay and work environment on employee retention: A study of hotel industry in Mombasa county.
14. Pranav Uikey. (2023). HR Analytics. https://www.kaggle.com/datasets/rishikeshkonapure/hr-analytics-prediction.
15. Rakhra, H. K. (2018). Study on factors influencing employee retention in companies. International journal of public sector performance management, 4(1), 57-79.
16. Sandhya, K. ve Kumar, D. P. (2011). Employee retention by motivation. Indian Journal of science and technology, 1778-1782.
17. Saputra, F., & Mahaputra, M. R. (2022). Effect of job satisfaction, employee loyalty and employee commitment on leadership style (human resource literature study). Dinasti international journal of management science, 3(4), 762-772.
18. Sepahvand, R. ve Bagherzadeh Khodashahri, R. (2021). Strategic human resource management practices and employee retention: A study of the moderating role of job engagement. Interdisciplinary Journal of Management Studies (Formerly known as Iranian Journal of Management Studies), 14(2), 437-468.
19. Shakeel, N. ve But, S. (2015). Factors influencing employee retention: An integrated perspective. Journal of Resources development and Management, 6(1), 32-49.
20. Singh, D. (2019). A literature review on employee retention with focus on recent trends. International Journal of Scientific Research in Science and Technology, 6 (1), 425, 431.
21. Tortumlu, M., & Uzun, K. (2024). Empatik Liderliğin İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Çalışan Sadakatinin Aracı Rolü: Turizm Sektöründe Bir Araştırma. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 19(2), 172-184. https://doi.org/10.48145/gopsbad.1525204.
22. Urhan, S. (2014). İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık İlişkisi: Bir Alan Araştırması. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
23. Zahoor, H. ve Mustafa, N. (2021). Human Resource Practices as an Amplifier for Managerial Emotional Intelligence to Boost Employee Performance. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (13), 56-70.