DOĞRUDAN DEMOKRASİ UYGULAMASINDA KÖY DERNEKLERİ: SORUNLAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

Öz

Demokrasi kavramı, siyaset biliminin en önemli kavramlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Tarihsel sürece bakıldığında, demokrasi kavramına farklı anlamlar atfedilmeye başlandığı ve önüne değişik sıfatlar getirilerek farklı şekillerde tanımlandığı görülmektedir. Ancak en basit tanımlamayla demokrasi, halkın kendi kendini yönetmesine imkân tanıyan bir yönetim şeklidir. Demokrasinin ilk defa Eski Yunan’da doğrudan demokrasi şeklinde ortaya çıktığı bilinmektedir. Herhangi bir aracı olmadan halkın doğrudan egemenlik hakkını kullanmasına imkân sağlayan doğrudan demokrasi uygulamasının günümüzdeki en iyi örnekleri olarak İngiltere’de “köy toplantıları”, ABD’de “kasaba toplantıları”, Türkiye’de ise “köy dernekleri” gösterilebilir. Bu çalışmada da Türkiye’de doğrudan demokrasi uygulamasının en iyi örneklerinden biri olarak gösterilen köy derneklerinde yaşanan sorunlar ve bu sorunların giderilmesine yönelik çözüm önerileri ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Demokrasi
• Doğrudan Demokrasi
• Egemenlik
• Katılım
• Köy Dernekleri

VILLAGE ASSOCIATIONS IN IMPLEMENTATION OF DİRECT DEMOCRACY: PROBLEMS AND SOLUTIONS

Öz

The concept of democracy is one of the most important concepts of political science. When we look at the historical process, it is seen that different meanings have started to be attributed to the concept of democracy and it has been defined in different ways by putting different adjectives in front of it. However, in the simplest definition, democracy is a form of government that allows the people to govern themselves. It is known that democracy first emerged in the form of direct democracy in Ancient Greece. “village meetings” in the UK, “town meetings” in the USA, and “village associations” in Turkey can be cited as the best examples of the direct democracy practice that allows the people to exercise their right of sovereignty directly without any intermediary. In this study, the problems experienced in village associations, which are shown as one of the best examples of direct democracy practice in Turkey, and solutions to overcome these problems are discussed.

Anahtar Kelimeler

• Democracy
• Direct Democracy
• Sovereight
• Participation
• Village Associations

Kaynakça

1. Dahl, R. A. (2001). Demokrasi Üstüne (Çev. B. Kadıoğlu). Ankara: Phoenix Yayınevi.
2. Erdoğan, M. (2012). Anayasal Demokrasi. Ankara: Siyasal Kitabevi.
3. Erol, V. (2021). Türk Yerel Yönetimlerinin Yasal ve Yapısal Dönüşümünde Fransa ve İngiltere Örneklerinin Etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (70), 123-139.
4. Göktolga, O. (2014). Demokrasinin Demokratikleştirilmesi: Yerel Doğrudan Demokrasi Uygulamaları. Birey ve Toplum Dergisi, 4(8), 97-115.
5. Gözler, K. (2013). Anayasa Hukukuna Giriş. Bursa: Ekin Kitabevi.
6. Habermas, J. (1999). Demokrasinin Üç Normatif Modeli. S. Benhabib (Ed.), Demokrasi ve Farklılık-Siyasal Düzenin Sınırlarının Tartışmaya Açılması (Çev. Z. Gürata ve C. Gürsel) içinde (ss.37-50). İstanbul: Demokrasi Kitaplığı.
7. Köy Kanunu, Resmî Gazete, 68, 7 Nisan 1924.
8. Kriesi, H. (1991). Direkte Demokratie in Der Schweiz, in: Aus Politik und Zeitgeschichte 23/91, 44-54.

9. Ladner, A. ve Fiechter, J. (2012): The Influence of Direct Democracy on Political Interest, Electoral Turnout and Other Forms of Citizens’ Participation in Swiss Municipalities. Local Government Studies, 38(4), 437-459.
10. Parlak, B. ve Ökmen, M. (2015). Yerel Yönetimler-Kuram ve Uygulamada Küresel ve Ulusal Konular ve Sorunlar. Bursa: Ekin Yayınevi.
11. Samuel, P. H. (1993). Üçüncü Dalga-20.Yüzyıl Sonlarında Demokratlaşma (Çev. E. Özbudun), Ankara: Türk Demokrasi Vakfı.
12. Sartori, G. (2014). Demokrasi Teorisine Geri Dönüş (Çev. T. Karamustafaoğlu ve M. Turhan). İstanbul. Sentez Yayıncılık
13. Schmidt, M. G. (2001). Demokrasi Kuramlarına Giriş (Çev. M. E. Köktaş). Ankara: Vadi Yayınları.
14. Şahin, Y. (2014). Yerel Yönetimler. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
15. Toprak, Z. (2006). Yerel Yönetimler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
16. Tortop, N., vd. (2006). Mahalli İdareler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
17. Tunç, H. (2008). Demokrasi Türleri ve Müzakereci Demokrasi Kavramı. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, XII (1-2), 1113-1132.
18. Ünal, F. (2012). Türkiye’de Yerel Yönetimlerde Karar Verme ve Karar Verme Sürecinde Yeralan Faktörlerin Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 259-282.
19. Wolin, S. S. (1999). Elle tutulmaz demokrasi. S. Benhabib (Ed.), Demokrasi ve farklılık-Siyasal Düzenin Sınırlarının Tartışmaya Açılması (Çev. Z. Gürata ve C. Gürsel) içinde (ss.52-71). İstanbul: Demokrasi Kitaplığı.