Bu çalışma, 1967 yılında Tanzanya’da ilan edilen Arusha Deklarasyonu ve onun temelini oluşturan Ujamaa sosyalizmini Afrika kalkınma düşüncesi bağlamında incelemektedir. Arusha Deklarasyonu, bağımsızlık sonrası dönemde Afrika’nın sömürge mirasıyla hesaplaşarak ekonomik bağımsızlığı tesis etmeyi hedefleyen özgün bir kalkınma manifestosu olarak değerlendirilmiştir. Julius Nyerere’nin öncülüğünde şekillenen bu model, Batı tipi kapitalist kalkınma anlayışına karşı, topluluk temelli üretim, eşitlikçi paylaşım ve ulusal öz yeterlilik ilkelerine dayanmıştır. Çalışmada, Ujamaa’nın ideolojik temelleri, uygulama süreçleri ve sosyo-ekonomik sonuçları analiz edilmiştir. Ayrıca Tanzanya’nın tarım politikaları, kooperatifleşme deneyimleri ve kırsal kalkınma projeleri üzerinden modelin başarı ve sınırlılıkları tartışılmıştır. Elde edilen bulgular, Ujamaa’nın kısa vadede ekonomik verimlilik açısından sınırlı sonuçlar üretmesine karşın, uzun vadede Afrika’da özgün ve bağımsız kalkınma arayışlarına ilham veren bir örnek teşkil ettiğini göstermektedir. Bu bağlamda çalışma, Afrika’da alternatif kalkınma modellerinin yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda kültürel ve toplumsal özgünlük temelinde de değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Arusha Deklarasyonu Ujamaa Tanzanya Afrika Sosyalizmi Alternatif Kalkınma Modeli
This study examines the Arusha Declaration of 1967 and its ideological foundation, Ujamaa socialism, within the framework of African development thought. The Arusha Declaration is evaluated as an original development manifesto that sought to establish economic independence in postcolonial Africa by confronting the legacy of colonialism. Under the leadership of Julius Nyerere, Ujamaa emerged as a communitarian alternative to Western capitalist development models, emphasizing collective production, egalitarian distribution, and national self-reliance. The study analyzes the ideological foundations, implementation processes, and socio-economic outcomes of Ujamaa, while also discussing its successes and limitations through Tanzania’s agricultural policies, cooperative movements, and rural development initiatives. The findings indicate that, although Ujamaa yielded limited economic efficiency in the short term, it served as a significant inspiration for independent and indigenous development approaches across Africa in the long term. Consequently, the study argues that alternative African development models should be understood not only in economic terms but also through the lens of cultural and social authenticity.
Arusha Declaration Ujamaa Tanzania African Socialism Alternative Development Model
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Bölgesel Çalışmalar |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 3 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 16 |