Analysis of Turkey-USA Relations in the Context of Security from 2016 to the Present

Öz

The Fisher hypothesis outlines the existince of the relation between nominal interest rate and inflation rate. Nominal interest rate responds substantially to changes in inflation. The validity of the Fisher effect for the 1981-2020 period in Turkey is investigated by estimating the non-linear ARDL model. The model aims to investigate the nonlinear relationship which takes into account the asymmetric effects between the variables. Findings from the estimated model confirm the existence of a long-run relation between nominal interest rate and inflation rate. The derived long-term elasticity coefficients show that the change in inflation has a strong effect on interest rates. The coefficient defining the effect of the increase in inflation is higher than the coefficient indicating the effect of the decrease in inflation. Yet, both indicate a fairly strong influence, that is there is nearly a full Fisher effect.

Anahtar Kelimeler

• Fısher Effect
• Nonlinear ARDL
• Inflation
• Interest Rate

Türkiye için Fisher Etkisinin Analizi: Doğrusal Olmayan ARDL Modeli Yaklaşımı

Öz

Fisher hipotezi nominal faiz oranı ile enflasyon oranı arasındaki ilişkinin varlığını tanımlamaktadır. Nominal faiz oranı enflasyondaki değişimlere önemli ölçüde tepki vermektedir. Türkiye’de 1981-2020 dönemi için Fisher ilişkisinin geçerliliği doğrusal olmayan otoregressif gecikmesi dağıtılmış (NARDL) modelinin tahmin edilmesi ile araştırılmaktadır. Bu model, değişkenler arasındaki asimetrik etkileri de dikkate alan doğrusal olmayan ilişkiyi araştırmayı hedeflemektedir. Tahmin edilen modelden elde verdiği sonuçlar nominal faiz ile enflasyon arasında uzun dönemli ilişkinin varlığını onaylamaktadır. Elde edilen uzun dönemli esneklik katsayıları enflasyondaki değişimin faiz üzerinde güçlü bir etkisi olduğunu göstermektedir. Enflasyondaki artışın etkisini gösteren katsayı enflasyondaki düşüşün etkisini gösteren katsayıya göre bir miktar daha yüksektir. Ancak, her ikisi de oldukça güçlü bir etkiyi işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Fisher Etkisi
• Enflasyon
• Faiz
• NARDL

Kaynakça

1. Akcan, A. T. (2019). Mortgage krizi öncesi ve sonrasında enflasyon - faiz etkileşimi: Türkiye örneği, Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4) 239-244
2. Akıncı, M. ve Yılmaz,Ö.(2016).Enflasyon-faiz oranı takası: Fisherhipotezi bağlamında Türkiye Ekonomisi için dinamik en küçük kareler yöntemi.Sosyoekonomi, 24(27), 33-55.
3. Aktham, M. ve Haitham, A. (2006).Does Fisher effect apply in developing countries: evidence from a nonlinear cotrending test applied to Argentina, Brazil, Malysia, Mexico, South Korea and Turkey. Applied Econometrics and International Development, 6(2), 31-46.
4. Andrade, I. ve Clare, A. (1994). Is the U.K. treasury bill rate a good Proxy for expected inflation in the United Kingdom?.Economic Letters, 45(3), 335–341.
5. Argyro, K. (2010). Testing the Fisher effect in OECD countries: An empirical investigation. [Yüksek Lisans Tezi, University of Macedonia] https://dspace.lib.uom.gr/bitstream/2159/14054/1/Thesis.pdf
6. Atgür, A. ve Altay, N. O. (2015). Enflasyon ve nominal faiz oranı ilişkisi. Yönetim ve Ekonomi, 22(2), 521-533.
7. Badillo, R., Reverte C. ve Rubio, E. (2011). The Fisher effect in the EU revisited: new evidence using panel cointegration estimation with global stochastic trends. Applied Economics Letters, 18(13), 1247-1251.
8. Bayat, T. (2011).Türkiye’de Fisher etkisinin geçerliliği: Doğrusal olmayan eşbütünleşme yaklaşımı. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 0(38), 47-60.

9. Baylan, M ve Pazarcı, P. (2020). Türkiye’de Enflasyon Faiz İlişkisi: Nedensellik Analizi, İtobiad, 9(1), 193-216
10. Chen, C.F. (2015). “Fisher effect” theory and “Fisher paradox” in China’s economy. Open Journal of Social Sciences, 3(10), 80-85
11. Clemente J., Gadea, MD, Montañés A. ve Reyes, M. (2017). Structural breaks, inflation and interest rates: evidence from the G7 countries. Econometrics, 5(1), 1-17.
12. Başar, S. ve Karakuş, K. (2017). Fisher hipotezi: Türkiye için tahmini. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(54), 794-803.
13. Çakmak, E., Aksu, H. ve Başar, S. (2002). Fisher Hipotezi’nin Türkiye açısından değerlendirilmesi: 1989-2001. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16(3-4), 31-40.
14. Demirgil, B. Ve Türkay, H. (2018). Enflasyon-faiz ilişkisi: Ardl/Sınır testi uygulaması, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 515-528
15. Dickey, D. ve Fuller, W. A. (1981). Likelihood ratio statistics for autoregressive time series with a unit root. Econometrica, 49(4), 1057-1072.
16. Dutt, S.B. ve Ghosh, D. (2015). An empirical re-examination of the Fisher hypothesis: panel cointegratıon tests. Journal of the Southwestern Society of Economists, 42(2), 161-173.
17. Fama, E. F. (1975). Short-term interest rates as predictors of inflation. The American Economic Review, 65(3), 269-282.
18. Fisher, I. (1930).The theory of interest, as determined by impatience to spend income and opportunity to invest it. Erişim adresi: https://fraser.stlouisfed.org/title/theory-interest-6255
19. Fried, J., ve Howitt, P. (1983). The effects of inflation on real interest rates.The American Economic Review, 73(5), 968–980.
20. Gedik, A. (2021). Enflasyon ve faiz oranı ilişkisi: Fisher hipotezinin Türkiye için geçerliliği. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 27, 615-624
21. Ghazali, N.A., ve Ramlee, S. (2003). A long memory test of the long-run Fisher effect in the G7 countries. Applied Financial Economics, 13(10), 763-769.
22. Gül, E. ve Açıkalın, S. (2008). An examination of the fisher hypothesis: the case of Turkey. Applied Economics, 40(24), 3227-3231.
23. Hamori, S. (1997). A simple method to test the Fisher effect. Applied Economics Letters, 4(8),477-479.
24. İncekara, A., Demez, S. ve Ustaoğlu, M. (2012). Türk Ekonomisi için Fisher etkisinin geçerliliği: Eşbütünleşme analizi. Procedia-Social and Behavioral Science, 58(2012), 396-405.
25. Jareno, F. ve Tolentino, M. (2013). The Fisher effect: Acomparative analysis in Europe. .Jökull Journal, 63(12), 201-212.
26. Lebe, F. ve Arda Özalp, L. F. (2016). Fisher hipotezinin alternatif faiz oranları ile Türkiye ekonomisi açısından analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31 (1) , 95-122.
27. Lee, J. ve Strazicich, M. C. (2003). Minimum LM unit root test with two structural breaks. Review of Economics and Statistics,85(4), 1082-1089.
28. Lee J. ve Strazicich, M. C. (2013). Minimum LM unit root test with one structural break. Economic Bulletin, 33(4), 2483-2492.
29. Kasman, S., Kasman, A. ve Turgutlu, E. (2006). Fisher hypothesis revisited: A fractional cointegration analysis. Emerging Markets Finance and Trade, 42(6), 59-76.
30. Koustas, Z., ve Lamarche, J-F. (2010). Evidence of non-linear mean reversion in the real interest rate. Applied Economics, 42(2), 237-248.
31. Koustas, Z. ve Serletis, A. (1999). On the Fisher effect. Journal of Monetary Economics, 44, (1), 105-130.
32. Malliaropulos, D. (2000). A note on nonstationarity, structural breaks, and the Fisher effect. Journal of Banking & Finance, 24, (5), 695-707.
33. Million, N. (2003). The Fisher Effect revisited through an efficient non linear unit root testing procedure. Applied Economics Letters, 10(15), 951-954.
34. Mishkin, F. ve Simon, J. (1995). An emprical examination of the Fisher effect in Australia.(NBER Working Paper No:5080). Erişim adresi: https://www.nber.org/system/files/working_papers/w5080/w5080.pdf
35. Mundell, R. (1963). Inflation and real interest. Journal of Political Economy, 71(1), 280-83.
36. Özcan, B. ve Arı, A. (2016). Does the Fisher hypothesis hold for the G7? Evidence from the panel cointegration test. Economic Research, 28(1), 271-283.
37. Özer, M. O. (2019). Türkiye’de Fisher hipotezinin fourier yaklaşımı ile incelenmesi, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(3), 856-878.
38. Pesaran, M., Shin, Y. ve Smith, R. (2001). Bound testing approaches to the analysis of level relationships. Journal of Applied Econometrics, 16(1), 289–326.
39. Peng, W. ve Roncesvalles, O. (1995). The Fisher hypothesis and inflation persistence. IMF Working Papers, 1995(118), 1-21
40. Pınar, A. ve Erdal, B. (2018). Enflasyon hedeflemesi rejiminde fisher etkisinin geçerliliği; Türkiye’den ampirik sonuçlar. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 13(3), 1-12
41. Polat, M. A. (2020). Fisher etkisinin Türkiye örnekleminde değerlendirilmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(5) 1551-1561
42. Rose, A. K. (1988). Is the real interest rate stable?.Journal of Finance 43(5), 1095-1112
43. Sağlam, Y. (2018). Fisher hipotezi’nin Fourier yaklaşımı ile testi: Gelecek-11 ülke grubu Örneği. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 13 (52) , 316-321.
44. Shin, Y., Yu, B. ve Greenwood-Nimmo, M. (2014). Modelling asymmetric cointegration and dynamic multipliers in a nonlinear ARDL framework. R.C. Sickles ve W.C. Horrance. (Ed.), Festschrift in Honor of Peter Schmidt içinde (ss.281-314).New York: Springer.
45. Songur, M. (2019). Fourıer yaklaşımı ilee fısher hipotezini yeniden gözden geçirmek: Türkiye örneği, S.C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(2), 1-15
46. Surayya, S. (2018). Alternative specifications of Fisher hypothesis: An empirical investigation.(MPRA Paper No. 90320). Erişim adresi: https://mpra.ub.uni-muenchen.de/90320/
47. Şimşek, M. ve Kadılar, C. (2006). Fisher etkisinin Türkiye verileri ile testi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 7(1), 99-111.
48. Toyoshima, Y. ve Hamori, S. (2011). Panel cointegration analysis of the Fisher effect: Evidence from the US, the UK, and Japan. Economics Bulletin, 31(3), 2674-2682.
49. Tunalı, H. ve Erönal, Y.Y. (2016). Enflasyon ve faiz oranı ilişkisi, Türkiye’de fisher etkisinin geçerliliği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(4), 1415-1431.
50. Turgutlu, E. (2004). Fisher hipotezinin tutarlılığının testi: parçalı durağanlık ve parçalı koentegrasyon analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(2), 55-75.
51. Ulusoy, A., Yılmaz, H. ve Ünal, H. (2021). Türkiye’de Gibson paradoksunun Fisher etkisi bağlamında ele alınması (1978-2019 Dönemi). Maliye Dergisi, Temmuz-Aralık 2021, 181, 1-18
52. Uslu, H. (2020). Enflasyon ile mevduat ve kredi faizleri arasındaki ilişki: Türkiye için Fisher eşitliği çerçevesinde ekonometrik bir analiz, Troyacademy, 5(1), 201-229
53. Wallace, M. ve Warner, J. (1993). The Fisher effect and the term structure of interest rates: tests of cointegration. Review of Economics and Statistics, 75(2), 320–324.
54. Yılancı, V. (2009). Fisher hipotezinin Türkiye için sınanması: doğrusal olmayan eşbütünleşme analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(4), 205-213.