Problems Faced by Women Blue Collar Employees in Work and Family Lives: A View from the Perspective of Industrial Social Work

Öz

The aim of this study is to reveal the relationship between the problems of blue-collar female employees and the work-family life balance from an industrial social work perspective. Relational screening method was used in this study. In the study, 160 blue-collar female employees working in Turkish Sugar Factories were reached. Work-Family Life Balance Scale and Working Problems Questionnaire were used in the study. According to the findings obtained as a result of the parametric tests in the study, it was observed that blue-collar female employees who have someone who is interested in their problems in the institution they work for have less working problems than those who do not. In addition, blue-collar female employees who are interested in their problems in their institutions have less negative effects on the family than on the blue-collar female employees who do not deal with their problems, and the work on the family. There is a negative significant relationship between work-family life balance and working problems of blue-collar female employees. As the work-family life balance of the employees increases, working problems decrease. As the working problems of the employees increase, the negative effect of the work on the family and the work on the family increases. In line with these results, it is necessary to develop professional social work interventions to solve the working problems of blue-collar female employees and to provide work-family life balance, from an industrial social work perspective, and to give in-service seminars on work-life balance in order to reduce the impact of female employees' work on the family and the family on the work. has been suggested.

Anahtar Kelimeler

• Woman
• Blue-Collar Worker
• Work and Family Life Balance
• Industrial Social Work

Mavi Yakalı Kadın Çalışanların İş ve Aile Hayatında Yaşadığı Sorunlar: Endüstriyel Sosyal Hizmet Perspektifinden Bakış

Öz

Bu çalışmanın amacı, endüstriyel sosyal hizmet perspektifinden bakış ile mavi yakalı kadın çalışanların sorunları ile iş ve aile yaşam dengesi arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu çalışmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada Türkiye Şeker Fabrikalarında görev yapan 160 mavi yakalı kadın çalışana ulaşılmıştır. Çalışmada İş-Aile Yaşam Dengesi Ölçeği ve Çalışma Sorunları Anketi kullanılmıştır. Çalışmada parametrik testler sonucu elde edilen bulgulara göre çalıştıkları kurumda sorunlarıyla ilgilenen birileri olan mavi yakalı kadın çalışanların, olmayanlara göre daha az çalışma sorunları yaşadığı görülmüştür. Ayrıca kurumlarında sorunlarıyla ilgilenen birileri olan mavi yakalı kadın çalışanların, sorunlarıyla ilgilenen birisi olmayan mavi yakalı kadın çalışanlara göre ailenin işe, işin aileye daha az olumsuz etkisi olduğu görülmüştür. Mavi yakalı kadın çalışanların iş-aile yaşam dengesi ve çalışma sorunları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır. Çalışanların iş-aile yaşam dengesi arttıkça çalışma sorunları azalmaktadır. Çalışanların çalışma sorunları arttıkça işin aileye, ailenin işe olumsuz etkisi de artmaktadır. Bu sonuçlar doğrultusunda endüstriyel sosyal hizmet bakış açısıyla mavi yakalı kadın çalışanların çalışma sorunlarının çözüme kavuşarak iş-aile yaşam dengesinin sağlanması noktasında profesyonel sosyal hizmet müdahalelerinin geliştirilmesi gerektiği ve kadın çalışanların işlerinin aileye, ailenin işe etkisini azaltmak için iş-yaşam dengesi konusunda hizmet içi seminerler verilmesi gerektiği önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kadın
• Mavi Yakalı Çalışan
• İş ve Aile Yaşam Dengesi
• Endüstriyel Sosyal Hizmet
• Woman
• Blue-Collar Worker
• Work and Family Life Balance
• Industrial Social Work

Kaynakça

1. Akat, İ. (1994). İşletme yönetimi, İstanbul: Beta Yayınları.
2. Altun, F. (2019). İşyerinde sosyal hizmet uygulamalarının çalışanların iş tatminine ve örgütsel bağlılığına etkisi. [Yayımlanmamış doktora tezi]. T.C. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Apaydın, Ç. (2011). Öğretim üyelerinin işe bağımlılık düzeyi ile iş-yaşam dengesi ve iş- aile yaşam dengesi arasındaki ilişki. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Politikası Anabilim Dalı, Eğitim Yönetimi ve Teftişi Doktora Programı, Ankara.
4. Aytaç, S. ve Sevüktekin, M. (2002). Çağdaş sanayi merkezlerinde kadın işgücünün konumu, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, Yayın No: 219.
5. Aziz, S. and Cunningham, J. (2008). Workaholism, work stres, work – life imbalance: exploring gender’s role. gender in management: An International Journal, 23(8), 553- 566.
6. Bargal, D. (1999). The future development of occupational social work. Administration in Social Work, Vol: 23, No: 3-4, 139-156.
7. Bayraktaroğlu, S., Özdemir, Y., Aras, M. ve Özdemir, S. (2015). Mavi yakalı çalışanlar: neden akademik çalışmalar için cazip bir örneklem değil?. İş, Güç, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 17/3, 141-157.
8. Bonebright, C.A., Daniel, L. C. and Ankenmann, R. D. (2000). The relationship of workaholism with work-life conflict, life satisfaction, and purpose in life. Journal of Counseling Psychology, 47(4), 469- 477.

9. Camerino, D., Sandri, M., Sartori, S., Conway, P.M., Campanini, P., & Costa, G. (2010). shiftwork, work-family confict among ıtalian nurses, and prevention efcacy. Chronobiol Int, 27(5):1105–1123.
10. Cheeran, M.T., Joseph, G. ve Renjith, T.A. (2015). Scope of social work profession in ındustrial establishment. International Journal of Advanced Research in Management and Social Sciences, 4/8, 315-326.
11. Chan, K. K., Neighbors, C. and Marlatt, G. A. (2004). Treating addictive behaviors in the employee assistance program: ımplications for brief ınterventions, Addictive Behaviors, 29(9), 1883-1887.
12. Chima, F. (2004). Depression and the workplace: occupational social work development and ıntervention. Employee Assistance Quarterly, Vol: 19, No: 4, 1-20.
13. Çetinoğlu, D., Mesci, Z., & Öncü, M. A. (2010). Kadın yöneticilerde iş-aile yaşam dengesi: Düzce ili örneği. Çalışma İlişkileri Dergisi, 10(2), 27-44.
14. Delecta, P. (2011). Work life balance, International Journal of Current Research, 3(4), 186-189.
15. Demirbilek, S. (2009). Sosyal politika bağlamında: Sosyal Hizmet. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları.
16. Duyan, V. (2003). Sosyal hizmetin işlev ve rolleri. Toplum ve Sosyal Hizmet, 14(2), 1-22.
17. Elser, H., Falconi, A. M., Bass, M., & Cullen, M. R. (2018). Blue-collar work and women's health: a systematic review of the evidence from 1990 to 2015. SSM-population health, 6, 195-244.
18. Ignou (Indira Gandhi National Open University). (2017). Block-4 general areas of social work practice. http://egyankosh.ac.in/bitstream/123456789/17179/1/Unit-4.pdf
19. Iversen, R. R. (1998). Occupational social work for the 21st century. Journal Social Work, Vol: 43, No: 6, 551-566.
20. Kapız, Ö. S. (2002). İş-aile yaşam dengesi ve dengeye yönelik yeni bir yaklaşım: sınır teorisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(3), 139-153.
21. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
22. Kirkegaard, I., ve Larsen, K. (2011) Motivation of blue and white collar employees. Aarhus: Aarhus School of Business and Social Sciences.
23. Küçükaslan, A. (1994). İstanbul telefon başmüdürlüğü’nde çalışan telefon operatörlerinin stres ve iş doyumu ilişkisinin incelenmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Örgütsel Davranış Anabilim Dalı, İstanbul.
24. Masi, D.A. and Jacobson, J.M. (2003), Outcome measurements of an ıntegrated employee assistance and work-life program, Research on Social Work Practice, 13(4), s.451-467.
25. Mustafayeva, L. (2013). İş aile çatışmalarının hayat memnuniyeti üzerindeki etkisi: Türkiye ve İngiltere’deki akademisyenlerin karşılaştırılması, İşletme Bilimi Dergisi, 2(1), 127-145.
26. Özkalp, E., Kırel, Ç. (2011). Örgütsel Davranış, Anadolu Üniversitesi, Eğitim, Sağlık ve Bilimse Araştırma Çalışmaları Vakfı Yayınları, Eskişehir.
27. Özmete, E., Eker, I. (2012). İş-aile yaşamı çatışması ve roller: kamu sektörü örneğinde bir değerlendirme, Çalışma İlişkileri Dergisi, 3(2), 1-23.
28. Sigroha, A. (2014). Impact of work life balance on working women: a comparative analysis, The Business Management Review, 5(3), 22-30.
29. Sundaresan, S. (2014). Work-life balance–implications for working women. OIDA International Journal of Sustainable Development, 7(7), 93-102.
30. Terzi, Y. & Sağlam, V. (2008). Araştırma görevlilerinin mesleki tükenmişlik durumu. Yeni Dünya Bilimleri Akademisi Dergisi, 3(1), 52-58.
31. Tuğsal, T. (2017). İş-yaşam dengesi, sosyal destek ve sosyo-demografik faktörlerin tükenmişlik üzerindeki etkisi. [Yayımlanmamış doktora tezi]. İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
32. Tuttle, R., & Garr, M. (2012). Shift work and work to family fit: does schedule control matter? J Fam Econ Iss, 33, 261–271.
33. Solmaz, U. (2019). Çalışanların iş ve aile hayatı sorunlarına işyeri sosyal hizmeti perspektifinden bakış: İstanbul’da bir uygulama. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi, Cerrahpaşa Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Sosyal Hizmet Ana Bilim Dalı. İstanbul.
34. Yanardağ, U., & Yanardağ, M. Z. (2020). İş yerinde sosyal çalışmayı Türkiye için düşünmek. Çalışma ve Toplum, 67(4), 2249-2270.
35. Yıldırım, B. & Kılıç, C. (2021). Post-endüstriyel çağda endüstriyel sosyal hizmet uygulamaları. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 66, 201-220.
36. Yılmaz, B. (2009). Çift kariyerli ailelerde sosyal rol değişimi: kültürel bir değerlendirme. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.