Uluslararası İlişkiler Öğretiminde Dijital Dönüşüm Yansımalarının İncelenmesi: Türkiye Üniversiteleri Örneği

Öz

Bu çalışmada uluslararası ilişkileri etkileyen yönüyle dijital dönüşümün, Türkiye’deki Uluslararası İlişkiler programlarının eğitim içerikleri ve öğretim teknikleri üzerine yansımaları incelenmiştir. Çalışma kapsamında Türkiye’nin yedi farklı bölgesinden seçilen 11 üniversitenin Uluslararası İlişkiler programlarındaki dijital dönüşüm eğilimlerinin belirlenmesi için ilgili programların müfredatları derinlemesine incelenmiş, öğretim elemanlarının dijital yeterlilikleri belirlenerek dijital dönüşüm süreçlerine ilişkin deneyimleri görüşmeler yoluyla ortaya çıkarılmış ve dijital dönüşüm süreçlerinin öğretim süreçlerine yansımaları öğrenci perspektifinden ele alınmıştır. Bu kapsamda müfredat inceleme kontrol listesi, dijital yeterlilik anketi ve görüşme formu gibi veri toplama araçlarından faydalanılmış, 35 öğretim üyesi ve 102 öğrenci yapılan anketlere katılmış, beş farklı öğretim üyesi ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgularda dijital dönüşümün Uluslararası İlişkiler program müfredatlarına ve ders izlencelerine yeteri kadar yansıtılmadığı ve araştırmaya katılan öğretim üyelerinin bu yetersizlik konusunda ortak kanaate sahip olduğu belirlenmiştir. Öğretim üyelerinin dijital teknolojileri kullanma becerilerinin ve bu becerileri eğitim-öğretim süreçlerine yansıtma düzeylerine ilişkin algılarının yüksek olduğu, bu sonucun öğrenciler tarafından desteklendiği görülmüştür. Çalışmada ulaşılan sonuçlar incelendiğinde yükseköğretim alanındaki yeni küresel rekabetin teknolojik ve dijital dönüşüme adaptasyon ile belirlendiği 21. yüzyılda Türkiye’deki dönüşüm sürecinin kurumsal düzeyde beklenen seviyeye henüz ulaşamadığı, ders içeriklerinin güncellenmesi gerekliliği konusunda bir farkındalığın olduğu, fakat bu farkındalığın müfredat ve ders izlencelerine tam anlamıyla yansıtılmadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası ilişkiler programları
• Yükseköğretim
• Dijital dönüşüm

Examination of Digital Transformation Reflections in International Relations Teaching: The Case of Turkish Universities

Öz

In this study, the impacts of digital transformation on the curricula and teaching techniques adopted in International Relations (IR) programs in Türkiye were examined from the perspectives of lecturers and students. This study aims to ascertain the digital transformation tendencies of 11 Turkish universities located in different regions of Türkiye. To determine the digital transformation trends of the chosen universities' IR programs, three basic studies were conducted on the curricula, the faculty members' familiarity with digital tools and technologies, and the instructional strategies used in the courses. Within this context, required data collected by tools such as curriculum review list, digital competence questionnaire and interview form. During data collection process, 35 faculty members and 102 students participated in the surveys and in-depth interviews were conducted with five different faculty members. The participating faculty members agreed that the curricula did not sufficiently represent the digital transition, as per the findings. It was observed that the perceptions of the faculty members regarding their ability to use digital technologies and their level of reflecting these skills to the education processes were high, and this result was supported by the students. When the results of the study are examined, it is found that in the 21st century, when the new global competition in the field of higher education is determined by adaptation to technological and digital transformation, the transformation process in IR programs in Türkiye has not reached the anticipated degree at the institutional level yet, there is an awareness of the need to update course content, but this awareness is not fully reflected on the curriculum and course syllabus.

Anahtar Kelimeler

• International relations programmes
• Higher education
• Digital transformation

Kaynakça

1. Adesina, O. S. (2017). Foreign policy in an era of digital diplomacy. Cogent Social Sciences, 3, 1-13. https://doi.org/10.1080/23311886.2017.1297175
2. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
3. Canan-Sokullu, E. (2018). Giriş: Üniversitede Dönüşüm ve Uluslararası İlişkiler Eğitimi, Ebru Canan-Sokullu (Ed.). Türkiye’de Uluslararası İlişkiler Eğitimi: Yeni Yaklaşımlar, Yeni Yöntemler, (ss: 1-16). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınevi.
4. Canan-Sokullu, E. ve Tuğtan, M. A. (2018). Uzaktan Eğitim Modeli ile Uluslararası İlişkileri Öğretmek, Ebru Canan-Sokullu (Ed.). Türkiye’de Uluslararası İlişkiler Eğitimi: Yeni Yaklaşımlar, Yeni Yöntemler, (ss. 87-122).İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınevi.
5. Creswell, J.W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five traditions. 2nd Edition. London: Sage.
6. Duderstadt, J. J. (2001). The Future of the Research University in the Digital Age. https://deepblue.lib.umich.edu/bitstream/handle/2027.42/88270/2001_AAU_Spring_Meeting_1.0.pdf;sequence=1
7. Eloranta, L. (2015). “Digital Transformation in Social Science, What is Computational Social Science?”. https://www.slideshare.net/laurieloranta/digital-transformation-in-social-sciences
8. Eyrice Tepeciklioğlu, E. (2013). Türkiye’de uluslararası ilişkiler eğitimi: Lisans ve lisansüstü ders programlarının karşılaştırmalı bir analizi. Ege Akademik Bakış. 13(3), 303-316.

9. Güzel, İ. ve Özeren, E. (2021). COVID-19 Pandemi sürecinin lisansüstü eğitim faaliyetlerine etkisi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(20), 167-185.
10. Göksu, O., ve Özkan, A. (2021). Digital Diplomacy: An Evaluation of The Means and Opportunities That Digitalization Brings to Diplomacy. Digital Siege. https://cdn.istanbul.edu.tr/file/JTA6CLJ8T5/E8B4B21B33A34BA1A79A25EE447F9414
11. Green, J. A. (2022). The Rise of Twiplomacy and the making of customary ınternational law on social media. Chinese Journal of International Law, 21(1), 1-53. https://doi.org/10.1093/chinesejil/jmac007
12. Gürbüz, T. (2018). Dijital dönüşüm sürecinde eğitim ve öğrenme. İktisat ve Toplum, 92, 71-73.
13. Hausberg, J. P., Liere-Netheler, K., Packmohr, S., Pakura, S., & Vogelsang, K. (2019). Research streams on digital transformation from a holistic business perspective: a systematic literature review and citation network analysis. Journal of Business Economics, 89, 931-963.
14. Jisc, N. U. S. (2016). Jisc NUS Benchmarking tool-The student digital experience. https://digitalstudent.jiscinvolve.org/wp/files/2016/01/Jisc_NUS_student_experience_benchmarking_tool.pdf
15. Keyman, F. ve Ülkü, N. E. (2007). Türkiye üniversitelerinde uluslararası ilişkiler ders müfredatı. Uluslararası İlişkiler, 4(13), 99-106.
16. Karabacak, Z. İ. ve Sezgin, A. A. (2019). Türkiye’de Dijital Dönüşüm ve Dijital Okuryazarlık. Türk İdare Dergisi, 91(488), 319-343.
17. Karaman, S. (2020). Yükseköğretimde dijital dönüşüm. Pegem Akademi.
18. İlker Kerkez, F. ve Sakallı, D. (2022). COVID-19 salgınının lisansüstü eğitime etkisinin incelenmesi. Pearson Journal of Social Sciences, 7(18), 137-155. http://dx.doi.org/10.46872/pj.488
19. Küçük, S. ve Çavuşoğlu, B. (2022). Dijital üniversite, dönüşümün yol haritası. Atatürk Üniversitesi Yayınları.
20. Maastricht University (2023). Digitalisation and Politics. https://curriculum.maastrichtuniversity.nl/meta/432935/digitalisation-and-politics
21. Misuraca, G., Pasi, G. ve Viscusi, G. (2018). Understanding the social ımplications of the digital transformation: Insights from four case studies on the role of social ınnovation to foster resilience of society. Noella Edelman, Peter Parycek, Gianluca Misuraca, Panos Panagiotopoulos, Yannis Charalabidis, Shefali Virkar (Eds.) 10th IFIP WG 8.5 International Conference, Electronic Participation ePart2018, 03-05 September 2018, Krems, Austria, Lecture Notes in Computer Science, (pp. 145-156). Springer Publications.
22. Ongur, H. Ö. ve Gürbüz, S. E. (2019). Türkiye’de uluslararası ilişkiler eğitimi ve oryantalizm: Disipline eleştirel pedagojik bir bakış. Uluslararası İlişkiler, 16(61), 23-38. https://doi.org/10.33458/uidergisi.541517
23. Prensky, M. (2001). Digital Natives, Digital Immigrants Part 1. Horizon, 9(5), 1-5. https://doi.org/10.1108/10748120110424843
24. PwC. (2015). The 2018 Digital University: Staying relevant in the digital age. https://www.pwc.co.uk/assets/pdf/the-2018-digital-university-staying-relevant-in-the-digital-age.pdf
25. Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Joint Research Center. https://publications.jrc.ec.europa.eu/repository/handle/JRC107466
26. Sharma, A. ve Sisodia, V. (2021). Digital diplomacy and the global Pandemic. Media Asia, 49(1), 62-64. https://doi.org/10.1080/01296612.2021.1973324
27. Simunjak, M. ve Caliandro, A. (2019). Twiplomacy in the age of Donald Trump: Is the diplomatic code changing?. The Information Society, 35(1), 13-25. https://doi.org/10.1080/01972243.2018.1542646
28. Sullivan, C. (2016). Digital citizenship and the right to digital identity under international law. Computer Law & Security Review, 32(3), 474-481.
29. TÜBİTAK Bilgem YTE (2022). Dijital Dönüşüm Nedir? https://dijitalakademi.bilgem.tubitak.gov.tr/dijital-donusum-nedir
30. Tømte, C. E., Fossland,T., Aamot, P. O., Degn, L. (2019). Digitalisation in higher education: mapping institutional approaches for teaching and learning. Quality in Higher Education, 25(1), 98-114. https://doi.org/10.1080/13538322.2019.1603611
31. Vial, G. (2019). Understanding digital transformation: A review and a research agenda. Journal of Strategic Information System, 28, 118-144. https://doi.org/10.1016/j.jsis.2019.01.003
32. Wessel, L., Baiyere, A; Ologeanu-Taddei, R., Cha, J., & Blegind Jensen, T. (2021). Unpacking the difference between digital transformation and IT-enabled organizational transformation. Journal of the Association for Information Systems, 22(1), 102-129. https://doi.org/10.17705/1jais.00655
33. Yin, R.K. (2003). Case study research: Design and methods (3rd Edt.). Thousand Oaks, CA: Sage.
34. Yue, A. ve Beta, A. R. (2022). Digital citizenship in Asia: A critical introduction. International Communication Gazette, 84(4), 279-286. https://doi.org/10.1177/17480485221094100
35. Yükseköğretim Kurumu Atlası (2022). Yükseköğretim Kurulu Lisans Atlası. https://yokatlas.yok.gov.tr/lisans-anasayfa.php