DÜNYADA VE TÜRKİYE’DE İDAREYİ DEĞİŞİME İTEN NEDENLER

Öz

Ülkelerin siyasal, ekonomik, sosyal, teknolojik, kültürel ve demografik alanda yaşanan değişimlere koşut nitelikte evrimlenen bu değişim kamu yönetimi alanında daha etkin, şeffaf, verimli, ergonomik ve rasyonel bir yönetim anlayışına ulaşma çabalarının bir bütünü olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle yakın dünya tarihine bakıldığında 1929 büyük buhran ile başlayan, İkinci dünya savaşı ile dünyayı saran refah devleti anlayışında devlet, toplumu yönetmede en önemli role sahip, asıl aktördü. Ancak zaman ve koşullar değişmesi ile birlikte özellikle 1970’li yılların başından itibaren, kamu politikalarının formülasyonu ve uygulanmasında devletin bu başat rolü sorgulanmaya ve reform istekleri ve çabaları ivme kazanmaya başladı.

İdarenin bir reform sürecine tabi tutulmasının gerekçeleri olarak başlıca öne çıkan nedenlere bakıldığında geleneksel kamu yönetiminin verimsizlik, hantallık, etkin olmama, bürokratik tıkanıklıklar, vatandaşın beklentilerinin karşılanmaması gibi sorunlara sebep olmasının temel kaygılar olduğu görülmektedir. Özellikle 1980’li yılların başından günümüze kadar gelinen süreçte küreselleşmenin de etkisi ile bu sorunların yeni bir kamu yönetimi anlayışı ile çözülebileceği yönünde ortaya atılan görüşler ve bu görüşlere dayalı politik uygulamaları oldukça geniş bir kitle tarafından benimsenmeye başladı ve geleneksel kamu yönetimi anlayışı yerini yeni kamu yönetimine/işletmeciliğine anlayışına bırakmaya başlamıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Kamu Yönetimi,Küreselleşme,Neoliberalizm,Reform

ADMİNİSTRATİON PUSHİNG THE REASONS TO CHANGE IN THE WORLD AND TURKEY

Öz

Country of political, economic, social, technological, cultural and nature parallel to changes in the demographic field an evolving this shift public administration in a more efficient, transparent, efficient, ergonomic and efforts to reach a rational understanding of management emerges as a whole. Especially when we look at the history of the world, starting with 1929 close to the Great Depression, World War II welfare state to state in the surrounding world, the most important role in managing society, was the main actor. However, since the beginning of time and circumstances change, especially with the 1970s, the government in the formulation and implementation of public policies into question the dominant role and began to gain momentum and demand reform efforts.

The administration views the major highlights why the grounds of being subjected to a reform process inefficiencies of traditional public administration, clumsiness, to be effective, bureaucratic bottlenecks, the citizen does not cause problems such as failure to meet the expectations seem to be the main concern. Especially the 1980s at the beginning of the day so the bride the process of globalization also impact this problem with the new public management approach and views put forward that it could be solved with based on this view of political practices began to be adopted by quite a wide audience and traditional public management approach to a new, public administration / He began to leave the understanding of the business.

Anahtar Kelimeler

• Public Administration,Globalisation,Neoliberalism,Reform

Kaynakça

1. Ansal H. (1999), “Esnek Üretimde İşçiler Ve Sendikalar”,Post-Fordizm’de Üretim Esnekleşirken İşçiye Neler Oluyor?, Birleşik Metal-İş Sendikası Yayınları, Ankara.
2. Ataman Erdönmez P. Burçak T.(1999), “Küresel Krizlere Yeni Yaklaşımlar” Bankacılar Dergisi, 1999, Sayı 31. Ss.122-134.
3. Balcı,A.) Bilgi Çağında Türk Kamu Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması-1, Beta Yayınları, İstanbul, ss.1-30.
4. Coşkun,B ve Nohutçu,A. (2005), “Türkiye’de Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: Kuramsal-Tarihsel Perspektif,Genel Değerlendirme ve Saptamalar,” (Ed:Nohutçu,A. Ve Demir Fatih.Avrupa İdari Alanı İlkeleri Bağlamında Türkiye’nin Avrupa Birliği Adaylık Süreci, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 42 Sayı 4 Aralık 2009, s. 79-100.)
5. Dharam Ghai, ”Yapısal Uyum, Küresel Bütünleşme ve Sosyal Demokrasi”, Çev: İdil Eser, Piyasa Güçleri ve Küresel Kalkınma, Ed: Rence Prendergast, Frances Stewart, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1995, s.39.
6. Elwood W. (2002), Küreselleşmeyi Anlama Kılavuzu, Çev: Betül Dilan Genç, Metis Yayınları, İstanbul.
7. Ener Meliha, Demircan Siverekli Esra, Küreselleşen Dünyada IMF Politikaları ve Türkiye, Ankara, 2004, s.89–90.
8. Erbay Yusuf (1997); “Bürokrasi , Bürokratizm ve Ülkemizde Bürokrat - Siyasetçi İlişkileri”, Yeni Türkiye, Yıl : 3 Sayı : 13, ss.405-412.

9. Ergün Turgay (2003), “Postmodernizm ve Kamu Yönetimi”, Türkiye’de Kamu Yönetimi, Der: Burhan Aykaç, Şenol Durgun ve Hüseyin Yayman, 1. Baskı, Yargı Yayınevi, Ankara, s.620.
10. Eryılmaz, Bilal. "Kamu Bürokrasisinin Denetlenmesinde Yeni Gelişmeler". Amme İdaresi Dergisi. C. 26, S. 4, Aralık - 1993, 81 - 106.
11. Gökbunar R., Kovancılar B. (1998) ,Sosyal Refah Devleti ve Değişim, SDÜ, İİBF Dergisi, ss.251-266.
12. Günday, M. (2002). İdare Hukuku, İmaj Yayınları, Ankara’dan aktaran Özdemir, Murat (2008) “Kamu Yönetiminde Etik”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 4, Sayı 7, 2008, s. 179-195.
13. Güven M. (1996), “Atipik İstihdam ve Çalışma Hayatında Yeni Gelişmeler”, Sabahattin Zaim’e Armağan, İktisat Fakültesi Mecmuası, Cilt:1, Sayı:4, İstanbul, ss.123-126.
14. Hunbury, G. L. (2004). A Pracedemic’s Perspective of Ethics and Honor: Imparatives for Public Services in the 21st Century”, Public Organization Review, 4 ss. 187-204.
15. Kamu Yönetimi Araştırma Raporu, TODAİE Yayını, Ankara, 1991.s. 5-12 )
16. Kazgan G. (1997), Küreselleşme ve Yeni Ekonomik Düzen, Altın Kitaplar, İstanbul.
17. Kuzey Pelin, Avrupa Kamu Yönetimi İlkeleri Sigma Raporları (2004) No 27, Maliye dergisi sayı 144, ss.57-89).
18. Mehtap Raporu, TODAİE Yayını, Ankara, 1966. TODAİE s.34-69,
19. Özer, Akif (2005), “Kamu Yönetiminin Geleceğine Dair Düşünceler”, Sayıştay Dergisi, Sayı 57, Nisan-Haziran, s.55-80.
20. Özdemir, Murat (2008) “Kamu Yönetiminde Etik”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 4, Sayı 7, 2008, s. 179-195.
21. Öztürk N. (2002), “IMF’nin Değişen Rolü ve Gelişmekte Olan Ülke Ekonomilerine Etkileri”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Sayı: 57(4), ss.95-125.
22. Polatoğlu, A. (2003), Kamu Yönetimi Sisteminin Yeniden Örgütlenmesi Üzerine Düşünceler, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:36, sayı,4, TODAİE, Ankara, ss.1-16.
23. Roderick.A.W.(1996), “The New Governance: Governing Without Government”, Political Rhodes Studies, XLIV.
24. Sakal Mustafa (1997); “Politik Karar Alma Sürecinde Bütçe Maksimizasyonu ve Bürokratik Yozlaşmalar” Yeni Türkiye, Yıl : 3, Sayı: 13, ss.439-458.
25. Saran Ulvi (2004), Kamu yönetiminde yeniden yapılanma, seçkin yayıncılık, Ankara.
26. Tekeli İ. (2003), “Yönetim Kavramı Yanı sıra Yönetişim Kavramının Gelişmesinin Nedenleri Üzerine”, Türkiye’de Kamu Yönetimi, Der. Burhan Aykaç, Şenol Durgun ve Hüseyin Yayman, Yargı Yayınevi, 1. Baskı Ankara.
27. TODAİE (1972).’’ İdarenin Yeniden Düzenlenmesi İlkeler ve Önerilerİdari Reform Danışma Kurulu Raporu’’, Sevinç Matbaası, Ankara.
28. Tortop N., İsbir G. E., Aykaç B. (1999), Yönetim Bilimi, Gözden geçirilmiş 3. Baskı, Yargı Yayınevi, Ankara.
29. TÜGİAD, Kamu Yönetiminde Yozlaşma Ve Rüşvet (1997), (Haz: K. ÇINAR). İstanbul.
30. Wallace S. (1997), “Kamu Yönetiminin İlkeleri”, Çev: Erkan Oyal, Amme idaresi Dergisi, C:4, Sayı:5, Haziran, Ankara, ss. 135–139.
31. YAYMAN Hüseyin (2005), Türkiye’nin İdari Reform Politiği, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, Ankara.
32. http://www.canaktan.org/politika/kamuda-kalite/saran1.pdf 16.09.2016
33. http://www.oecd.org/EN/about_furtherpage.htm (14.06.2006).