İŞLETMELERDE KURUMSAL RİSK YÖNETİMİ KAPSAMINDA RİSKİN ERKEN SAPTANMASI VE YÖNETİMİ KOMİTELERİ: BORSA İSTANBUL’DA NİTEL BİR ARAŞTIRMA
Öz
Küreselleşme süreci ile birlikte işletmeler arasındaki rekabetin yoğun bir biçimde yaşandığı kabul edilmektedir. Artan rekabet ortamında varlığını sürdürmek isteyen işletmeler, kendilerini bekleyen risklere hazırlıklı olmalı ve bu riskler karşısında yeni iş fırsatları yaratmaya çalışmak zorundadır. Son yıllarda risklerden fırsatlar elde etme yaklaşımı olarak ortaya çıkan kurumsal risk yönetimi, birçok işletme tarafından hızla benimsenmektedir. İşletmelerde risklerin meydana gelmeden önce belirlenmesi ve bu risklere yönelik çözüm önerilerin ortaya konması amacıyla, yönetim kurulu bünyesinde uzman komiteler kurulabilmektedir. Türkiye’de 2012 yılında yürürlüğe giren Yeni Türk Ticaret Kanunu’nda, bankalar dışında halka açık olarak faaliyet gösteren işletmelerde riskin erken saptanması sistemi ve yönetimi ile ilgili olarak uzman bir komite kurulması zorunlu hale getirilmiştir. Bu çalışmada, 2015 yılında Borsa İstanbul’da yer alan işletmelerdeki riskin erken saptanması komiteleri ile ilgili olarak içerik analizi gerçekleştirilmiştir. Çalışmada incelenen 275 işletme içerisinden 252 işletmenin riskin erken saptanması ve yönetimi komitesine sahip olduğu; buna karşılık 23 işletmenin ilgili komiteye sahip olmadığı görülmüştür. Çalışmada ele alınan işletmelerin faaliyet raporlarında, riskin erken saptanması komitesinin toplantı sayısı bilgilerine yer veren işletme sayısı 123; bilgi vermeyen işletme sayısı 129 olarak belirlenmiştir. Kurumsal risk yönetim sistemine sahip işletme sayısı ise 63 olarak belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alp, A. ve Kılıç, S. (2014). Kurumsal Yönetim: Nasıl Yönetilmeli?. Doğan Kitap, İstanbul
- Anderson, T.J ve Shroder, P.W (2010). Strategic Risk Management Practice: How To Deal With Major Corporate Exposures. Cambridge University Press.
- Beasley, M. S., Clune, R., Hermanson, D. R. (2005). Enterprise Risk Management: An Empirical Analysis Of Factors Associated With The Extent Of İmplementation. Journal of Accounting and Public Policy. 24, 521-531
- Bulut, E. (2013). COSO 2013: Bataklığı Kurutmak mı? Sinekleri Öldürmek mi? Türkiye İç Denetim Enstitüsü Yayınları. COSO (2012). Internal Control: Integrated Framework: Framework and Apendencies. http://ic.coso.org/download.aspx (29.09.2016).
- Çağdaş, B. ve Gürsoy, C. T. (2003). “Şirketlerde Finansal Risk Yönetimi Amaçlı Bir Modelin Geliştirilmesi Yöntem ve Aşamaları”, İTÜ Dergisi, 2 (3): 55-64.
- D’arcy, S.P ve Brogan, J. C (2001). Enterprise Risk Management. Journal of Risk Management of Korea. 12 (1). 1-24
- Doğrusöz, A.B., Onat, Ö. ve Töralp Tunçel, F. (2011). Gerekçe, Karşılaştırmalı Maddeler, Komisyon Raporları, Önergeler ve Karşılaştırmalı Tabloları ile Türk Ticaret Kanunu (Ticari İşletme, Ticaret Şirketleri Kıymetli Evrak Hükümleri). TOBB Yayınları, Cilt 1, 138,
- Golshan, N. M., ve Rasid, S. A. (2012): Determinants of Enterprise Risk Management Adoption: An Empirical Analysis of Malaysian Public Listed Firms, International Journal of Social and Human Sciences, 6: 119-126.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Anıl Gacar
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
18 Mayıs 2017
Gönderilme Tarihi
13 Ekim 2016
Kabul Tarihi
10 Şubat 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Sayı: 52