ANALYSIS OF THE FREE-RIDER PROBLEM WITHIN THE PARIS CLIMATE AGREEMENT FRAMEWORK

Öz

The subject of the study is an analysis of the energy politics following the signing of the Paris Agreement on Climate from a free-rider problem approach. The main hypothesis of the study is that the framework emerging as a result of the Paris Agreement may exacerbate free rider problem. Following the Paris Agreement, states will be compelled to implement certain articles, leading to a free-rider problem. The primary task undertaken in the article is to scrutinize the free-rider problem in relation to the Paris Agreement.

Anahtar Kelimeler

• Energy,Energy Policies,Paris Agreement on Climate,the Problem of Free-Rider

BEDAVACILIK SORUNUNUN PARİS İKLİM ANLAŞMASI ÇERÇEVESİNDE ANALİZİ

Öz

Çalışmanın konusu, Paris İklim Anlaşması’nın imzalanması sonrasında oluşacak enerji politikalarının bedavacılık (free-rider) sorunu çerçevesinde değerlendirilmesidir. Çalışmanın temel hipotezi, Paris İklim Anlaşması sonucunda kabul edilen çerçevenin bedavacılık sorununu artıracağıdır. Paris İklim Anlaşması’ndan sonra, ülkeler çevreyle ilgili bazı şartları zorunlu olarak uygulayacaklardır. Bu da bedavacılık sorununu ortaya çıkaracaktır. Makaledeki amaç da bu bedavacılık sorununu Paris İklim Anlaşması’na göre incelemektir.

Anahtar Kelimeler

• Enerji,Enerji Politikaları,Paris İklim Anlaşması,Bedavacılık Sorunu

Kaynakça

1. Aldy, J. Stavins, R. (2012). “Climate Negotiators Create an Opportunity for Scholars”, Science, 337. 1043-1044.
2. Altınay, G. Karagöl, E. (2004). “Structural Break, Unit Root, and the Causality Between Energy Consumption and GDP in Turkey”, Energy Economics, 26, 985-994.
3. Ateş, S. A. Ateş, M. (2015). “Sosyo-Ekolojik Dönüşüm Karşısında Türkiye: Bir Alternatif Olarak Yeşil Büyüme”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi Yıl: 3, Cilt: 3, Sayı: 4, 69-94.
4. Barnett, H. J. Morse, C. (2013). Scarcity and Growth: The Economics of Natural Resource Availability, Routledge.
5. Blanco, G. (2014). “Drivers, Trendsand Mitigation”, In: Climate Change 2014 Mitigation of Climate Change, Contribution of Working Group III to the Fifth Assessment Report of the IPCC. Edenhofer, O., et al. (eds.). Cambridge.
6. Clarke, L. (2014). Assessing Transformation Pathways, In: Climate Change 2014 Mitigation of Climate Change,
7. Contribution of Working Group III to the Fifth Assessment Report of the IPCC. Edenhofer, O., et al. (eds.). Cambridge University Press, Cambridge.
8. Coase, R. H. (1960). “The Problem of Socialcost”, Journal of Law and Economics, 1-44.

9. Costanza, R., Erickson, J., Filigger, K., Adams, A., Adams, C., Altschuler, B., Balter, S., Fisher, B., Hike, J. and Kelly, J. (2004). “Estimates of the Genuine Progress Indicator (GPI) for Vermont, Chittenden County and Burlington, from 1950 to 2000”, Ecological Economics, 51, 139-155.
10. Dasgupta, P. (2014). “Measuring the Wealth of Nations”, Annual Review of Resource Economics, 6, 17-31.
11. Distaso, A. (2007). “Well-being and/or Quality of life in EU Countries Through a Multidimensional Index of Sustainability”. Ecological Economics, 64, 163-180.
12. Edenhofer, O. (2014). Technical Summary. In: Climate Change 2014 Mitigation of Climate Change, Contribution of Working Group III to the Fifth Assessment Report of the IPCC, Edenhofer, O., et al. (eds.). Cambridge University Press, Cambridge.
13. İlbaş, M. (2014). Enerji-Politik Dünya ve Türkiye, Berikan Yayınevi, 1. Baskı, Ankara.
14. Lobell, D. Schhenker, W. and Costa-Roberts, J. (2011). “Climate Trends and Global Crop Production Since 1980”, Science, 333, 616-620.
15. Marshall, A. (1961). Principles of Economics, Macmillan, London.
16. Pigou, A. C. (1962). The Economics of Welfare, Macmillan, London.
17. Sayman, R.Ü. (2015). “İklim Değişikliği ile Mücadelede Çarpan Etkisi: Paris Anlaşması”, REC (Bölgesel Çevre Merkezi), 1-6, Ankara.
18. Scitovsky, T. (1954). “Two Concepts of External Economics”, Journal of Political Economy, 62 (2), 143-151.
19. SKD (İş Dünyası ve Sürdürülebilir Kalkınma Derneği). (2015). Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 21. Taraflar Konferansı (COP 21) Raporu, Paris.
20. Sönmez, S. (1987). Kamu Ekonomisi Teorisi: Kamu Harcamalarında Etkinlik Arayışı, Teori Yayınları, Ankara.
21. Stiglitz J. E. Sen, A. and Fitoussi, J. P. (2010). Mismeasuring our lives: Why GDP Doesn't Add up, The New Press.
22. The European Union (2015). Submission by Latvia and the European Commission on be half of the European Union and its Member States, Latvia.
23. TUİK Veri Kaynağı (2015).
24. WWF. (2015). “Paris’teki İklim Müzakerelerinde Türkiye’yi Ne Bekliyor?”, Doğal Hayatı Koruma Vakfı Yayınları, İstanbul. Yücel, B. (1994). Enerji Ekonomisi, Febel Yayınları, 1. Baskı, Ankara.