KÜRESELLEŞME-YERELLEŞME EKSENİNDE YEREL SİYASETİN DÖNÜŞÜMÜ

Öz

Küreselleşme siyasal düzlemde bir yönü ile tek dünya devleti öngörülerini gündeme getirirken diğer yönüyle de yerelleşme odağında ironik olarak merkezi ulus devlet sistemini küçük birimlere ayırma ve daha kolay yönetebilme iddiasını içermektedir. Küreselleşme ve yerelleşme birbirini tamamlarcasına yerel birimlere odaklanıp yerel siyaseti gündeme getirirken aynı zamanda küreselleşme siyasi, iktisadi, hukuki ve yönetsel boyutları ile devletin egemenlik alanını daraltmaktadır. Küreselleşmenin harekete geçirdiği yerelleşme yerelde yönetim ve siyaset üzerinde düşünmemiz gereğine bizi götürmektedir. Bu çalışmada, küreselleşme yerelleşme ekseninde yerel siyaset teorik ve kavramsal olarak ele alınarak ortaya çıkan dönüşüm üzerine tartışmalar yapılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Küreselleşme,Yerelleşme

The Transformation of Local Politics on the Axis of Globalization–Localization

Öz

Globalization, on the one hand, paves the way for assumptions about single world state and creates opportunities for local politics by dividing central nation-state into small administrative units that are easier to govern, on the other.  It is possible to say that the sovereignty of the state is narrowed in terms of political, economic, legal and administrative matters. In the source of these developments, localization which is triggered by globalization makes local politics more and more arguable. In this study, the transformation of local politics is examined theoretically on the axis of globalization–localization.

Anahtar Kelimeler

• Globalisation,Localization

Kaynakça

1. Alp A. ve Kahraman M. A. (2002). Küreselleşme ve Politika Yakınlaşmaları, www.ldt.org.tr (05.12.2002).
2. Aktan, C. C. (1999). Müdahaleci Devletten Sınırlı Devlete, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara.
3. Coşkun, B. (1996). “ Türkiye’de İdari Vesayetin Denetimi ve Yerel Yönetimlerin Özerkliği”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 5 (3), ss. 35-47.
4. Erbay, Y. (1998). “Kavram Olarak Küreselleşme“, Yeni Türkiye, 19, Yirmi Birinci Yüzyıl Sayısı-I.
5. Eryılmaz B. (2002). Bürokrasi ve Siyaset, Alfa Yayınları, İstanbul.
6. Giddens, A. (2000). Elimizden Kaçıp Giden Dünya, Alfa Yayınları, İstanbul.
7. Görmez, K. (1997). Yerel Demokrasi ve Türkiye, Vadi Yayınları, Ankara.
8. Jessop, B. (2001). "Küreselleşme ve Ulus-Devlet", (Çev. Efkan Ala-Ahmet Altıparmak), Türkiye Günlüğü, 64, ss. 61-78.

9. Kadıoğlu, A. (1996). "Kamusal Alan İle Özel Alanın Yeniden Eklemlenmesi:Demokratik Vatandaşlık", Diyalog, 1, ss. 119-134.
10. Karaman, Z. T. (1996). Yerel Yönetimler, Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları, İzmir.
11. Kartal F. (2000). "Küreselleşen Sermayeye Karşı Küreselleşen Muhalefet", Yerel Yönetimler Sempozyum Bildirileri, (ed. B. Ayman-Güler ve A. Sabuktay), Ankara: TODAİE, ss. 637-41.
12. Keyman, E. F. (1999). Türkiye ve Radikal Demokrasi: Modern Zamanlarda Siyaset ve Demokratik Yönetim, Bağlam Yayınları, İstanbul.
13. Kennedy, P. (1999). Yirmi Birinci Yüzyıla Hazırlanırken, İş Bankası Yayınları, Ankara.
14. Siverekli, E. (2001). "Yerelleşme ve Yerel Demokrasi", Türk İdare Dergisi, (431), 121- 133.
15. Şaylan, G. (1995). Değişim, Küreselleşme ve Devletin Yeni İşlevi, İmge Kitabevi, Ankara.
16. Şaylan, G. (1999). Postmodernizm, İmge Kitabevi, Ankara.
17. Tekeli, İ. (1996). "Yönetim Kavramının Yanısıra Yönetişim Kavramının Gelişmesinin Nedenleri Üzerine", Habitat II Konferansı Yazıları, (der.) İlhan Tekeli, TOKİ Yayınları, Ankara.
18. Tortop, N. (1991). "Özerk, Üretken ve Katılımcı Mahalli İdare Anlayışı", Amme İdaresi Dergisi, 24 (4), ss. 3-9.
19. Türkbağ, A. U. (2002). “Bir Demokrasi Klasiği: Alexis De Tocqueville’de Demokrasi Kültürünün Temel Kurumları Olarak Yerel Yönetimler”, Doğu Batı, 21, ss. 65-72.