A Study on the Levels of E-Government Users' Knowledge and Satisfaction

Öz

E-government services’ use is becoming wider, and it is important in providing efficient public services in public administration. The services having an essential function in Turkey accelerate and ease the service delivery between the governments and the citizens. Upon this information, the study’s aim is to identify the citizens’ knowledge level who use e-government services of Turkey and identify their level of satisfaction with these services. The study was conducted via quantitative research method, and the study’s setting includes 18+ citizens living in Isparta province and using e-government services. In the study 420 citizens were chosen as samples via convenience sampling. A questionnaire created by the researcher was used as the data collection tool after the analysis of the literary reviews. The study shows as the citizens’ knowledge level about the e-government services increases, they get more satisfied with them. In this regard, there are some main suggestions such as introducing e-government services more, informing the citizens, enriching in site search engines and removing the bureaucratic obstacles against the e-government services’ use.

Anahtar Kelimeler

• Electronic Government,E-Government,Public Service,Digital State

E-Devlet Kullanıcılarının Bilgi ve Memnuniyet Düzeylerine Yönelik Bir Araştırma

Öz

Her geçen gün kullanım alanı genişleyen e-devlet uygulamaları, etkin kamu hizmeti sağlaması yönüyle kamu yönetimi açısından önemli bir yere sahiptir. Son yıllarda Türkiye’de de önemli bir fonksiyon üstlenen e-devlet uygulamaları, devlet vatandaş arasındaki hizmet sunum ilişkini hızlandıran ve kolaylaştıran bir kapsama sahiptir. Bu bilgilerden hareketle çalışmanın amacı, Türkiye’de e-devlet hizmetlerinden yararlanan vatandaşların e-devlet uygulamaları hakkındaki bilgi düzeylerinin incelenmesi ve bu uygulamalara yönelik memnuniyet düzeylerinin belirlenmesidir. Çalışmada nicel araştırma yöntemi çerçevesinde bir alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda araştırmanın evreni, Isparta il merkezinde yaşayan 18 yaş üstü ve elektronik devlet uygulamalarını kullanan vatandaşlar olarak belirlenmiş ve bu evren içerisinden kolayda örnekleme tekniği kullanılarak 420 vatandaş örneklem olarak belirlenmiştir. Alan araştırmasında veri toplama aracı olarak literatür taraması sonrasında araştırmacı tarafından oluşturulan soru formu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda e-devlete dair vatandaşların bilgi düzeyleri arttıkça memnuniyet düzeylerinin de arttığı tespit edilmiştir. Bu doğrultuda e-Devlet ile ilgili tanıtımların artırılması, vatandaşların bilgilendirilmesi, site içi arama motorunun güçlendirilmesi ve e-Devlet kullanılmasının önündeki bürokratik engellerin kaldırılması başta olmak üzere çeşitli öneriler ortaya konulmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Elektronik Devlet,E- Devlet,Kamu Hizmeti,Dijital Devlet

Kaynakça

1. Anderson, G.(1990). Fundementals of educational research. London: The Farmer Press.
2. Çarıkçı, O. (2010). Türkiye’de E-devlet uygulamaları üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 95-122.
3. Çolak Özmen, G. (2014). E-devlet hizmetlerinde kullanılabilirlik analizi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü, Ankara.
4. Demirel, D. (2006). E-devlet ve dünya örnekler. Sayıştay Dergisi, 61(6), 83-118.
5. Demirhan, Y.,& Türkoğlu, İ. (2014). Türkiye’de E-devlet uygulamalarının bazı yönetim süreçlerine etkisinin örnek projeler bağlamında değerlendirilmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 10 (22), 235-256.
6. Efendioğlu, A.,& Sezgin, E. (2007). E-Devlet uygulamalarında bilgi ve paylaşım güvenliği. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 219-236.
7. Eurepean Comission .(2016). E-goverment in Germany. https://joinup.ec.europa.eu/sites/default/files/inline-files/eGovernment%20in%20Germany%20-%20February%202016%20-%2018_00%20-%20v2_00.pdf adresinden erişildi.
8. Gül, H. (2002). Kamu kuruluşlarında elektronik hizmetlerin yaygınlaştırılması (E-devlet). Maliye Dergisi, 140, 1-33.

9. Güngör, S. (2007). Kamu hizmetlerinin sunumunda yeni bir olgu: E-devlet. Türk İdare Dergisi, 457, 125-140.
10. Karasoy, H. A. (2009). E-devlet uygulamalarının hizmet kalitesine etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 12(1-2), 279-294.
11. Kubo, S., & Shimada, T. (2007). Local E-governement in Japan: IT utilization status and directions in global E-government: Theory, applications and benchmarking. IGI Global, 300-319.
12. Naralan, A. (2009). Türkiye’de E-hazırlık ve E-devletleşme. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(1), 1-17.
13. Özçelik, T.Ö. (2010). E-devlet. Sakarya Üniversitesi. Uzak Eğitim Ders Notları, Hafta 7-8.
14. Parlak, B., & Sobacı, Z. (2005). Kuram ve uygulamalarda kamu yönetimi ulusal ve global perspektifler. İstanbul: Alfa Akademi.
15. Sansarcı, İ. (2013). Elektronik devlet ve E- demokrasi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
16. Sayar, Ö. (2007). Türkiye’de ve dünyada elektronik devlet uygulamaları bağlamında risk faktörleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
17. Sevinç, İ., & Şahin, A. (2013). E-devletin gelişim aşamalarına yönelik Karaman ilinde bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2), 198-212.
18. Shelley, M. C., Thrane, L. E., & Shulman, S. W. (2008). Generational differences in information technology use and political involvement. International Journal of Electronic Government Research (IJEGR), 2(1), 36-53.
19. Sipahi, B., Yurtkoru, E. S., & Çinko, M. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. İstanbul: Beta Yayıncılık.
20. Şahin, A., (2014). Türk kamu yönetiminde yapısal dönüşüm ve E- devlet. Konya: Atlas Akademi.
21. T.C. Başbakanlık (2002). Bilgi toplumuna doğru: Türkiye bilişim şurası taslak raporu. Türkiye Bilişim Şurası, Ankara: Başbakanlık.
22. Tarhan, A. (2010). Devlet vatandaş ilişkisinin geliştirilmesinde elektronik devletin rolü: Halkla ilişkiler açısından bir değerlendirme. Yayımlanmamış doktora tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
23. Temur, N. (2013). Kamuda E-dönüşüm araştırmaları ve Türkiye için sonuçlar. Turkish Journal of Police Studies/Polis Bilimleri Dergisi, 15(1), 31-62.
24. Türkiye İstatistik Kurumu (2018). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi. http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1059 adresinden erişildi.
25. Uçkan, Ö.(2003). E-Devlet E-demokrasi ve Türkiye. İstanbul: Literatür Yayıncılık.
26. United Nations (2018). E-government survey: Gearing E-government to support transformation towards sustainable and resilient societies. https://publicadministration.un.org/egovkb/Portals/egovkb/Documents/un/2018-Survey/E-Government%20Survey%202018_FINAL%20for%20web.pdf adresinden erişildi.
27. Yılmaz, B. (2013). E- dönüşüm sistemlerinin bilgi güvenliği açısından incelenmesi: E- devlet kullanıcıları üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.