DENGESİZLİK MODELLERİNE YÖNELİK KURAMSAL TARTIŞMALAR

Öz

Equilibrium and disequilibrium concepts are important distinction points among different economics approaches. The history of economic theory is stylized by depending which of these approaches is accepted. Although economics literature shows a development toward accepting heavily equilibrium concept, discussions on disequilibrium economics have an important place in the literature. Foundations of disequilibrium approach go back until 1930s. Keynes and, in later dates, J.R Hicks pointed out that adjustments through flexible prices are not powerful enough to restore equilibrium in all markets. During the end of 1960s, Axel Leijonhufvud brought the disequilibrium phenomenon back into economics literature

Anahtar Kelimeler

• Equilibrium, Disequilibrium, Neoclassical-Keynesian, Monetarist, New Classical

DENGESİZLİK MODELLERİNE YÖNELİK KURAMSAL TARTIŞMALAR

Öz

Denge ve dengesizlik kavramları değişik iktisat okulları arasında önemli bir ayırım noktasını oluşturmaktadır. İktisat teorisi tarihinin temel tartışma ekseni bu kavramlardan birinin kabul edilmesine bağlı olarak şekillenmektedir. İktisat literatürü ağırlıklı olarak denge kavramının kabul edilmesine bağlı bir gelişme göstermesine karşılık, dengesizlik yaklaşımı tartışmaları da literatürde önemli bir yer tutmaktadır. Dengesizlik okulunun temelleri 1930'lu yıllara kadar uzanmaktadır. Önce Keynes, daha sonra J.R. Hicks, esnek fiyatlarda meydana gelen ayarlamaların bütün piyasalarda dengenin sağlanabilmesi için yeteri kadar güçlü olmadığını ortaya koymuştur. 1960'lı yılların sonlarında ise, Axel Leijonhufvud büyük ölçüde anlamını yitirmiş olan bu olguyu gündeme getirmiştir

Anahtar Kelimeler

• Denge, Dengesizlik, Neo-Klasik-Keynesyen, Monetarist, Yeni Klasik, Yeni Keynesyen, Post Keynesyen

Kaynakça

1. Barro, R. ve Grossman, H. (1971). “A general disequilibrium model of income and employment,” American Economic Review, 61: 82-93.
2. Benassy, J. P. (1975). “Neo-Keynesian disequilibrium theory in monetary economy”, Review of Economic Studies,.42: 503-23.
3. Başoğlu, U. ve Diğerleri (2004). İktisatta Devrimler ve Karşı Devrimler, İstanbul.
4. Clower, R. W. (1965). “The Keynes in Counterrevolution: A Theoretical Appraisal”, in: the Theory of Interest Rates: Proceeding of Conference Held by International Economy Association, F.H. Hahn and F.p.R. Breakling (Ed.) London: Mcmillan,
5. Eren, E (2001). İktisat'ın Dama Taşları, Ekoller-Kavramlar-İz Bırakanlar I, İstanbul: İÜ İktisat Mezunları Cemiyeti İktisat Dergisi.
6. Fılho, F. (1996 ) “Keynesıans”, Monetarısts, New Classıcals and New Keynesıans: A Post Keynesıan Crıtıque” Analize Economica, 25: 63-75.
7. Frıedman, M. (1968) “The role of Monetary Theory.” American Economic Review, 58:1-17
8. Frıedman, M.( 1970.) “A theoretical framework for monetary analysis” Journal of Political Economy, 78 .193- 238 Gordon, R. (1990.)

9. “What is New-Keynesian economics?” Journal of
10. Economic Literature, .28: 1115-71