KARŞILAŞTIRMALI ÜSTÜNLÜK TEORİLERİ KAPSAMINDA TÜRK ENDÜSTRİLERİNİN AVRUPA BİRLİĞİ (15) PAZARINDAKİ REKABET GÜCÜ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ: 1995-2007

Öz

Starting from the point of increased importance of international competitiveness, the aim of the study is; to determine the competitiveness levels of Turkish industries in EU (15) market, which is the most important target market for Turkey. In this study, Export Similarity Index, Balassa's Index and Vollrath's Index are used. According to the results, Turkey's rival countries are Poland, Romania, Portugal, China, India, Indonezia, Italy, Tayland, Slovenia, Morocco and Israil in European Union (15) Market. According to analyze of comparison with competitor countries, Türkey has competitive power at the Labor-intensive goods and Raw material-intensive goods. However it has been seen that some of easily and difficultly imitableresearch oriented industries, particularly capital intensive industries, have potential of competitive power. Furthermore, It is founded that Turkey has higher competitive power against rival countries which except from European Union

Anahtar Kelimeler

• External Trade, Competitive Power, European Union, Industry

KARŞILAŞTIRMALI ÜSTÜNLÜK TEORİLERİ KAPSAMINDA TÜRK ENDÜSTRİLERİNİN AVRUPA BİRLİĞİ (15) PAZARINDAKİ REKABET GÜCÜ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ: 1995-2007

Öz

Uluslararasý rekabet gücünün artan öneminden hareketle çalýþmanýn amacý; Türkiye'nin en önemli hedef pazarý konumunda bulunan AB (15) pazarýnda, Türk Endüstrileri'nin rekabet gücü düzeylerini belirlemektir. Çalýþmada Ýhracat Benzerlik Endeksi, Balassa Endeksi ve Vollrath Endeksi kullanýlmýþtýr. Ulaþýlan sonuçlar itibariyle Türkiye'nin AB (15) Pazarý'ndaki en yakýn rakipleri; Polonya, Romanya, Portekiz, Çin, Hindistan, Endonezya, Ýtalya, Tayland, Slovenya, Fas ve Ýsrail'dir. Bu ülkelerle karþýlaþtýrmalý olarak yapýlan rekabet gücü analizine göre ise Türkiye, Emek Yoðun ve Hammadde Yoðun endüstrilerde rekabet gücüne sahiptir. Bununla birlikte, Türkiye'nin özellikle Sermaye Yoðun, az da olsa Kolay ve Zor Taklit Edilebilen Araþtýrma Yönlü bazý endüstrilerde rekabet gücü potansiyelinin de bulunduðu görülmektedir. Ayrýca, çalýþmada Türkiye'nin AB dýþýnda yer alan rakiplerine karþý daha yüksek rekabet gücüne sahip olduðu belirlenmiþtir

Anahtar Kelimeler

• Dýþ Ticaret, Rekabet Gücü, Avrupa Birliði, Endüstri

Kaynakça

1. Aktan, C. Ve Vural, Ý. (2004-a). Rekabet Gücü Ve Türkiye, T.Ý.S.K. Yay., Rekabet Dizisi: 3, No: 255
2. Aktan, C. Ve Vural Ý. (2004-b). Rekabet Gücü Ve Rekabet Stratejileri, T.Ý.S.K. Yay., Rekabet Dizisi: 2, No: 254
3. Batra, A. Ve Khan Z. (2005). “Revealed Comparative Advantage: An Analysis For India And China”, Indian Council For Research On International Economic Relations, Working Paper, No: 168, New Delhi
4. Carbough, R. J. (1992). International Economics, Fourth Edition, Wadsworth Publishing Company, California
5. DTM (Dýþ Ticaret Müsteþarlýðý), “Türkiye Dýþ Ticaret Stratejisi (2005-2010- 2015-2023)” http://www.dtm.gov.tr/ead/strateji/indxstr.htm/(02. 09 . 2006)
6. Dulupçu, M. A. (2001). Küresel Rekabet Gücü, Ankara: Nobel
7. Ekin, N. (1997). Küresel Bilgi Çaðýnda Eðitim-Verimlilik-Ýstihdam, Ýstanbul: Ýto Yay., No:1997-43
8. Ellsworth, P.T. (1958). The International Economy, The Macmillan Company, New York

9. Emirhan, P. N. Ve Konyalý, G. “Türkiye Bakýr Ve Bakýr Alaþýmlarý Sanayii'nin Avrupa Birliði Piyasasýndaki Rekabet Gücü” http://www.google.com (01.03.2006)
10. Ferman, M., Akgüngör, S. Ve Yüksel, H. A. (2004) “Türkiye'nin Ýhracat Rekabet Gücü Ve Sürdürülebilirliði: Avrupa Birliði Pazarýnda Rakip Ülkeler Ve Türkiye Açýsýndan Bir Karþýlaþtýrma”, , 5-9 Mayýs, Ýzmir: Türkiye Ýktisat Kongresi, Geliþme Stratejileri Ve Makroekonomik Politikalar Ýçerikli Teblið
11. Fertö, I. Ve Hubbard, L. J. (2002). “Revealed Comparative Advantage And Competitiveness Ýn Hungarian Agri-Food Sectors”, Institute Of Economics Hungarian Academy Of Sciences, Discussion Papers, No: 2002/8, Budapest
12. Finger, J.M. Ve Kreýnýn, M.E. (1979). “A Measure Of 'Export Similarity' And Its Possible Uses”, The Economic Journal, Vol. 89, No: 356
13. Greenaway, D. (1985) International Trade Policy, ELBS Macmillan Publisher Ltd., London
14. Güleþ, H. (2001). “Küçük Ve Orta Ölçekli Sanayi Ýþletmelerinde Ýleri Ýmalat Teknolojileri Kullanýmý Üzerine Bir Araþtýrma”, Gazi Üniversitesi Ý.Ý.B.F. Dergisi, C:3, S:1
15. Güran, N. (1990). Dýþa Açýlma Sürecinde Türkiye Ekonomisinin Rekabet Gücü, Ankara: Dpt Yay., No: 2231
16. Hýnloopen, J. Ve Marrewýjk, C. V. (2004). “Dynamics Of Chinese Comparative Advantage”, Tinbergen Institute, Discussion Paper, No: Tý 2004-034/2, Rotterdam
17. Hoen, A. R. Ve Ooeterhaven J. “On The Measurement Comparative Advantage”, Http://Som.Rug.Nl (15. 12. 2005)
18. Johnson, H. G. (1962). “Comparative Cost And Commercial Policy”, Money, Trade And Economic Growth, George Allen And Unwin Ltd., London
19. Karakaya, E. Ve Özgen, F. B. (2002). “Economic Feasibility Of Turkey's Economic Integration With The Eu: Perspectives From Trade Creation And Trade Diversion”, Ankara: Vý. Erc-Odtu Uluslararasý Ekonomi Kongresi
20. Karluk, R. (2002). Uluslararasý Ekonomi, Teori Ve Politika, 6. Baský, Ýstanbul: Beta
21. Kreýnýn, M. E. Ve Plummer, M. G. (2004). “Regional Grouping, Discrimination, And The Revoking Of Preferential Status Of Non-Members: Effect Of Eu Enlargement On The Mediterranean Basin”, Euro-Mediterranean Relations: A Conceptual Framework Of Trade And Investment Creation Diversion, Second Pan-Europen Conference Standing Group On Eu Politics, Bologna, 24-26 June
22. Li, Kui-W. Ve Bender, S. (2002). “The Gain And Loss Of Comparative Advantage Ýn Manufactured Exports Among Regions”, Yale University Economic Growth Center, Discussion Paper, No:853
23. Ohlin, B. (1991). “The Theory Of Trade” Heckscher-Ohlin Trade Theory, The Mýt Press, (Edited By Harryflam And M. June Flanders), Cambridge
24. Ohlin, B. (1967). Interregional And International Trade, Harward University Press, Cambridge
25. Root, F. R. (1990). International Trade And Investment, Sixth Edition, South- Western Publishing Co., Cincinati, Ohio
26. Salvatore, D. (1990). International Economics, Third Edition, Macmillian Publishing Company, New York
27. Schott, P. K. (2004). “The Relative Competitiveness Of China's Export To The United States Vis-A-Vis Other Countries Ýn Asia, The Caribbean, Latin America And The Oecd”, Yale School Of Management, Preliminary Draft
28. Seyidoðlu, H. (2003). Uluslararasý Ýktisat, Teori Politika Ve Uygulama, 15. Basým, Ýstanbul
29. Sönmez, S. (1998). Dünya Ekonomisinde Dönüþüm, Ankara: Ýmge
30. Togan, S. (1993) 1980'li Yýllarda Türk Dýþ Ticaret Rejimi Ve Dýþ Ticaretin Liberalizasyonu, , Ankara: Türk Eximbank Araþtýrma Dizisi, No:1
31. Utkulu, U. Ve Seymen, D. (2004) “Revealed Comparative Advantage And Competitiveness: Evidence For Turkey Vis-A-Vis The Eu/15”, Europen Trade Study Group 6 Annual Conference, Etsg 2004, Nottingham th
32. Yýlmaz, B. Ve Ergun, S. J. (2003) “The Foreign Trade Pattern And Foreign Trade Specialization Of Candidates Of The European Union”, Ezoneplus Working Paper, No: 19, Berlin, September
33. Yýlmaz, B. (2003) “Turkey's Competitiveness Ýn The European Union: A Comparison With Five Candidate Countries – Bulgaria, The Czech Republic, Hungary, Poland, Romania – And The Eu15”, Ezoneplus Working Paper, No: 12, Berlin, February www.eurostat.com