GELİR SEVİYELERİ FARKLI İLLERDE EĞİTİMİN EKONOMİK BÜYÜMEYE ETKİSİ

Öz

Abstarct: Education has been an important determinant of economic growth in both developed and developing countries. In this study, relationship was examined between education expenditure and economic growth between 1990- 2001 for all provinces, for the richest provinces and for the poorest provinces groups. Panel data approach was used in order to analyze the relationship between total, primary and secondary level education expenditures and regional economic growth. All econometric results showed that total, primary and secondary education expenditure coefficients, consistant with previous economic studies, were statistically positive and significant. For the lowest per capita GDP level provinces secondary education expenditures have higher effect on economic growth, while the highest per capita GDP level provinces primary education expenditures have higher effect on economic growth

Anahtar Kelimeler

• Education expenditures, Economic growth, Endogenous growth, Provinces, Panel data

GELİR SEVİYELERİ FARKLI İLLERDE EĞİTİMİN EKONOMİK BÜYÜMEYE ETKİSİ

Öz

Eğitim, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin ekonomik büyümelerinin gerçekleşmesi ve devamlılığını sağlayan önemli bir değişkendir. Bu çalışmada 1990-2001 yılları arasındaki dönemde Türkiye geneli ve 81 il içinde gelir seviyesi en yüksek ve en düşük illerinin yaptığı eğitim harcamaları ile ekonomik büyümeleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Eğitim harcamaları toplam, ilköğretim ve ortaöğretim olarak üç grupta toplanmış ve panel veriler yöntemiyle analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonuçlarında; Türkiye geneli ve diğer bütün bölgelerde toplam, ilköğretim ve ortaöğretim harcamaları katsayıları, daha önceden yapılmış olan ekonomik çalışmalarda da belirtilmiş olduğu gibi, pozitif ve istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur. Kişi başına düşen GSYİH sıralamasına göre, en düşük gelir seviyesindeki illerde ortaöğretim, gelir seviyesi en yüksek illerde ise ilköğretim harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi daha büyük çıkmıştır

Anahtar Kelimeler

• Eğitim harcamaları, Ekonomik büyüme

Kaynakça

1. Asteriou, D. ve G.M. Agiomirgianakis, (2001), “Human Capital and Economic Growth Time Series Evidence From Greece”, Journal of Policy Modelling, Vol 23.
2. Ateş, S., (1998) “Yeni İçsel Büyüme Teorileri ve Türkiye Ekonomisinin
3. Yayınlanmamış Doktora tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana Dinamiklerinin
4. Analizi”, Barro, R.J. (1990) “Government Spending in a Simple Model of Endogenous Growth”, Journal of Political Economy, Vol 98, No:5
5. Bhargava, A., L. Franzini ve W. Narendranathan, (1982); “Serial Correlation and The Fixed Effects Model”, The Review of Economic Studies, 49(4),
6. Bozkurt, H ve S. Doğan (2003) “Eğitim-İktisadi Büyüme İlişkisi: Türkiye İçin Kointegrasyon Analizi”, II. Ulusal Bilge, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildirisi Kitabı, Derbent-İzmit, 17-18 Mayıs.
7. Canpolat, N., (2000) “Türkiye’de Beşeri Sermaye Birikimi ve Ekonomik Büyüme”, Hacettepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt: 18 (2)
8. Denison, E.F. (1985), Trends in American Economic Growth 1929-1982, The Brooking Institution. Fisher, S.

9. Development”, National Bureau of Economic Research Macroeconomic Annual, The MIT Press.
10. and Greene, W.H., (1997), Economic Analysis, Prentice Hall, 3rd Edition.
11. Gujurati, D.N. (1995), Basic Econometrics, McGraw-Hill.
12. Jones, C.I. (1996), “Human Capital Ideas and Economic Growth”, VIII Villa Montragone International Seminar in Rome.
13. Kar, M. ve H. Ağır, (2002) “Türkiye’de Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme: Nedensellik Testi”, II. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiri Kitabı, Derbent-İzmit. Lin, T.C. (2003) “Eduaction, Technical Pogress and Economic Growth: The Case of Taiwan”, Economics of Education Rewiev, Vol 22.
14. Lucas, R. (1988), “On the Mechanics of Economic Development”, Journal of Monetary Economics, July.
15. Mankiw, N.G., D. Romer, D.N. Weil, (1992) “A Contribution to the Empircs of Economics”, Quarterly Journal of Economics, Vol 107.
16. Mincer, J., (1973) “Human Capital and Earnings”, Wealth Income and Inequality, Penguin Education.
17. Petrakis, P.E. ve D. Stamatakis, (2002)“Growth and Educational Levels a Comparative Analysis”, Economics of Education Review, Vol 21.
18. Romer, P.M. (1990) “Endogenous Technological Change”, Journal of Political Economy, Vol 98.
19. Romer, P.M. (1998) Advanced Macroeconomics, McGraw- Hill.
20. Saygılı, S., C. Cihan ve Z.A. Yavan (2005), “Eğitim ve Büyüme”, TÜSİAD-Koç Üniversitesi Ekonomik Araştırma Forumu, Türkiye için Sürdürülebilir Büyüme Stratejileri Konferansı, Tartışma Tebliğleri, No: 401.
21. Schultz, T.W., (1961) “Investment in Human Capital”, The American Economic Review, Vol 1, March.
22. Schultz, T.W., (1967) Investment in Human Capital, Reading in Economics, Mc Graw-Hill.
23. Self, S. ve R. Grabowski, (2004) “Does Education at all Levels Cause Growth, India, a Case Study”, Economics of Education Review, Vol 23.
24. Sen, A., (1999) “No School, No Future”, The Economist, March 27.
25. Taban S. ve M. Kar, (2004) “Beşeri Sermaye ve Kalkınma”, Kalkınma Ekonomisi (Seçme Konular), ss. 279-299, Ekin Kitabevi, Bursa.
26. Taban, S. ve M. Kar, (2006) “Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme
27. Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 1. 1969-2001”,
28. Anadolu Tansel, A. ve N.D. Güngör, (1997) “The Educational Attainment of Turkey’s As Labor Force: A Comparison Across Provinces and Over Time”, METU Studies in Development, Cilt 24, Sayı 2. Tunç, M.
29. Kalkınmaya Etkisi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Dergisi, 8/2. Eğitimin
30. Ekonomik Türkmen, F. (2002) “Eğitimin Ekonomik ve Sosyal Faydaları ve Türkiye’de Eğitim Ekonomik Büyüme İlişkilerinin Araştırılması”, DPT Uzmanlık Tezleri, Yayın No: 2655, Ankara.
31. Wooldridge, J.M., (2003) Introductory Econometrics, Thomson South-Western.