ATATÜRK VE HALK EĞİTİMİ

Öz

Toplumsal gelişimin sağlanması, toplumu oluşturan her bireyin belli ölçüde eğitilmesini gerektirmektedir. Halk eğitimi olarak bilinen bu süreç, aynı zamanda kitlesel boyutta bir dönüşümü de ifade etmektedir. Nitekim Atatürk döneminde başlatılan halk eğitimi çalışmaları, onun önderliğinde sistematik bir süreç haline getirilmiştir. Ayrıca bu toplumsal dönüşümün, halkçı bir bakış açısı ile yoğrulması ve milletin kültürel düzeyini yükseltecek bir vizyona sahip olması beklenmiştir. Bu çalışmanın amacı; ulu önder Atatürk’ün eğitim ile halkın ayrı düşünülemeyeceğine olan inancının halkın eğitilmesiyle nasıl pratiğe dönüştürüldüğünün bir tasviridir

Anahtar Kelimeler

• Halk, halkçılık, eğitim, halk eğitimi

ATATÜRK VE HALK EĞİTİMİ

Öz

In order to achieve social devolopment, it is necessary to educate every individual that forms the society to some extent. This period, known as public education, also refers transformation in the mass dimension, in fact, the puplic education studies, started in Atatürk’s period, was made a systematic period in his leardership. It was expected that this social transformation had a vision that was blended with a public perspective and would increase the cultural level of the nation. This study’s aim is to analyze how Atatürk’ belief that is to think education and public unseperable, was turned to practice with the training of public

Anahtar Kelimeler

• Public, populism, education, public education

Kaynakça

1. Akyüz, Y. (1993). Türk Eğitim Tarihi Başlangıçtan 1993’e,
2. İstanbul: Kültür Koleji Yayınları. Atatürk'ün (ASD) Söylev ve Demeçleri (1997). Ankara: C. I- III, TTK.
3. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi, 030.18.1.2/ 36.39.16.(erişi: S. B.Uluskan) Bursalıoğlu, Z. (1994). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış, Ankara: Pegem Yayınları.
4. Bülbül, S. (1991). Halk Eğitimine Giriş, (Ed: H. Seçim),
5. Eskişehir: AÖF Yayınları No 213. Büyükdüvenci, S. (1984). Atatürk’ün Eğitim Felsefesi, Ankara
6. Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 sayı:1- 2, 463-472. Çınar, İ. (2002). Eğitimin Tarihsel Temelleri Eğitim Üzerine
7. (Ed. E Toprakçı) Ankara: Ütopya Yayınları. Doğan, H. (1982). Atatürk’ün İşlevsel Eğitim Anlayışı, Millî
8. Eğitim, Eğitim, Bilim ve Sanat Dergisi (Nisan-Mayıs-Haziran), Sayı: 57, 29-34. Duman, A. (1991). Türkiye’de Yetişkin Eğitimi Alanında

9. Karşılaşılan Sorunlar, Eğitim ve Bilim, 1991, Cilt:15, Sayı:82, s.43
10. Eraslan, C. (2003). Yakın Dönem Türk Düşüncesinde Halkçılık ve Atatürk, İstanbul: Kumsaati Yayınları.
11. Erdoğan, İ. (2006). Çağdaş Eğitim Sistemleri, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
12. Gökalp, Z. (1994). Türkçülüğün Esasları, İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
13. Güneş, F. (1989). Kırsal Bölgelerin Kalkınmasında Halk
14. Eğitiminin Rolü, Çağdaş Eğitim, sayı 143, 38-44. Halit, O. (1933). Cumhuriyette Halk Terbiyesi, Ülkü, C. II,
15. Kasım, 10: 289-293. (erişi:S.B. Uluskan) Halk Mecmuası, 10 Şubat 1930, (erişi: S. B. Uluskan)
16. Karaahmetoğlu, İ. (2000). Atatürkçülüğün Çağdaş Boyutları,
17. Ankara: Ümit Yayıncılık. Kılıç, E. (1983). Yaygın Eğitim, Cumhuriyet Döneminde
18. Eğitim, Ankara: MEB Yayınları 91. Kurt, İ. (2000). Yetişkin Eğitimi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
19. Oğuz, O, Oktay, A. & Halis, A. (2001). 21. Yy.’Da Eğitim Ve Türk Eğitim Sistemi. İstanbul: Sedar Yayıncılık.
20. Okçabol, R. (1996). Halk Eğitimi (Yetişkin Eğitimi), İstanbul: Der Yayınları 149.
21. Resnick, B. (1989). Knowing, Learning And Instruction.
22. N.Jersey: Lawrance Erlbaum Associates Publishers Inc. Soyak, H, R. (1973). Atatürk'ten Hatıralar, C. II, İstanbul:
23. Yapı Kredi Bankası Yayınları. Şakiroğlu, M, H. (1988). Atatürk Döneminde Başlatılan Tarih
24. Çalışmaları ve Halk Bilgisi Alanındaki Gelişmeler, Erdem, C. IV, 12: 813-877. Toprak, Z, (1977) Halkçılık İdeolojisinin Oluşumu, Atatürk
25. Döneminin Ekonomik ve Toplumsal Sorunları Semineri (1923- 1938), İstanbul: Düzenleyen İktisadi Ticari İlimler Akademisi İstanbul Şubesi.
26. Wilson, A. T. (1996). Reaching For A Better Standard.
27. Newyork: Teacher College Press, Inc.