DEĞERE DAYALI PERFORMANS ÖLÇÜSÜ OLARAK EKONOMİK KATMA DEĞERİN KURAMSAL TEMELLERİ VE TÜRKİYE

Öz

Entering into the agenda of financial economics for economic profit and excess return, goes back to two centuries ago. Nevertheless, those concepts has been focused after considerable theoretical developments such as Portfolio Theory, Valuation Theory, and Capital Asset Pricing Model. Particularly, Agency Theory defined the main goal of companies and financial performance measurement. The tough Japan competition in these years, caused a question on conventional comprehension. So, it has been clearer that current management philosophy and measures cause conflicting interests among stakeholders. Value-based Management as management philosophy and value-based measures as performance metrics have started to be established. The most common one among them is Economic Value Added (EVA). The philosophy and the measures, not forming a standard yet, even in developed markets, have newly come into the agenda in developing markets. In this study, theoretical and philosophical roots of EVA are investigated, phisibility of it from Turkey view, is discussed

Anahtar Kelimeler

• Economic Profit, Economic Value Added, Financial

DEĞERE DAYALI PERFORMANS ÖLÇÜSÜ OLARAK EKONOMİK KATMA DEĞERİN KURAMSAL TEMELLERİ VE TÜRKİYE

Öz

Ekonomik kar ve artık getiri gibi kavramların finansal ekonomi alanının gündemine girmesi iki asır öncelerine dayanmaktadır. Bununla birlikte gerçek finansal performansı bulmada bu kavramlar üzerine yoğunlaşılması, son yarım asırda, Portföy Kuramı, Değerleme Teorisi, Finansal Varlık Değerleme Modeli gibi önemli kuramsal gelişmelerden sonra başlamıştır. Özellikle 1970’lerden itibaren Temsilcilik Maliyetleri kuramındaki gelişmeler, işletmelerin nihai amacının ve finansal performans ölçümünün yeniden tanımlanmasıyla sonuçlanmıştır. Bu yıllarda karşılaşılan zorlayıcı ekonomilerde, geleneksel anlayışın sorgulanmasına yol açmıştır. Böylece mevcut yönetim anlayışı ve ölçülerin paydaşlar belirginleşmiştir. Bunun sonucunda yönetim anlayışı olarak Değer Odaklı Yönetim, ve performans ölçüleri olarak yeni değer tabanlı ölçüler benimsenmeye başlamıştır. Bu ölçülerin en yaygını Ekonomik Katma Değer (EKD)’dir. Gelişmiş piyasalarda dahi henüz tam bir standarda dönüşmemiş olan bu anlayış ve ölçüler, gelişmekte olan piyasalar açısından ise yeni yeni gündem oluşturmaktadır. Bu çalışmada EKD’nin kuramsal ve felsefi kökenleri ayrıntılandırılmakta, Türkiye açısından kullanılabilirliği tartışılmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Ekonomik Kar, Ekonomik Katma Değer

Kaynakça

1. Aggarwal, R. (2001). “Using Economic Profit to Assess
2. Perfromance: A Metric for Modern Firms” Business Horizons, Ocak-Şubat: 55-60. Copeland, T., Koller, T., ve Murrin, J. (2000), Valuation, :ABD: J.Wiley
3. Demirakos, E. G., Strong, N. C., Walker, M. (2004), “What
4. Valuation Models Do Analysts Use?”, Accounting Horizons, 18(4), 221-240. Drucker, P.F. (1995), “The Information Executives Truly
5. Need”, Harvard Business Review, 73,1, 54-63, Ehrbar, A. (1998), EVA The Real Key to Create Value, ABD: John Wiley&Sons
6. Evans, M.H. (1999). “Creating Value Through Financial Management” (002008)
7. Ertuğrul, M., (2005), Değer Tabanlı Yönetim: Finansal Performans
8. (Yayımlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü) İMKB’de Test Edilmesi Fisher, I. (1965). The Theory of Investment. New York:

9. Augustus M. Kelley Publishers Grant, J. L. (1996a). Foundations of Economic Value Added, ABD: Wiley
10. Grant, J.L., (1996b) “Foundations of EVA for Investment
11. Managers”, Journal of Portfolio Management,1:41-47. Gressle, M., (1996), "How to Implement EVA and Make
12. Share Prices Rise". Corporate Cashflow, 17: 28-30
13. Gressle, M. (2001). “Value-based Management Enhances
14. Shareholder Value in the New Economy”, Directorship, 27,1:14-18, Jensen M.C. ve. Meckling, W.H. (1976) “Theory of the Firm:
15. Managerial Behavior, Agency Costs and Ownership Structure”, Journal of Financial Economics, 3: 305-360
16. Knight, J. A. (1998), Value Based Management, ABD: McGraw Hill
17. Koller, T. ve Peacock, J., (2002), “Time for CFOs to Step
18. Up”, The McKinsey Quarterly, 2: 1-3
19. Liggero, B. (2003) “Who, or, What is EVA? Economic Value Added”, www.unf.edu/~rligge/eva.html, (20.3.2004) University of Florida,
20. Marshall, A. (1890), Principles of Economics. New York: MacMillan & Co
21. Mauboussin, M. J., (2004) “Thoughts on Valuation”, Credit
22. Suisse First Boston, Equity Research Series, www.csfb.com, (2008)
23. Maug E., (2004) Executive Compensation, www.duke.edu/~maug/teaching/acf/compensation.pdf, (02004)
24. Modigliani, F. ve Miller, M.H., (1958) “The Cost of Capital,
25. Corporation Finance, and the Theory of Investment” American Economic Review, 48(3), 261-297
26. Modigliani, F. ve Miller, M.H. (1961) “Divident Policy,
27. Growth and the Valuation of Shares” Journal of Business, 34, 411-4
28. O’Byrne, S. (1999). “EVA and Its Critics”, Journal of
29. Applied Corporate Finance, 12,2: 18-25
30. Rappaport, A. (1979). “Strategic Analysis for More
31. Profitable Acquisitions”, Harvard Business Review, 6-7
32. Rappaport, A. (1998). Creating Shareholder Value, ABD: The Free Press
33. Shaked, I., Michel, A., ve Leroy, P., (1997), "Creating Value
34. Through E.V.A. - Myth or Reality?" Strategy & Business, 9:41-52
35. Stern, J. (1993). “Value and People Management”, Corporate Finance, 7:35-37,
36. Stewart III, G.B., (1991) The Quest for Value. New York: Harper Collins
37. Stewart III, G.B., (1995) “EVA Works-But Not If You Make
38. These Common Mistakes”, Fortune, 81-82. Young, S. David ve O’Byrne, S.F. (2001), EVA and Value- based Management, ABD: McGraw-Hill