TAKİPTEKİ KREDİLERİN ÖZEL SEKTÖRE VERİLEN KREDİLER VE YATIRIMLAR ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Encountering a set of faults in the loan repayment leads to troubles in the banking system and thus in the economic structure. Therefore this study analyzes the impact of non-performing loans on domestic credits to private sector and investments for the period of 1986-2008 in Turkey. According to the results from multivariate regression analyses, we observed that non-performing loans affect domestic credits to private sector and investments in a reducing way. Those identified negative associations between non-performing loans and domestic credits to private sector and investments are statistically significant at %1 significance level

Anahtar Kelimeler

• Bank Loans, Non-performing Loans, Management of Non-performing Loans, Impacts of Non

TAKİPTEKİ KREDİLERİN ÖZEL SEKTÖRE VERİLEN KREDİLER VE YATIRIMLAR ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Kredilerin geri ödenmesinde yaşanan bir takım aksaklıklar bankacılık sisteminde ve dolayısıyla ekonomik yapıda olumsuzluklara neden olmaktadır. Bundan dolayı bu çalışma Türkiye’de takipteki kredilerin özel sektöre verilen krediler ve yatırımlar üzerindeki etkisini 1986-2008 yılları için analiz etmektedir. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre takipteki kredilerin, özel sektöre sağlanan yurtiçi kredileri ve yatırımları azaltıcı yönde etkilediği görülmüştür. Takipteki krediler ile özel sektöre sağlanan yurtiçi krediler ve yatırımlar arasındaki tespit edilen bu negatif ilişki %1 anlamlılık düzeyinde istatistiksel olarak anlamlıdır

Anahtar Kelimeler

• Banka Kredileri, Takipteki Krediler, Sorunlu Kredilerin Yönetimi, Sorunlu Kredilerin Etkileri

Kaynakça

1. ACAR, Özgür ve Pelin Ataman, ERDÖNMEZ, (1996), “Kredi Karşılıklarına İlişkin Düzenlemeler ve Vergi
2. Uygulamaları”, Türkiye Bankalar Birliği, İstanbul. AKSEL, Kaan, (2001), “Kredi Riski Yönetimi”, Active Bankacılık ve Finans Dergisi, No: 18, İstanbul.
3. AKTAŞ, Mustafa, (2000), “Kredi Taleplerinin Değerlendirilmesinde Finansal Analiz”, Eğitim ve Tanıtım Grubu
4. Seminer Notları, Türkiye Bankalar Birliği, 9-11 Ekim 2000 Ankara.
5. ARDA, Musa ve Cengiz, GÖĞEBAKAN, (2004), “Kredi Risk Yönetimi Açısından İçsel Derecelendirme Modeli”,
6. Active Bankacılık ve Finans Dergisi, No:34, İstanbul. ÇELİK, Faik ve M.Behzat, EKİNCİ, (2002), “Türkiye’de Bankacılık Krizlerinin Önlenmesinde Risk Yönetiminin
7. Yetersizliği, Stratejik Bir Yaklaşım”, Active Bankacılık ve Finans Dergisi, No: 23, İstanbul. DUVAN, Berke, (2001), “Türk Bankacılık Sisteminde Tahsili Gecikmiş Alacakların Tasfiyesi ve Şirket Borçlarının
8. Yapılandırılması”, Uzmanlık Tezi, T.C. Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı Yıllık Programlar ve Konjonktür Değerlendirme Genel Müdürlüğü Mali Piyasalar Dairesi, Ankara İŞİPEK, Pekhan, (2005), “Kredi Portföy Riski Yönetimi ve Kredi Riski Ölçüm Metodolojileri”, Eğitim ve Tanıtım

9. Grubu Seminer Notları, Türkiye Bankalar KAVCIOĞLU, Şahap, (2003), Ticari Bankalarda Sorunlu Kredilerin Yönetimi Çözüm Yolları ve Takibi, Türkmen Kitabevi, İstanbul
10. Birliği, 24-25 Kasım 2005, İstanbul.
11. Kredi Riskinin Yönetimine İlişkin İlkeler, (1999), Türkiye Bankalar Birliği.
12. Kredi Muhasebesi, Kredi Riskine İlişkin Kamuoyu Bilgilendirilmesi ve İlgili Konularda Güvenilir Uygulamalar, (2009), Türkiye Bankalara Birliği, Kasım 2009.
13. MAVİLİ, Pınar Top, (2008), “Ticari Bankacılıkta Sorunlu Krediler ve Yönetimi” Yayımlanmamış Yüksek Lisans
14. Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir. MİRZA, Ahmet, (2006), “Kredi Riski Yönetiminde Erken Uyarı Sistemleri ve Sorunlu Kredilerin İzlenmesi”,
15. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir. Negatif Nitelikli \\www.tcmb.gov.tr\yeni\bgm\nnk\negatif.html. (14.03.2011). Ferdi Kredi ve Kredi Kartları Sisteminin İşleyişi, http:
16. ÖZEN, Nahit, (2002), “Kredi Riski Ölçümlemesi, Temerrüde Düşme ve Çözüm Yolları”,
17. Tanıtım Grubu Seminer Notları, Türkiye Bankalar Birliği, 17-18 Ekim 2002, İstanbul.
18. SAVAŞAL, Mustafa, (2004), “Kredi Risk Yönetimi ve Sorunlu Krediler”, Eğitim ve Tanıtım Grubu Seminer
19. Notları, Türkiye Bankalar Birliği, 1-3 Kasım 2004, İstanbul. Eğitim ve SAYIM, Ferhat, (2006), Bankalarda Kredi Karşılıkları Sistemi ve Vergisel İncelenmesi, Türkiye Bankalar Birliği Yayınları, İstanbul.
20. SEYİDOĞLU, Halil, (1992), Ekonomik Terimler, Güzem Yayınları, Ankara
21. TOPRAK, Metin ve Osman, DEMİR, (2001), “Türk Bankacılık Sektörü: Sorunlar, Krizler ve Arayışlar”,
22. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:2, Sayı:2, Sivas. TOPRAK, Yusuf Ziya, (2001), “Bankacılık Sektöründeki Sorunlar ve Gelişmeler”, Türkiye
23. Sendikaları Konfederasyonu Dergisi, Sayı:Ocak2001,http://www.tisk.org.tr/isveren_sayfa.asp?yazi_id=232&id=14 (02010). İşveren
24. TÜRKAN, Ercan, (2000), “Enflasyonla Mücadele Programı, Tüketici Kredileri ve Muhtemel Riskler”, Mali Sektör
25. Politikaları Dairesi Çalışma Raporları: 2000/1, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Ekim 2000 ÜNLÜ, Nuri Burak,
26. Yönetimi”,httpwww.ba.metu.edu.tr~manclubyayinlarglokalpara_bankaparabanka.html (07.03.2010). (2010), “Bankacılıkta Modern Kredi Risk
27. YANIK, Hatice, (2008), “Bankacılık Sektörünün Ekonomik Kalkınmaya Etkileri”, Yayımlanmamış Yüksek
28. Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, İstanbul YASLIDAĞ, Beyhan, (2009), “Kredi Risk Yönetimi ve Kredi Türevleri”, Eğitim ve Tanıtım Grubu Seminer
29. Notları, Türkiye Bankalar Birliği, 25-27 Mayıs 2009, İstanbul.