DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÇOK KÜLTÜRLÜ EĞİTİME YÇNELİK TUTUMLARI (İLAHİYAT – EĞİTİM DKAB KARŞILAŞTIRMASI)

Öz

The purpose of this study is to determine and compare attitudes of the students in the faculty of Divinity and the department of Religious Culture and Ethics towards multicultural education. The sample group was consisted of 219 students studying at Ataturk University, Ondokuz Mayıs University, Selcuk University and Uludag University in the 2010-2011 academic year. The research was designed as descriptive research. Teacher Multicultural Attitude Survey (TMAS) , developed by Ponterotto, Baluch, Greig, and Rivera (1998) and adapted to Turkish by Yazıcı, Başol and Toprak (2009), was employed as measurement tool. The students, participated in the research, show positive attitude towards multicultural education. On the other hand, students ‘attitudes are not statistically significant in terms of gender, economic status of family, education level of parents, scores of the students during Student Selection and Placement (SSP) exam, ultimate General Weighted Average Grade (GWAG), types of educational institutions and attributes of the locations where students live in

Anahtar Kelimeler

• Multicultural education, Divinity student, Religious culture and ethics department student, Student attitudes

DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÇOK KÜLTÜRLÜ EĞİTİME YÇNELİK TUTUMLARI (İLAHİYAT – EĞİTİM DKAB KARŞILAŞTIRMASI)

Öz

Arastırmanın amacı, İlahiyat Fakültesi ve Eğitim Fakültesi Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) Eğitimi Bölümü ögrencilerinin çok kültürlü eğitime yönelik tutumlarının belirlenmesi ve karşılaştırılmasıdır. Araştırmanın örneklemini 2010-2011 ögretim yılı Atatürk Üniversitesi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Selçuk Üniversitesi ve Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültelerinde ve aynı üniversitelerin Eğitim Fakültelerinin DKAB Eğitimi Bölümlerinde ögrenim gören 219 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma, tarama modelinde betimsel bir araştırma olarak planlanmıştır. Araştırmada kullanılan ölçme aracı Ponterotto (1998) tarafından geliştirilen ve Yazcı, Başol ve Toprak (2009) tarafından Türkçeye uyarlanıp geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan Öğretmenlerin Çok Kültürlü Tutum Ölçeği (ÖÇTÖ) dir. Araştırmaya katılan ögrencilerin çok kültürlü eğitime yönelik tutumlarının olumlu olduğu, tutum düzeylerinin cinsiyet, ailenin ekonomik düzeyi, anne babanın eğitim düzeyleri, bölüme girilen ÖSS puanı, en son AGNO puanının yanı sıra, öğrenim görülen eğitim kurumunun türüne ve öğrencilerin yaşantılarının geçtiği yerin niteliğine göre anlamlı şekilde farklılaşmadığı gözlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Çok kültürlü eğitim, İlahiyat ögrencisi, Din kültürü ve ahlak bilgisi öğrencisi, Öğrenci tutumları

Kaynakça

1. ALTAŞ, N. (2003). Çok Kültürlülük ve Din Eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
2. BANKS, J. A. (1997). Educating Citizens In A Multicultural Society. New York: Teachers CollegePress.
3. BANKS, J. A., MCGEE BANKS, C. A. (1999). Multicultural education: Issues and perspectives. Boston: Ally&Bacon.
4. BAŞOL, G. (2008). “Validity and reliability of Multidimentional Scale of Perceived Social Support-Revisited, with a
5. Turkish sample”, Journal of Social Behavior and Personality, 36(1), 1303-1314.
6. BILGIN, B. (2001). Eğitim Bilimi ve Din Eğitimi. Ankara: Gün Yayıncılık
7. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi Ders Kitabı. Ankara: Pegem Yayıncılık.
8. CIRIK, İ. (2008). “Çok Kültürlü Eğitim ve Yansımaları”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education) 34: 27-40.

9. GAY, G. (1977). “Curriculum For Multicultural Teacher Education. Case Studies (Klassen), American Association of College for Teacher Education, 31-62,
10. GAY, G. (2002). Culturally Responsive Teaching. New York: Teachers College Press.
11. GEZI, K. (1981). “Issues In Multicultural Education”, Educaitonal Research Quarterly, 6: 1-14.
12. HIDALGO, F. ve CHÁVEZ, R. Ramage, J. (1996).Multicultural Education: Landscape For ReformIn The Twenty
13. First Century. Handbook Of Teacher Education, John Sikula (senior ed.). New York: Macmillan. KÖKER, L. (1997). “Çok Kültürlülük ve Demokratik Meşruluk Sorunu”,(Editör: Bilgin, N.), Cumhuriyet, Demokrasi ve Kimlik, İstanbul: Bağlam Yayınları.
14. KUTLU, S. (2010). “Farklı Inanç Grupları ve Din Eğitimi”, http://forum.memurlar.net/konu/925826/ adresinden 10/01/2012 tarihinde indirilmiştir.
15. KYMLICKA, W. (1998). Çok Kültürlü Yurttaşlık. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
16. KYMLICKA, W. (2004). Çağdaş Siyaset Felsefesine Giriş. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
17. PAREKH, B. (2002). Çok Kültürlülüğü Yeniden Düşünmek. Ankara: Phoenix Yayınları.
18. PARKER, C. W. (2002). Teaching For Diversity and Unitity in a Democratic Multicultural Society,Education For
19. Democracy. Connecticut: Information Age Publishing. PETTUS, A. M., Allain, V. (1999). “Using a Questionnaire To Assess Prospective Teachers' Attitudes Toward
20. Multicultural Education”, Education, (119) 4: 651-657. PONTEROTTO, J.G., BALUCH, S., GREIG T., & RIVERA, L. (1998). “Development and Initial Score Validation of the Teacher Multicultural Attitude Survey”, Educational and Psychological Measurement, 58(6): 1002-1016.
21. SWISHER, K. (1982). “Attitudes of Parents and Teachers of American Indian Children toward Multicultural
22. Education” Paper presented at the annual meeting of the American Educational Research Association (New York, NY, March 22, 1982)
23. TAYLOR, C. (2005). Çok Kültürcülük. İstanbul: YKY.
24. TITUS, C. (1992). “Social Studies Teachers and Multicultural Education:A Pilot Study of Attitudes,Practices, and Constraints”, http://www.eric.ed.gov/PDFS/ED366516.pdf adresinden 23/02/2012 tarihinde indirilmiştir.
25. YAZICI, S. (2004). “Unity With(In) Plurality: Rawls’s Idea Of Public Justification Reinterpreted”, South African
26. Journal of Philosophy, 23(2): 120-133. YAZICI, S. Başol, G. Toprak, G. (2009), “Öğretmenlerin Çok Kültürlü Eğitim ,Tutumlari: Bir Güvenirlik Ve Geçerlik Çalışmasi”, H. Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 229-242.