NEFRET SÖYLEMİ SUÇU VERSUS İFADE HÜRRİYETİ

Öz

At the present time the most serious threat against freedom of expression is the attempts to criminalize of hate speech. A dimension of the threat arises from justification/asserting by a new way consist of rights language and “humanistic” reasons instead traditional censorship the way interference with freedom of expression. It seems that intention is good and language is proper, then it can’t easily identify and decrypt in actual fact the consequence which means a ban on the specific thoughts and opinions that considered to be wrong and harmful. Criminalization of hate speech has some defects both structural and argumentative. The structural defects just allow to make an unclear and ambiguous description of hate speech crime. Argumentative defects show that banning of hate speech actually means to disclaim the fact of difference of human being and to assume as illegitimate some thoughts. It comes the value from that an open and free system gives “also” a place the expression of thoughts and opinions which disturb and annoy someone. However, limitations on freedom of expression become greatly open to arbitrariness and partiality by the attempt to criminalize of hate speech

Anahtar Kelimeler

• -

NEFRET SÖYLEMİ SUÇU VERSUS İFADE HÜRRİYETİ

Öz

Günümüzde ifade hürriyetine yönelik en ciddi tehdit nefret söylemini kriminalize etmeye yönelik girişimlerden gelmektedir. Tehdidin bir boyutu ifade hürriyetine müdahalenin geleneksel yasakçı yöntem yerine, “insancıl” gerekçeler ve haklar dilinden oluşan yeni bir yöntem ile savunulmasından kaynaklanıyor. Niyet iyi ve dil uygun görününce, sonucun aslında yanlış ve zararlı bulunan belli fikir ve görüşlerin yasaklanması anlamına geldiği kolayca teşhis ve deşifre edilemiyor. Nefret söyleminin kriminalize edilmesinde hem yapısal hem de argümantatif bazı kusurlar mevcut. Yapısal kusurlar nefret söylemi suçunun ancak muğlak ve belirsiz bir tanımının yapılabilmesine izin veriyor. Argümantatif kusurlar ise nefret söylemini yasaklamanın aslında insanların farklılıkları olgusunu reddetmek ve bazı fikirleri gayrî meşru kabul etmek anlamına geleceğini sergiliyor. Açık ve özgür bir sistemin değeri birilerini huzursuz ve rahatsız edecek fikir ve görüşlerin ifadesine “de” yer olmasından kaynaklanır. Buna karşın, nefret söylemini kriminalize etme girişimi ile ifade hürriyetinin sınırları keyfilik ve tarafgirliğe alabildiğine açık hale gelmektedir

Anahtar Kelimeler

• Nefret Söylemi, İfade Hürriyeti, İfade Hürriyetinin Sınırları, İnsan Hakları

Kaynakça

1. Kitaplar COHEN-ALMAGOR, R. (2006). The Scope of Tolerance Studies: On The Costs Of Free Expression And Freedom Of The Press, London: Routledge Press
2. DAVIES, M. (ed.) (1994). Women and Violence, London: Zed Books
3. DWORKIN, R. (1997). Freedom’s Law, Cambridge, MA: Harvard University Press
4. ERDOĞAN, Mustafa. (2012). İnsan Hakları Teorisi ve Hukuku, 3. Bsk., Ankara: Orion Yayınları
5. JACOBS, J.B.&POTTER, K. (2001). Hate Crimes: Criminal Law & Identity Politics, Oxford: Oxford University Press
6. LAWRENCE, F. M. (1999). Punishing Hate: Bias Crimes Under American Law, Cambridge, MA: Harvard University Press
7. LEVIN, A. (2010). The Cost of Free Speech: Pornography, Hate Speech, and Their Challenge to Liberalism,
8. Palgrave Macmillan Press MacKINNON, C. (1996). Only Words, Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press

9. MILL, J. S. (2011). On Liberty, with an Introduction by W. L. Courtney, LL.D., The Project Gutenberg EBook
10. ÖZİPEK, B. B. (ed.) (2003). Teorik ve Pratik Boyutlarıyla İfade Hürriyeti, Ankara: LDT Yayınları,
11. PERRY, B. (2002). In The Name of Hate Understanding Hate Crimes, London: Routledge Press
12. POST, R. C. (1995). Constitutional Domains: Democracy, Community, Management, Massachusetts: Harvard University Press
13. SCHAUER, F. (2002). İfade Özgürlüğü: Felsefî Bir İnceleme, Çev. M. Bahattin Seçilmişoğlu, Ankara: LDT Yayınları
14. SHIVELY, . (2005). Study of Literature and Legislation on Hate Crime in America, National Institute of Justice için hazırlanan Rapor, https://www.ncjrs.gov/App/publications/Abstract.aspx?id=210300
15. SUNAY, R. (2001). Avrupa Sözleşmesinde ve Türk Anayasasında İfade Hürriyetinin Muhtevası ve Sınırları,
16. Ankara: LDT Yayınları SUNSTEIN, C. R. (1993). Democracy and the Problem of Free Speech, New York: The Free Press
17. ŞENSEVER, L. (ed.). (2012). Nefret Suçları ve Nefret Söylemi İzleme Rehberi, İstanbul: Sosyal Değişim Derneği
18. WALDRON, J. (2012). The Harm in the Hate Speech, Harvard University Press
19. WEBER, A. (2009). Nefret Söylemi El Kitabı, Çev. Metin Çulhaoğlu, Avrupa Konseyi Yayınları
20. TRAGER, R.T.&DICKERSON, D. L. (2003). 21. Yüzyıl’da İfade Hürriyeti, Çev. A. Nuri Yurdusev, Ankara: LDT Yayınları Makaleler
21. ARSLAN, Z. (2003). “İfade özgürlüğünün Sınırlarını Yeniden Düşünmek: ‘Açık ve Mevcut Tehlike’nin Tehlikeleri”,
22. Teorik ve Pratik Boyutlarıyla İfade Hürriyeti, Ed. B. Berat Özipek, LDT Yayınları, ss. 49-66
23. BARRY, N. (2003). “Hukukî ve Siyasî Açıdan İfade Hürriyeti”, Teorik ve Pratik Boyutlarıyla İfade Hürriyeti, Ed.
24. B. Berat Özipek, LDT Yayınları, ss. 17-47
25. BOYLE, K. (2010). “Nefret Söyleminin Kontrolü: Uluslararası Standartlar Türkiye’den Neler İstiyor?”, Nefret
26. Suçları ve Nefret Söylemi, Çev. Suzan Bölme, Uluslararası Hrant Dink Vakfı, ss. 64-75. BRINK, D. O. (2001). “Millian Principles, Freedom Of Expression, And Hate Speech”, Legal Theory, V. 7, N.2, ss. 119-157
27. DWORKIN, R. (2009). “Foreword”, Extreme Speech and Democracy, Eds. Ivan Hare & James Weinstein, Oxford:
28. Oxford University Press, ss. v-ix ECKERT, L. M. (2010). “A Critique of the Content and Viewpoint Neutrality Principle in Modern Free Speech
29. Doctrine”, Law, Culture and the Humanities, V.7, N.2, ss.264-288
30. ERDOĞAN, M. (2003). “Demokratik Toplumda İfade Özgürlüğü: Özgürlükçü bir Perspektif”, Teorik ve Pratik
31. Boyutlarıyla İfade Hürriyeti, Ed. B. Berat Özipek, LDT Yayınları, ss. 37-47
32. GORDON, D. (2012). “The Harm in Hate-Speech Laws”, Mises Daily, May 30.
33. HEINZE, E. (2006). “Viewpoint Absolutism and Hate Speech”, The Modern Law Review, V.69, N. 4, ss. 543-582
34. JACOBS, J. B. &POTTER, K. A. (1997). “Hate crimes: A Critical perspective”, Crime and Justice: A Review of
35. Research, Ed. M. Tonry, V. 22. ss. 1-50
36. ISRAEL, M. (1999). “Hate Speech and the First Amendment”, Journal of Contemporary Criminal Justice, V.15, N.1, ss. 97-110
37. LEITER, B. (2012). “Waldron on The Regulatıon of Hate Speech”, Public Law and Legal Theory Working Paper
38. Series, No: 398, http://www.law.uchicago.edu/academics/publiclaw/index.html LEVIN, B. (1999). “Hate crimes: Worse by Definition”, Journal of Contemporary Criminal Justice, V.15, N.1, ss. 6-21
39. McDEVITT, J.& ve Diğerleri. (2001). “Consequences for Victims: A Comparison of Bias- And Non-Bias-Motivated
40. Assaults”, American Behavioral Scientist, V. 45, N. 4, ss. 697-713
41. MASSARO, T. M. (1991) “Equality and Freedom of Expression: The Hate Speech Dilemma”, William& Mary Law Review, V.32, N.2, ss. 211-265
42. NIELSEN, L. B. (2002). “Subtle, Pervasive, Harmful: Racist and Sexist Remarks in Public as Hate Speech”, Journal of Social Issues, V.58, N.2, ss. 265-280
43. SADURSKI, W. (1994). “Racial Vilification, Psychic Harm, and Affirmative Action”, Freedom of Communication,
44. Ed. T. Campbell & W. Sadurski, England, Dartmouth Publishing Company, ss. 77-94
45. WOLFE, L.&COPELAND, L. (1994). “Violence against Women as Bias-Motivated Hate Crime: Defining the Issues in the USA”, içinde Women and Violence, Ed. Miranda Davies, London: Zed Books, ss. 200-213