Investigation of Economoc Growth and Public Expenditure Nexus Within the Framework of Wagner Law in Turkey: Fourier Approach

Öz

Turkey is faced with many macroeconomic problems such as unstable growth rates, foreign trade deficit, budget deficit, high inflation, volatile exchange rate. One of the most important sources of these problems is that public revenues are less than public expenditures. Therefore, determining the relationship between public expenditures and economic growth is very important in terms of guiding policy makers. In this study, the relationship between public expenditure and economic growth has been investigated using annual data for the 1960-2019 period for Turkey. Fourier-based stationarity, cointegration and causality tests are used in the analyses. As a result of the analysis, it is determined that there is a cointegration relationship between the series and that there is a causality relationship from public expenditures to economic growth. The obtained results indicate that the Keynesian hypothesis is valid for Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Public Expenditure
• Economic Growth
• Fourier Causality
• Fourier Cointegration

Türkiye’de Ekonomik Büyüme ve Kamu Harcamaları İlişkisinin Wagner Yasası Çerçevesinde İncelenmesi: Fourier Yaklaşımı

Öz

Türkiye istikrarsız büyüme oranları, dış ticaret ve bütçe açığı, yüksek enflasyon, oynak döviz kuru gibi birçok makroekonomik sorun yaşamaktadır. Bu sorunların en önemli kaynaklarından biri kamu gelirlerinin kamu harcamalarından az olmasıdır. Bu nedenle kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisinin belirlenmesi politika yapıcılara yol göstermesi açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada, Türkiye için kamu harcamaları- ekonomik büyüme ilişkisi, 1960-2019 dönemi yıllık verileri kullanılarak incelenmiştir. Analizlerde Fourier temelli durağanlık, eşbütünleşme ve nedensellik testleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda seriler arasında eşbütünleşme ilişkisinin var olduğu ve kamu harcamalarından ekonomik büyümeye doğru bir nedensellik ilişkisinin olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar Türkiye için Keynes hipotezinin geçerli olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Harcamaları
• Ekonomik Büyüme
• Fourier Nedensellik
• Fourier Eşbütünleşme

Kaynakça

1. Abizadeh, S., ve Yousefi, M. (1988). An empirical re-examination of Wagner's law. Economics Letters, 26(2), 169-173.
2. Ağayev, S. (2012). Kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi: Eski Sovyetler Birliği ülkelerinde Wagner yasası analizi (1995-2009). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(2), 7-27.
3. Akitoby, B., Clements, B., Gupta, S., ve Inchauste, G. (2006). Public spending, voracity, and Wagner's law in developing countries. European Journal Of Political Economy, 22(4), 908-924.
4. Ansari, M. I., Gordon, D. V., ve Akuamoah, C. (1997). Keynes versus Wagner: public expenditure and national income for three African countries. Applied Economics, 29(4), 543-550.
5. Arısoy, İ. (2005). Türkiye’de kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi (1950-2003). Türkiye Ekonomi Kurumu Tartışma Metni, 2005/15, ss:1-18.
6. Atgür, M. (2020). Kamu harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi: Wagner yasası’nın ve Keynesyen hipotez’in Türkiye'de geçerliliği üzerine bir inceleme. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 34(3): 895-915, DOI: 10.16951/atauniiibd.701686.
7. Bayrakdar, S., Demez, S., ve Yapar, M. (2015). Testing the validity of Wagner’s law: 1998-2004, the case of Turkey. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 195, 493-500.
8. Becker, R., Enders W., ve Lee J. (2006). A stationary test in the presence of an unknown number of smooth breaks. Journal of Time Series Analysis, 27(3), ss. 381-409.

9. Cavicchioli, M., ve Pistoresi, B. (2016). Testing threshold cointegration in Wagner's law: The role of military spending. Economic Modelling, 59, 23-31.
10. Demirbas, S. (1999). Cointegration analysis-causality testing and Wagner's law: the case of Turkey, 1950-1990. University of Leicester, Department of Economics.
11. Dogan, E., ve Tang, T. C. (2006). Government expenditure and national income: Causality tests for five South East Asian countries. International Business & Economics Research Journal (IBER), 5(10).
12. Gacaner, A. (2005). Türkiye açısından Wagner kanunu’nun geçerliliğinin analizi. D.E.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi, 20(1), 103-122.
13. Ghartey, E. E. (2007). An empirical study of economic growth and expanding role of government in Ghana: 1965–2004. The Journal of Economic Asymmetries, 4(1), 133-148.
14. Güder, F., Yücekaya, P. ve Şenyurt, A. (2016). Kamu harcamaları ile ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye için Keynesyen görüş mü? Wagner kanunu mu geçerli? (2006- 2015 dönemi). Usb Dergi, 1, 47-60.
15. Irandoust, M. (2019). Wagner on government spending and national income: A new look at an old relationship. Journal of Policy Modeling, 41(4), 636-646.
16. Işık, N., ve Alagöz, M. (2005). Kamu harcamaları ve büyüme arasındaki ilişki. Erciyes Üniversitesi İİBF Dergisi, Ocak-Haziran, 24, 63-75.
17. Jones, P. M., ve Enders, W. (2014). On the use of the flexible fourier form in unit root tests, endogenous breaks, and parameter instability. Recent advances in estimating nonlinear models içinde (ss. 59-83), Springer, New York, NY.
18. Kar M., ve Taban S. (2003). Kamu harcama çeşitlerinin ekonomik büyüme üzerine etkisi. Ankara Üniversitesı SBF Dergisi, 58-3.
19. Karahan, Ö., ve Çolak, O. (2019). Examining the validity of Wagner's law versus Keynesian hypothesis: evidence from Turkey's economy. Scientific Annals of Economics and Business, 66(1), 117-130.
20. Magazzino, C. (2012). Wagner versus Keynes: Public spending and national income in Italy. Journal of Policy Modeling, 34(6), 890-905.
21. Nazlioglu, S., Gormus, N. A., ve Soytas, U. (2016). Oil prices and real estate investment trusts (REITs): Gradual-shift causality and volatility transmission analysis. Energy Economics, 60, 168-175.
22. Phillips, P. C., ve Hansen, B. E. (1990). Statistical inference in instrumental variables regression with I (1) processes. The Review of Economic Studies, 57(1), 99-125.
23. Sagdic, E.N., Sasmaz, M.U., ve Tuncer, G. (2020). Wagner versus keynes: empirical evidence from Turkey’s provinces. Panoeconomicus, 67 (5), 657-674.
24. Samudram, M., Nair, M., ve Vaithilingam, S. (2009). Keynes and Wagner on government expenditures and economic development: the case of a developing economy. Empirical Economics, 36(3), 697-712.
25. Sideris, D. (2007). Wagner’s law in 19th century Greece: A cointegration and causality analysis. bank of Greece. Working Paper No, 64.
26. Stock, H. J., ve Watson M. W. (1993). A simple estimator of cointegrating vectors in higher order integrated systems. Econometrica, 61(4), 783-820.
27. Tan, B. K., Merter, M., ve Özdemir, Z. A. (2010). Kamu yatırımları ve ekonomik büyüme ilişkisine bir bakış: Türkiye, 1969-2003. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1), 25-39.
28. Telek, C., ve Telek, A. (2016). Kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisinin Wagner ve Keynes hipotezi çerçevesinde incelenmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, ICAFR 16 Özel Sayısı, ss:628-642.
29. Toda, H. Y., ve Yamamoto, T. (1995). Statistical inference in vector autoregressions with possibly integrated processes. Journal of Econometrics, 66(1-2), 225-250.
30. Tsong, C. C., Lee, C. F., Tsai, L. J., ve Hu, T. C. (2016). The Fourier approximation and testing for the null of cointegration. Empirical Economics, 51(3), 1085-1113.
31. Ulutürk, S., Akyol, S., ve Mert, M. (2016). Wagner Yasası’nın Türkiye için test edilmesi: 1980-2014 dönemine ilişkin ARDL analizi. Akdeniz Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16, 18-44.
32. Yaraşır Tülümce, S., ve Yayla, N. (2017). Türkiye’de kamu harcamalarının bileşenleri ve ekonomik büyüme ilişkisi: Wagner ya da Keynes?. Social Sciences (NWSASOS), 12(4):163- 184.