The Relationship Between Tax Burden, Debt Burden and Expenditure Burden: The Case of OECD Countries

Öz

Budget deficits are among the most important problems faced by developed and developing countries today. This is also true for the Organization for Economic Co-operation and Development (OECD), which includes developed and developing countries. There are a number of tools that can be applied in the form of adjustments in the amount and components of taxes, borrowing and expenditures in closing the budget deficits. However, the answer to the question of which of these tools to use is important for both citizens and policy makers. For this reason, the relationship between public revenues and public expenditures and the direction of this relationship should be determined. In this study, the relationship between taxes and borrowing and public expenditures among public revenues was analyzed by using annual data of 36 OECD countries for the period 1995-2018. According to the cointegration results, a long-term relationship was found between tax burden and debt burden. According to the results of the causality analysis, it has been determined that the fiscal synchronization hypothesis is valid in general in OECD countries, borrowing is used for public financing, the income obtained as a result of debt increases expenditures and re-borrowing is used to finance the increased expenditures.

Anahtar Kelimeler

• Tax Burden
• Spend Burden
• Debt Burden
• Panel Analyses
• Panel data analyses

Vergi Yükü, Borç Yükü ve Harcama Yükü İlişkisi: OECD Ülkeleri Örneği

Öz

Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin günümüzde karşılaştığı en önemli sorunlar arasında bütçe açıkları yer almaktadır. Bu durum gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeleri bünyesinde barındıran Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü (OECD) için de geçerlidir. Ortaya çıkan bütçe açıklarının kapatılmasında vergiler, borçlanma ve harcamaların miktar ve bileşenlerinde ayarlamaların yapılması şeklinde başvurulabilecek bir takım araçlar bulunmaktadır. Ancak, bu araçlardan hangisine başvurulacağı sorusunun cevabı gerek vatandaşlar gerekse politika yapıcılar açısından önemlidir. Bu nedenle, kamu gelirleri ve kamu harcamaları arasındaki ilişki ve bu ilişkinin yönünün belirlenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, 36 OECD ülkesinin 1995-2018 dönemine ait yıllık verileri kullanılarak kamu gelirleri arasında olan vergiler ve borçlanma ile kamu harcamaları arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Eşbütünleşme sonuçlarına göre vergi yükü ile borç yükü arasında uzun dönemli bir ilişki bulunmuştur. Nedensellik analizi sonuçlarına göre ise OECD ülkelerinin genelinde mali senkronizasyon hipotezinin geçerli olduğu, kamusal finansmanı için borçlanmaya gidildiği, borç sonucu elde edilen gelirin harcamaları arttırdığı ve artan harcamaların finansmanı için yeniden borçlanmaya başvurulduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Vergi Yükü
• Harcama Yükü
• Borç Yükü
• Panel Veri analizi

Kaynakça

1. Afonso, A. ve Rault, C. (2009). Spend-and-tax: a panel data investigation for the EU. Economics Bulletin, 29(4), 2542–2548.
2. Akça, H. ve Bilgin, C. (2013). Harca-vergilendir veya vergilendir-harca: Türkiye üzerine ampirik bir araştırma. Business and Economics Research Journal, 4(1), 143-157.
3. Akçağlayan, A. ve Kayıran, M. (2010). Türkiye’de kamu harcamaları ve gelirleri: nedensellik ilişkisi üzerine bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2), 129‐146.
4. Anderson, W., Myles S. W. ve Warner J. (1986). Government spending and taxation: what causes what?. Southern Economic Journal, 52(3), 630-639.
5. Arıcan, E. (2005). Ricardocu denklik teoremi ve teorilerde kamu açıklarına ilişkin yaklaşımlar: Türkiye ekonomisine ilişkin bir uygulama. Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi, 20(1), 77-94.
6. Avusturya Vergi Ofisi. (2020). Legal database, Erişim adresi: https://www.ato.gov.au/Law/#Law.
7. Aysu, A. ve Bakırtaş, D. (2018). Kamu harcamaları ve vergi gelirleri arasındaki asimetrik nedensellik ilişkisi: Türkiye örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 51, 1-19.
8. Baghestani, H. ve McNown, R. (1994). Do revenues or expenditures respond to budgetary disequilibria?. Southern Economic Journal, 60, 311-322.

9. Baltagi, B. H. (2005). Econometric analysis of panel data. Chichester: John Wiley & Sons Ltd.
10. Baltagi, B. H., Feng, Q. ve Kao, C. (2012). A lagrange multiplier test for cross-section dependence in a fixed effects panel data model. Journal Econometrics, 70, 164-177.
11. Barro, R. J. (1979), On the determination of public debt. Journal of Political Economy, 81, 940‐971.
12. Bolat, S. (2014). The relationship between government revenues and expenditures: bootstrap panel granger causality analysis on european countries. The Economic Research Guardian, 4(2), 58-73.
13. Buchanan, J. M. ve Wagner, R. W. (1977). Democracy in deficit. New York: Academic Press.
14. Chang, T. ve Chiang, G. (2009). Revisiting the government revenue-expenditure nexus: evidence from 15 OECD countries based on the panel data approach. Czech Journal of Economics and Finance (Finance a uver), 59(2), 165-172.
15. Dökmen, G. (2012). Kamu harcamaları ve kamu gelirleri arasındaki ilişki: panel nedensellik analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(2), 115-143.
16. Emirmahmutoğlu, F. ve Köse, N. (2011). Testing for Granger causality in heterogeneous mixed panels. Economic Modelling, 28, 870-876.
17. Friedman, M. (1978). The limitations of tax limitations. Policy Review, 7-14.
18. Gujarati, D. (2004). Basic econometrics, New York: The McGraw-Hill Companies.
19. Hasan, M. ve Lincoln, I. (1997). Tax then spend or spend then tax? experience in the UK, 1961–93. Applied Economics Letters, 4(4), 237-239.
20. Hoover, K. D. ve Sheffrin, S. M. (1992). Causation, spending, and taxes: sand in the sandbox or the tax collector for the welfare state?. American Economic Review, 82(1), 225-248.
21. Kiminyei, F. K. (2018). The nexus between tax revenue and government expenditure in Kenya. International Journal of Economics & Management Sciences, 7(5), 1-6.
22. Koçbulut, Ö. ve Altıntaş, H. (2016). İkiz açıklar ve Feldstein-Horioka hipotezi: OECD ülkeleri üzerine yatay kesit bağımlılığı altında yapısal kırılmalı panel eşbütünleşme analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 48, 145-174.
23. Konukcu-Önal, D. ve Tosun, A. N. (2008). Government revenue-expenditure nexus: evidence from several transitional economies. Economic Annals, 53(178-179), 145-156.
24. Meltzer, A. ve Richard, S. (1981). A rational theory of the size of government. Journal of Political Economy, 89(5), 914-927.
25. Menyah, K., Nazlıoğlu, Ş. ve Wolde-Rufael, Y. (2014). Financial development, trade openness and economic growth in african countries: new ınsights from a panel causality approach. Economic Modelling, 37, 386-394.
26. Musgrave, R. (1966). Principles of budget determination. H. Cameron ve W. Henderson (Ed.), public finance: selected readings içinde (ss. 15-27). New York: Random House.
27. Mutascu, M. (2016). Government revenues and expenditures in the east european economies: a bootstrap panel granger causality approach, Eastern European Economics, 54(6), 489-502.
28. Narayan, P. K. ve Narayan, S. (2006). Government revenue and government expenditure nexus: evidence from developing countries. Applied Economics, 38(3), 285–291.
29. OECD. (2021). National accounts. Erişim adresi: https://stats.oecd.org/#
30. Owoye, O. ve Onafowora, O. A. (2011). The relationship between tax revenues and government expenditures in european union and non-european union OECD countries. Public Finance Review, 39(3), 429-461.
31. Peacock, A. ve Wiseman, J. (1979). Approaches to the analysis of government expenditures growth. Public Finance Quarterly, 7, 3-23.
32. Pesaran, M. H. (2007). A simple panel unit root test in the presence of cross-section dependence. Journal of Applied Econometrics, 22, 265-312.
33. Pesaran, M. H. ve Yamagata, T. (2008). Testing slope homogeneity in large panels. Journal of Econometrics, 142, 50-93.
34. Richter, C. ve Dimitrios, P. (2013). Tax and spend, spend and tax, fiscal synchronisation or institutional separation? examining the case of Greece. Romanian Journal of Fiscal Policy (RJFP), 4(2), 1-17.
35. Sanusi, K. A. (2020). On the relation between government expenditure and revenue in South Africa: An empirical investigation in a nonlinear framework. Cogent Economics & Finance, 8(1), 2-21.
36. Saunoris J. W. (2015). The dynamics of the revenue–expenditure nexus: evidence from US state government finances. Public Finance Review, 43(1), 108-134.
37. Şak, N. (2015). Panel birim kök testleri. S. Güriş (Ed.), Stata ile panel veri modelleri içinde (ss. 203-267), İstanbul: Der Yayınları.
38. Tashevska, B., Trenovski, B. ve Trpkova-Nestorovska, M. (2020). The government revenue–expenditure nexus in Southeast Europe: a bootstrap panel granger-causality approach. Eastern European Economics, 58(4), 309-326.
39. Tokatlıoğlu, M. ve Selen, U. (2019). Maliye politikası, Bursa: Ekin Basım Yayın.
40. Uluslararası Para Fonu. (2020). International financial statistics, Erişim adresi: https://data.imf.org/?sk=4c514d48-b6ba-49ed-8ab9-52b0c1a0179b&sId=-1.
41. Vamvoukas, G. A. (2011). The tax-spend debate with an application to the EU. Economic Issues, 16(1), 65-88.
42. Westerlund, J. (2008). Panel cointegration tests of the Fisher effect. Journal of Applied Econometrics, 23, 193-233.
43. Wildavsky, A. (1988). The new politics of the budgetary process. Glenview, IL: Scott, Foresman.