ÜNİVERSİTEDE OKUYAN ENGELLİ ÖĞRENCİLERİN FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

The aim of this study was to investigate physical activity levels of disabled students who were studying at different universities in 2012-2013 education years according to some variables. Totally 318 disabled student who were studying at 19 different universities were participated in this study. IPAQ short form used to determine (FA) physical activity levels of students. Kruskal-Wallis and Mann-Whitney non-parametric tests were used with alpha set at α=0.05 for comparisons between the groups. According to study findings, when we examined the frequency and percentage distribution of disabled students’ physical activity levels who are studying at different universities, it is determined that %32.6 of visually impaired students were attending low intensity physical activity while %39.3 of them were attending middle intensity physical activity and %28.1 of them were attending high intensity physical activity. For hearing impaired students, it is determined that %30.8 of them were attending low intensity physical activity while %40.7 of them were attending middle intensity physical activity and %28.6 of them were attending high intensity physical activity. For physically disabled students, it is determined that %34.1of them were attending low intensity physical activity while %37 of them were attending middle intensity physical activity and %29 of them were attending high intensity physical activity. It is observed that students who prefer to participate in team sports has higher Met values than other students and transportation, lack of free time and other issues are determined as reason for not to participate in exercises. Considering with these results, we hoped that this research may guide and motivate disabled students to participate in more physical activity, may take attention to psychological processes which could be defined as other reasons and may light to way for further studies

Anahtar Kelimeler

• Disabled, Physical Activity Level, University Student

ÜNİVERSİTEDE OKUYAN ENGELLİ ÖĞRENCİLERİN FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırma; 2012-2013 eğitim öğretim yılında farklı üniversitelerde okuyan engelli öğrencilerin fiziksel aktivite düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. 19 Üniversitede öğrenim gören toplam 318 engelli öğrenci araştırmaya katılmıştır. Fiziksel Aktivite (FA) düzeylerini belirlemek amacıyla IPAQ kısa formu uygulanmıştır. Guruplar arası karşılaştırmalarda α=0.05 anlamlılık düzeyinde Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney non-parametrik testleri kullanıldı. Araştırma bulgularına göre farklı üniversitelerde okuyan engelli öğrencilerin engel türüne göre fiziksel aktivite düzeylerinin frekans ve yüzde dağılımları incelendiğinde, görme engellilerde %32.6 ‘sı’ hafif şiddetli , %39.3’ ü orta şiddetli ve %28.1’i yüksek şiddetli fiziksel aktivite, işitme engellilerde %30.8 ‘i hafif şiddetli , %40.7 si orta şiddetli ve %28.6’ sı yüksek şiddetli fiziksel aktivite, fiziksel engellilerde ise %34.1’i hafif şiddetli , %37 si orta şiddetli ve %29’u yüksek şiddetli fiziksel aktivite yaptıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin takım sporlarını yapanlara da Met değerinin daha yüksek olduğu ve spor yapmama nedeni olarak ulaşım, boş zaman bulamayışı ve diğer etkenlerin neden olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlarla birlikte değerlendirildiğinde bu araştırmanın, engelli öğrencilerin fiziksel aktivite düzeylerinin arttırılması için yönlendirme, motive etme ve diğer nedenler adı altında yer alabilecek psikolojik süreçlere dikkat çekmesi ve ileriki araştırmalara ışık tutması umulmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Engelli, fiziksel aktivite düzeyi, üniversite öğrencisi

Kaynakça

1. ASLAN, H. (1996). “Yüzüncü Yıl Üniversitesine Yeni Kayıt Olan Öğrencilerin Çeşitli Spor Dallarına Eğilimleri Ve Sosyal
2. Yapıları Arasındaki İlişkiler”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. ATAMAN, A. (2009). “Özel Gereksinimli Çocuklar ve Özel Eğitime Giriş Kitabı, Geliştirilmiş 7. Baskı”, Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Ankara, 55-59.
3. DENİZ, M. (2001). “Yetişkinlerde Fiziksel Aktivite Düzeyi İle Sosyoekonomik Durum Arasındaki İlişkinin Araştırılması”,
4. Yüksek Lisans Tezi Uludağ Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü. DUTOĞLU, D. (1967). “ Zekâ Ve Geri Zekâlık Nedir”. Ankara Ayyıldız Matbaa.
5. FİŞNE, M. (2009). “Fiziksel Aktivitelere Katılım Düzeyinin Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarıları, İletişim Becerileri ve Yaşam Tatminleri Üzerine Etkilerinin İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Spor
6. Yöneticiliği Ana Bilim Dalı. FOGELMAN, Y., BLOCH, B., KAHAN, E.. (2004). “Assessment Of Participation in Physical Activities And Relationship to
7. Socioeconomic And Health Factors”, Patient Education And Counseling, 53, 95-99. HAMLIN, M.J., ROSS, J.J. (2005). “Barriers to Physical Activity in Young New Zealanders”, Youth Studies Australia, 24 (1), 31
8. KARA, D. (2006). “Sporun Topluma Yaygınlaştırılmasında Sosyo-Ekonomik Faktörlerin Araştırılması (Niğde İli Örneği)”,

9. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. KARADAĞ, Ö. (2008). “Ankara’da Bulunan Yetiştirme Yurtlarında Yaşayan Adolesanlarda Sosyodemografik Özelliklerin ve Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Ruhsal Belirtiler ve Yaşam Kalitesi Açısından Değerlendirilmesi”, Yüksek Lisans Tezi Hacettepe
10. Üniversitesi Halk Sağlığı Programı. MONTOYE, H. J. (2000). “Intraduction: Evaluation of Some Measurements of Physical Activity and Energy Expenditure”,
11. Medicine Science and Sports Exercise, 439-440. OLSEN, R. V. (2005). “Summary Guidelines For School Design To Include Children With Disabilities”, www.Edlawcenter.Org/Elcpublic/Publications /PDF/LRFP _ Disabilities.Pdf.
12. ÖZÇELİK, İ. (1982). “Engelli Çocuklar Sorunu”, Çağdaş Eğitim Dergisi, 9(90), 21-23.
13. PETRELLA, J. R., LATTANZIO, J. P., NELSON, G. M. (1997). “Effect Of Age And Activity On Knee Joint Proprioception”,
14. American Journal of Physical Medical Rehabilitation, 76. SAVCI, S. (2006). “Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Düzeyleri”, Turk soc Cardio/ 34(3): 166-172.
15. TAMMELIN, T., NAYHA, S., HILLS, A.P., JARVELIN, M.R. (2003a). “Adolescent Participation In Sports And Adult Physical
16. Activity”, American Journal Of Preventive Medicine, 24 (1), 22-28. TAMMELIN, T., NAYHA, S., LAITENEN, J., RINTAMAKI, H., JARVELIN, M.R. (2003b). ”Physical Activity And Social
17. Status in Adolescence As Predictors Of Physical Inactivity in Adulthood”, American Journal of Preventive Medicine, 37, 375- 3