22.TÜRKİYE'DE 1980 DÖNÜŞÜMÜ SONRASI İSTİKRARSIZ BÜYÜMENİN EKONOMİ POLİTİĞİ

Öz

Gelişmişlik farkına bakılmaksızın bütün ülkelerin hedefi refah düzeylerini yükseltmek veya en azından korumaktır. Refah ekonomisi olmak için istikrarlı ekonomik büyüme gelişmekte olan ülkeler açısından öne çıkmaktadır. Öte taraftan, büyümenin istikrarlı olması, istihdam yaratması ve adil paylaşımı gibi konular gelişmekte olan ülkeler ve Türkiye açısından önem arz etmektedir. Çalışmada ekonomi politik bağlamında 1980 sonrası Türkiye’nin büyüme odaklı fotoğrafı çekilmiş ve durum analizi yapılmıştır. Türkiye’nin yeterince hazırlık yapmadan 1980’ler itibariyle kapılarını uluslararası rekabete açması ve 1990’lar boyunca devam eden küresel sistem ile bütünleşme girişimleri sonucunda çarpık gelir dağılımlı, yüksek işsizlik olan ve dış kaynaklara bağımlı bir ekonomik yapının ortaya çıktığı belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• -

22.TÜRKİYE'DE 1980 DÖNÜŞÜMÜ SONRASI İSTİKRARSIZ BÜYÜMENİN EKONOMİ POLİTİĞİ

Öz

The goal of all countries regardless of their economic development positions is to improve or at least to preserve their economic welfare levels. Stable economic growth stands out for developing economies to become a welfare economy. On the other hand, stable growth rates, job creation, and equal income distribution are other important topics for developing economies as well as Turkey.A growth oriented photograph of Turkey after 1980, in the context of political economy, has been taken and it is analyzed in this study. It has been determined that as a result of opening Turkish economy into international competition without adequate preparations in 1980 and also integrating Turkey into the global financial system throughout the 1990s, a distorted economic structure with an uneven income distribution, a high unemployment rate, and a high degree of dependency on foreign resources has appeared

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. AÇIKALIN, Süleyman, (2009), “Türkiye’de Doğrudan Yabancı Yatırımlar (DYY) ve Yurtiçi Yatırımlar Arasındaki Nedensellik
2. İlişkisi”, Hitit Üniversitesi sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C. 2, S. 1, ss. 1-15. AKYOL ESER, Kezban, (2012), “Finansal Serbestleşme Sürecinde Artan Kısa Vadeli Sermaye Hareketleri: Türkiye
3. Ekonomisine Etkileri, Riskler ve Politika Araçları”, T.C. Maliye Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı, Mesleki Yeterlilik Tezi. AY, Ahmet ve KARAÇOR, Zeynep, (2006), “2001 Sonrası Dönemde Türkiye Ekonomisinde Krizden Büyümeye Geçiş Üzerine
4. Bir Tartışma”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S. 16, ss. 67-86. BORATAV, Korkut, (2011), Bir Krizin Kısa Hikayesi, Ankara: Arkadaş Yayınevi.
5. BORATAV, Korkut, (2012), Türkiye İktisat Tarihi 1908-2009, Ankara: İmge Kitabevi.
6. BSB (Bağımsız Sosyal Bilimciler), (2009), Türkiye’de ve Dünyada Ekonomik Bunalım, 2008-2009, İstanbul: Yordam Kitabevi.
7. CELASUN, Merih, (2001), “2001 Krizi Öncesi ve Sonrası: Makroekonomik ve Mali Bir Değerlendirme”, ODTÜ Uluslararası
8. Ekonomi Kongresi, 11-14 Eylül 2002, Ankara/Türkiye.

9. DOĞRUEL, A. Suut, (2002), “İstikrar Politikaları ve Ekonomik Büyüme: Türkiye’nin Son Yirmi Yıllık Serüveni Üzerine
10. Düşünceler”, 7. Ulusal Sosyal Bilimler Kongresi, 21-23 Kasım 2001, Küreselleşme Emek Süreçleri ve Yapısal Uyum Bildiriler
11. Kitabı, Ankara: İmaj Yayıncılık. EĞİLMEZ, Mahfi ve KUMCU, Ercan, (2004), Ekonomi Politikası: Teori ve Türkiye Uygulaması, İstanbul: Remzi Kitabevi.
12. EKZEN, Nazif, (2009), Türkiye Kısa İktisat Tarihi: 1946’dan 2008’e, Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
13. ELEREN, Ali ve KARAGÜL, Mehmet, (2008), “1986-2006 Türkiye Ekonomisinin Performans Değerlendirmesi”, Yönetim ve Ekonomi, C. 15, S. 1, ss. 1-14.
14. FISCHER, Stanley, (1993), “The Role of Macroeconomic Factors in Growth”, Journal of Monetary Economics, Vol. 32, Num. 3, pp. 485-512.
15. HATİBOĞLU, Zayyat ve AYSAN Mustafa A., (1994), Türkiye Ekonomisinde 1994 Bunalımı, İstanbul: Beta Yayıncılık.
16. HAZİNE MÜSTEŞARLIĞI, (2013), İstatistikler, http://www.hazine.gov.tr/default.aspx?nsw=EilDPQez15w=H7deC+LxBI8=&mid=120 &cid=12&nm=634 (Erişim Tarihi: 20 Eylül 2013).
17. İNAL, Vedit, (2013), Büyüme Teorisinin Gelişimi ve Türkiye’nin Büyüme Sorunları, Ankara: Efil Yayınevi.
18. İNCEKARA, Ahmet, (1998), “Türk İktisat Politikalarının Analizi”, Yeni Türkiye, Eylül-. Aralık, C. 5, ss. 37-64.
19. KARABIYIK, İlyas ve UÇAR, Metin, (2010), “Türkiye’de 1980 SonrasıUygulanan IMF Destekli İstikrar Programlarının
20. Ekonomik Açıdan Değerlendirilmesi”, Akademik İncelemeler Dergisi, C. 5, S. 2, ss. 37-58. KARLUK, Rıdvan, (2009), Cumhuriyet’in İlanından Günümüze Türkiye Ekonomisinde Yapısal Dönüşüm, İstanbul: Beta Yayınları.
21. KAZGAN, Gülten, (2009a), Tanzimat’tan 21. Yüzyıla Türkiye Ekonomisi, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
22. KAZGAN, Gülten, (2009b), Küreselleşme ve Ulus-Devlet Yeni Ekonomik Düzen, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
23. KEYDER, Nur, (1998), Para-Teori-Politika-Uygulama, Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
24. MÜTEVELLİOĞLU, Nergis ve Sayım IŞIK, (2009), “Türkiye Emek Piyasasında Neoliberal Dönüşüm”, Küreselleşme, Kriz ve Türkiye’de Neoliberal Dönüşüm, Der. Nergis Mütevellioğlu, Sinan Sönmez, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, ss. 159-20
25. ÖNDER, İzzettin, TÜREL Oktar, EKİNCİ Nazım ve SOMEL Cem. 1993, Türkiye’de Kamu Maliyesi, Finansal Yapı ve Politikalar, İstanbul: Türkiye Ekonomi ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayınları.
26. ÖRNEK, İbrahim, (2008), “Yabancı Sermaye Akımlarının Yurtiçi Tasarruf ve Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi: Türkiye
27. Örneği”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, C. 63, S. 2, ss. 200-217. ÖZTÜRK, Salih ve ÖZYAKIŞIR, Deniz, (2005), “Türkiye Ekonomisinde 1980 Sonrası Yaşanan Yapısal Dönüşümlerin GSMH,
28. Dış Ticaret ve Dış Borçlar Bağlamında Teorik Bir Değerlendirmesi”, Mevzuat Dergisi, Y. 8, S. 94, ss. 1-19. ŞAHİN, Hüseyin, (1998), Türkiye Ekonomisi, Bursa: Ezgi Kitabevi.
29. ŞİRİNER, İsmail ve DOĞRU, Yılmaz, (2008), Türkiye’de Büyümenin Ekonomi Politiği 1980 Sonrası Türkiye Ekonomisi
30. Üzerine Bir İnceleme, Ankara: Dipnot Yayınları. TARI, Recep ve KUMCU, Funda Serâ, (2005), “Türkiye’de İstikrarsız Büyümenin Analizi (1983-2003 Dönemi)”, Kocaeli
31. Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C. 9, S. 1, ss. 156-179. TCMB, http://www.tcmb.gov.tr/research/yillik/99turkce/rapor99_2.html (Erişim Tarihi: 5 Ekim 2013).
32. TEPAV, 2008, Faaliyet Raporu, http://www.tepav.org.tr/upload/mce/genel/yillik_raporlar/tepavepri2008faaliyetraporubasili.pdf
33. (Erişim Tarihi: 12 Ocak 2013). TURAN, http://www.tuhis.org.tr/dergi/agustos2005/makalezturan.pdf (Erişim Tarihi: 16 Kasım 2013).
34. TÜİK, (2011), “İstatistik Göstergeler (1923-2011)” Kaynak: www.turkstat.gov.tr/IcerikGetir.do?istab_id=158 (Erişim Tarihi: 7 Aralık 2013).
35. YELDAN, Erinç, (1996), “Kısa Vadeli Sermaye Akımlarının Türk Finans Piyasalarına Olan Etkileri Üzerine Gözlemler”
36. Ekonomide Durum, S. 1, ss. 41-48. YELDAN, Erinç, (2001), Küreselleşme Sürecinde Türkiye Ekonomisi: Bölüşüm, Birikim ve Büyüme, İstanbul: İletişim Yayınları.
37. YELDAN, Erinç, (2012), Küreselleşme Sürecinde Türkiye Ekonomisi: Bölüşüm, Birikim ve Büyüme, İstanbul: İletişim Yayınları. “Türkiye ekonomisindeki Gelişmeler ve Para Politikası”, Kaynak: Zübeyir, (2005), “Türkiye Ekonomisinde Kasım 2000-Şubat 2001 Krizleri”, TÜHİS,