Bu çalışma, Cumhuriyet döneminde Türk halk kültürünün piyano repertuvarındaki temsillerini, Millî Müzik ideali doğrultusunda şekillenen farklı besteci kuşakları üzerinden incelemektedir. Bu bağlamda, Ulvi Cemal Erkin’in Zeybek Havası ile Muammer Sun’un Zeybek adlı eseri karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. Çalışma, nota temelli nitel müzikal çözümleme yöntemine dayanmakta; melodik yapı, ritim–usûl düzeni, armonik dil, piyano yazımı ve modal–tonal merkez ilişkileri açısından ayrıntılı bir inceleme sunmaktadır. Bulgular, Sun’un düzenlemesinde halk ezgisinin melodik ve ritmik karakterinin büyük ölçüde korunduğunu, sade bir armonik çerçeve ve işlevsel bir piyano yazımıyla yerel tınıya odaklanıldığını göstermektedir. Erkin’in eserinde ise halk müziği kökenli motiflerin, dörtlü aralıklara dayalı akor yapıları, çağdaş armonik ilişkiler, katmanlı piyano dokusu ve virtüöz piyanistik yazım aracılığıyla estetik bir dönüşüme uğratıldığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, her iki eserin de ulusal müzik kimliğini farklı yaklaşımlarla ele aldığı; Sun’un doğrudan aktarım ve işlevsellik, Erkin’in ise dönüştürücü ve estetik yorum ekseninde özgün katkılar sunduğu ortaya konulmaktadır.
This study examines the representations of Turkish folk culture in the Republican-era piano repertoire through different generations of composers shaped by the ideal of National Music. In this context, Ulvi Cemal Erkin’s “Zeybek Havası” and Muammer Sun’s “Zeybek” are analyzed comparatively. Based on a score-oriented qualitative musical analysis, the study examines melodic structure, rhythmic–usûl organization, harmonic language, piano writing, and modal–tonal center relationships. The findings show that Sun’s arrangement largely preserves the melodic and rhythmic character of the folk tune, emphasizing local sonority through a simple harmonic framework and functional piano writing. In contrast, Erkin’s work subjects folk-derived motifs to an aesthetic transformation through quartal chord structures, contemporary harmonic relationships, layered piano texture, and virtuosic pianistic writing. In conclusion, while Sun emphasizes direct transmission and functionality, Erkin offers a transformative and aesthetic reinterpretation, reflecting two distinct approaches to national musical identity.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Müzik Eğitimi, Müzik (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 13 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 14 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 22 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Ahmet Yakupoğlu Özel Sayısı |