Bu çalışma, Shakespeare’in Fırtına oyununda Prospero ile Caliban arasında kurulan ilişkiyi oryantalizm ve kolonyalizm bağlamında incelemektedir. Erken modern dönemde Akdeniz’de güç dengelerinin ve Osmanlı karşılaşmalarının İngiliz tahayyülünde ürettiği “Doğu” imgesinin, oyundaki ada düzenine nasıl yansıdığı tartışılmaktadır. Metne dayalı çözümlemede Prospero’nun bilgi/büyü ve dil üzerinden kurduğu otoritenin, Caliban’ın bedeni, arzuları ve “ilkel” olarak kodlanan davranışlarıyla meşrulaştırıldığı; Caliban’ın hakaret, arzu ve itaatsizlik üzerinden gelişen direnişinin ise kolonyal söylemde çatlaklar açtığı gösterilmektedir. Sonuç olarak Fırtına, sömürgeci hiyerarşileri hem yeniden üreten hem de görünür kılarak eleştiriye açan tartışmalı bir yapı sunmaktadır.
This study examines the relationship between Prospero and Caliban in Shakespeare’s The Tempest through the lenses of orientalism and colonialism. It discusses how early modern power configurations in the Mediterranean and encounters with the Ottoman world shaped an English imagination of the “East” and how this imagination resonates in the island order of the play. Through qualitative, text-based analysis, it argues that Prospero’s authority—grounded in knowledge/magic and language—is legitimized by Caliban’s body, desires, and behaviors coded as “primitive,” while Caliban’s insults, desire, and disobedience operate as a counter-voice that opens cracks within colonial discourse. Ultimately, The Tempest presents an ambivalent structure that both reproduces colonial hierarchies and makes them visible for critique.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Tiyatro Kuramı |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 27 Ocak 2026 |
| Kabul Tarihi | 21 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.5281/zenodo.19145440 |
| IZ | https://izlik.org/JA63WH39BS |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 2 Sayı: 1 |