This study examines the transformation of the Kızılay directional sign in Ankara within the context of digital visual culture. Originally functioning as a utilitarian urban wayfinding element, the sign has become an aesthetic marker whose meaning is constructed primarily through visual circulation and repetitive photographic practices on social media. Adopting a qualitative case study design, the research analyzes publicly accessible visual content through visual culture analysis, semiotic interpretation, and descriptive digital ethnography. The findings indicate that the sign has emerged as a central visual focus and that a standardized mode of visual production has developed through recurring frames, bodily templates, and photographic rituals. In this process, photography shifts from an individual act of documentation to a participatory and performative public ritual. The study demonstrates that urban experience in digital visual culture is reconfigured through a simulation-based aesthetic framework.
Visual Culture Simulation Public Space Photographic Ritual Aesthetic Experience.
Bu araştırma, Ankara’daki Kızılay yönlendirme tabelasının dijital görsel kültür bağlamında geçirdiği dönüşümü incelemektedir. Başlangıçta işlevsel bir kentsel yönlendirme unsuru olan tabela, sosyal medya ortamında tekrarlanan fotoğraf çekme ve paylaşma pratikleri aracılığıyla, anlamını maddi varlığından çok görsel dolaşım üzerinden kuran bir estetik göstergeye dönüşmektedir. Çalışma, nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde örnek olay yöntemiyle yapılandırılmış; kamusal erişime açık görsel paylaşımlar görsel kültür analizi, göstergebilimsel çözümleme ve betimsel dijital etnografi yaklaşımlarıyla incelenmiştir. Bulgular, tabelanın merkezî bir görsel odak hâline geldiğini ve tekrar eden kadrajlar, beden şablonları ile fotoğrafik ritüeller yoluyla standartlaşmış bir görsel üretim düzeninin oluştuğunu göstermektedir. Bu süreçte fotoğraf çekme pratiği, bireysel bir kayıt eylemi olmaktan çıkarak katılımcı ve performatif bir kamusal ritüele dönüşmektedir. Çalışma, dijital görsel kültürde kamusal mekân deneyiminin simülasyon temelli bir estetik düzlemde yeniden üretildiğini ortaya koymaktadır.
Görsel Kültür Simülasyon Kamusal Mekân Fotoğrafik Ritüel Estetik Deneyim.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Resim |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 4 Şubat 2026 |
| Kabul Tarihi | 22 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.5281/zenodo.19159119 |
| IZ | https://izlik.org/JA38ZZ96WP |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 2 Sayı: 1 |