Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi
Öz
Bu çalışmada, prostat kanserinin tedavisinde önemli bir kemoterapötik ajan olarak kullanılan docetaxelin, insan sağlam prostat hücresi (PNT1A) ve insan kanserli prostat hücresi (PC3) üzerindeki sitotoksik etkileri araştırılmıştır. Çalışmada ticari docetaxelin saf ve asetonda bekletilmiş formu kullanılmıştır. MTT [3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)-2,5-difenil-2H-tetrazolyum bromid] testi kullanılarak 24, 48 ve 72 saatlik inkübasyon sonrası yapılan analizlerde farklı docetaxel formlarının kullanımı arasında anlamlı bir fark bulunmadığı tespit edilmiştir (p<0.01). Elde edilen bulgular, docetaxel formlarının PC3 ve PNT1A hücreleri üzerinde doza bağımlı sitotoksik etkilerinin varlığını ortaya koymaktadır. Sitotoksik etkinin doza bağımlılığının özellikle ilk 24 saatte oldukça yüksek olduğu belirlenmiştir (PC3 için p<0.05, PNT1A için p<0.01). 48. saatte saf docetaxelin PC3 hücresi için IC50 değeri 0.0116 μg/mL, PNT1A hücresi için IC50 değeri 3.5462 μg/mL olarak hesaplanmıştır. Bu değerler docetaxelin PNT1A hücrelerinde, PC3 hücrelerine kıyasla daha düşük olsada, sitotoksik etki oluşturduğunu göstermektedir. Direnç geliştirmiş prostat kanseri hücrelerinde de terapötik etkileri olan docetaxelin ilaç taşıma sistemleri ile beraber kullanılarak sağlam hücrelerdeki hasarının azaltılması uygun bir yaklaşım olarak düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Docetaxel, MTT testi, Prostat kanseri, Sitotoksisite-doz ilişkisi
Destekleyen Kurum
Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi Koordinatörlüğü
Proje Numarası
Proje Numarası: TEKNİK-MYO-19-001 ve FEN.19.015
Teşekkür
Bu araştırma, Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi Koordinatörlüğü’nce desteklenmiştir (Proje Numarası: TEKNİK-MYO-19-001 ve FEN.19.015).
Kaynakça
- D. Hanahan and R. A. Weinberg, “Hallmarks of cancer: The next generation,” Cell, vol. 144, pp. 646-674, 2011.
- R. K. Dubey, A. P. Singh and N. Dwivedi, “Triorganotin (IV) derivatives of bidentate schiff bases: Synthesis and spectral studies,” Phosphorus Sulfur., vol. 187, no. 9, pp. 1038-1045, 2012.
- P. Kesharwani, L. Xie, S. Banerjee, G. Mao, S. Padhye, F. H. Sarkar and A. K. Iyer, “Hyaluronic acid-conjugated polyamidoamine dendrimers for targeted delivery of 3,4-difluorobenzylidene curcumin to CD44 overexpressing pancreatic cancer cells,” Colloid. Surface. B, vol. 136, pp. 413-423, 2015.
- A. K. Sharma, A. Gothwal, P. Kesharwani, H. Alsaab, A. K. Iyer and U. Gupta, “Dendrimer nanoarchitectures for cancer diagnosis and anticancer drug delivery,” Drug Discov. Today, vol. 22, no. 2, pp. 314-326, 2017.
- Globocan, (2020). Cancer Fact Sheets. Erişim Tarihi: 10.05.2021. [Online]. https://gco.iarc.fr/today/fact-sheets-cancers.
- U. Testa, G. Castelli and E. Pelosi, “Cellular and molecular mechanisms underlying prostate cancer development: Therapeutic implications,” Medicines, vol. 6, no.3, pp. 82, 2019, doi: 10.3390/medicines6030082.
- S. M. Elmi, “Investigation of Catechol-o-methyl transferase (Comt) gene Val158met polymorphism and its relationship with prostate cancer,” M.S. thesis, Dept. Mol. Med., Yeditepe Univ., Istanbul, Turkey, 2020.
- L. Brannon-Peppas and J. O. Blanchette, “Nanoparticle and targeted systems for cancer therapy,” Adv. Drug Deliver. Rev., vol. 64, pp. 206-212, 2012.
- S. Jain, P. Kesharwani, R. K. Tekade and N. K. Jain, “One platform comparison of solubilization potential of dendrimer with some solubilizing agents,” Drug Dev. Ind. Pharm., vol. 41, no. 5, pp. 722-727, 2015.
- J. J. Hendrikx, J. S. Lagas, J. Y. Song, H. Rosing, J. H. M. Schellens, J. H. Beijnen, S. Rottenberg and A. H. Schinkel, “Ritonavir inhibits intratumoral docetaxel metabolism and enhances docetaxel antitumor activity in an immunocompetent mouse breast cancer model,” Int. J. Cancer, vol.138, no. 3, pp 758-769, 2016.
