UNCONVENTIONAL WARFARE AS A MILITARY DOCTRINE: ANALYSIS OF SOCIOLOGICAL AND TACTICAL STRUCTURE THROUGH THE CONCEPT OF IDEOLOGY

Öz

The phenomenon of unconventional warfare, which directs the security policies of states, is an asymmetrical and ideological struggle waged by the weaks against strong. The concept of irregular warfare, which can not be considered independent from social life, has begun to created an asymmetrical sphere of effect in today’s political and sociological conditions. In this case the declining importance of the thought traditional or conventional warfare has resulted in the development of the concept of irregular warfare led by asymmetric, disruptive actors. In this research, unconventional war doctrines that shape the security paradigms of states and differentiate their outward and inward threat perceptions will be discussed in the context of ideology and military tactics. The main claim of our research is that wars waged with unconventional methods intersect with social and ideological reality on the same plane. Making sense of ideological, sociological and philosophical background of various approaches that integrate with military tactics such as Counterinsurgency, Psychological Warfare, Counterguerilla Operations, Opposing of Irregular Forces, which are associated with the technical and methodological structure of irregular warfare, will contribute to the academic literature. In this framework, in order to evaluate the ideological, sociological and military tactical dimensions of irregular warfare on a broad axis, it is necessary to discuss the change and transformation of conventional warfare. Because it can be stated that political ideologies have played a role in changing the traditional concepts of war, in which military forces and organizations are at the center of gravity. Therefore, it was concluded that when it came to the doctrines of irregular warfare, the direction of the war changed with the destructive effect of ideology, and the war evolved into a political and sociological dimension rather than a military one.

Anahtar Kelimeler

• Irregular War
• Ideology
• Insurgency
• Tactics

ASKERÎ BİR DOKTRİN OLARAK GAYRİ NİZAMİ HARP: SOSYOLOJİK VE TAKTİK YAPININ İDEOLOJİ KAVRAMI ÜZERİNDEN ANALİZİ

Öz

Devletlerin güvenlik politikalarına yön veren gayri nizami savaş olgusu güçsüzlerin, güçlüye karşı yürüttüğü asimetrik ve ideolojik bir mücadeledir. Toplumsal yaşantıdan bağımsız irdelenemeyen düzensiz savaş kavramı günümüzün siyasal ve sosyolojik koşulları içinde, asimetrik bir etki alanı yaratmaya başlamıştır. Burada geleneksel veya konvansiyonel savaş anlayışının öneminin azalması; yıkıcı, asimetrik aktörlerin başını çektiği gayri nizami savaş konseptinin geliştirilmesi sonucunu doğurmuştur. Bu araştırmada devletlerin güvenlik paradigmalarına yön veren, dışa ve içe dönük tehdit algılamalarını farklılaştıran gayri nizami savaş doktrinleri, ideoloji ve askerî taktik bağlamında tartışılacaktır. Araştırmamızın temel iddiası, gayrin nizami yöntemlerle yürütülen savaşların sosyal ve ideolojik gerçeklikle aynı düzlemde birbiriyle kesiştiğidir. Gayri nizami harbin teknik ve metodolojik yapısıyla ilişkilendirilen Ayaklanmaya Karşı Koyma, Psikolojik Harp, Kontrgerilla Harekâtı ve Gayri Nizami Kuvvetlere Karşı Harekât gibi askerî taktiklerle bütünleşen çeşitli yaklaşımların ideolojik, sosyolojik ve felsefî arka planının anlamlandırılması akademik literatüre katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir. Bu çerçevede gayri nizami harbin ideolojik, sosyolojik ve askerî taktik boyutunun geniş bir eksende değerlendirilebilmesi için konvansiyonel savaş anlayışının değişim ve dönüşümünün tartışılması gerekmektedir. Çünkü askerî kuvvet ve organizasyonların ağırlık merkezine yerleştiği geleneksel savaş konseptlerinin değişime uğramasında siyasal ideolojilerin rol oynadığı ifade edilebilir. Dolayısıyla gayri nizami harp doktrinlerine gelindiğinde, ideolojinin yıkıcı etkisiyle savaşın yönü değiştiği, harbin askeri olmaktan daha çok siyasal ve sosyolojik bir boyuta evrildiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Gayri Nizami Harp
• Ayaklanma
• İdeoloji
• Taktik

Kaynakça

1. Army Doctrine Publication (2005). Land Operations. https://assets.publishing.service.gov.uk/media/5a82e143e5274a2e87dc3705/Army_Field_Manual__AFM__A5_Master_ADP_Interactive_Gov_Web.pdf (14 Aralık 2023).
2. Buffaloe, D. (2006). Defining Asymmetric Warfare. A National Security Affairs Paper, no. 58.
3. Chief of Land Staff (2008). Counter-Insurgency Operations. https://info.publicintelligence.net/CanadaCOIN.pdf (10 Aralık 2023).
4. Chief of Land Staff (2008). Land Operations. https://info.publicintelligence.net/CanadaLandOps.pdf (14 Aralık 2023).
5. CIA (1952). Ideological Warfare. https://www.cia.gov/readingroom/docs/CIA-RDP80-01065A000200080053-0.pdf (10 Aralık 2023)
6. CIA (1984). Psychological Operations in Guerilla Warfare. https://www.cia.gov/readingroom/docs/CIA-RDP86M00886R001300010029-9.pdf (10 Aralık 2023).
7. Clausewitz, C. (2005). Savaş Üzerine (Çev. S. Koçak). Doruk Yayınları.
8. FM 3-05.130. (2008). Army Special Operations Forces Unconventional Warfare. Headquarters Department of the Army.

9. FM 3-18. (2004). Special Forces Operations. Headquarters Department of the Army.
10. FM 3-24. (2006). Counterinsurgency. Headquarters Department of the Army.
11. FM 3-24. (2009). Tactics in Counterinsurgency. Headquarters Department of the Army.
12. FM 30-104. (1967). Handbook on Agressor Insurgent War. Headquarters Department of the Army.
13. FM 31-16. (1963). Counterguerilla Operations. Headquarters Department of the Army.
14. FM 33-5. (1949). Psychological Warfare in Combat Operations. Headquarters Deparment of the Army.
15. FM 90-8. (1986). Counterguerilla Operations. Headquarters Department of the Army.
16. Galula, D. (1965). Ayaklanmaları Bastırma Hareketleri (Çev. H. Lembet). Gnkur. Basımevi.
17. Harvey, J. (1997). Conventional Deterrence and National Security. Air Power Studies Center.
18. Hughes, B. ve Robson F. (Der.). (2022). Antik Dönemden Günümüze Gayri Nizami Harp (Çev. A.Güneş). Kronik Yayınları.
19. Joint Operating Concept. (2007). Irregular Warfare. https://www.jcs.mil/Portals/36/Documents/Doctrine/concepts/joc_iw_v1.pdf (21 Aralık 2023).
20. JP 3-24. (2008). Counterinsurgency. https://www.jcs.mil/Portals/36/Documents/Doctrine/pubs/jp3_24.pdf (14 Aralık 2023).
21. Kitson, F. (1971). Low Intensity Operations. Faber and Faber.
22. Lenin, V.I. (1975). Sosyalizm ve Savaş (Çev. N.Solukçu). Sol Yayınları.
23. Lenin, V.I. (1999). Devlet ve Devrim (Çev. S. Kaya ve İ. Yarkın). İnter Yayınları.
24. Marx, K. (2013). Alman İdeolojisi (Çev. T. Ok ve O. Geridönmez). Evrensel Basım Yayın.
25. MCDP 1. (1997). Warfighting. Headquarters United States Marine Corps.
26. Metz, S. Ve Johnson D. (2001). Asymmetry and U.S. Military Strategy: Definition, Background, and Strategic Concepts, https://www.files.ethz.ch/isn/104646/Assymmetry_US_Military_Strategy.pdf (14 Aralık 2023).
27. Ney, V. (2019). Gerilla Harbi ve Propaganda (Çev. M. M. Çam). İlgi Kültür Sanat Yayıncılık.
28. Özcan, A. & Özdemir, E. (2022). Gayri Nizami Harp Tarihi. Kronik Yayınları.
29. Özdemir, E. (2021). 11 Eylül Terör Saldırıları Sonrası ABD Gayrinizami Harp Anlayışının Değişimi. Güvenlik ve Strateji Dergisi, 563-601.
30. Öztürk, Y. (2015). Konvansiyonel Savaş Devri Geride mi Kaldı? Millî Güvenlik ve Askerî Bilimler Akademik Dergisi, no 6., 23-42.
31. Poulantzas, N. (2006). Devlet, İktidar ve Sosyalizm (Çev. T. Ilgaz). Epos Yayınları.
32. Sun-Tzu (2008). Savaş Sanatı. (Çev. A. Demir). Kastaş Yayınları.
33. TC 7-100.3. (2014). Irregular Opposing Forces. Headquarters Department of the Army.
34. Toptaş, E. (2009). 21. Yüzyılda Savaş. Kripto Kitaplar.
35. Varlık, A. (2013). Savaşı Tanımlamak: Terminolojik Bir Yaklaşım. Avrasya Terim Dergisi, 114-129.
36. Yalçın, E. (2016). Kıbrıs’ta Türk Mukavemet Teşkilatı ve Rauf Denktaş. Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, 279-301.
37. Zedung, M. (2003). Teori ve Pratik (Çev. N. Solukça). Eriş Yayınları.
38. Zedung, M. (2003). Askeri Yazılar (Çev. N. Solukça). Eriş Yayınları.