DETERMINATION OF PERFORMANCE MOTIVATIONS OF CARE AND HEALTHCARE PERSONNEL WORKING IN PRIVATE NURSING HOMES IN IZMIR PROVINCE

Öz

The research was conducted to determine the performance motivations of healthcare and care staff working in private nursing homes in Izmir and to examine whether the performance-motivation enhancers and performance-motivation detractors scores differ according to age, gender, educational status, duty in the nursing home, length of work in the current institution and professional experience. Due to the restrictions, 344 people were reached, and 109 out of 344 people participated in the study voluntarily, meaning a total of 109 people participated, 39 of whom were healthcare staff (35,8%) and 70 (64,2%) were care personnel, representing the population. As a result of the research, it was seen that there was no statistically significant difference between the performance-motivation enhancers and performance-motivation detractors scores according to age, gender, duties, length of work in the institution and professional experience. While there was a statistically significant difference between the performance-motivation enhancers scores of the participants according to their educational status, no difference was found between their performance-motivation detractors scores. Since there are very few scientific studies on the subject and no similar studies have been conducted in nursing homes, the study is considered to be original. In addition, a gap will be filled in this area. In this sense, it can be stated that it will contribute to the literature and practice.

Anahtar Kelimeler

• Motivation
• Performance
• Nursing Home
• Management

İZMİR İLİNDEKİ ÖZEL HUZUREVLERİNDE ÇALIŞAN BAKIM VE SAĞLIK PERSONELLERİNİN PERFORMANS MOTİVASYONLARININ BELİRLENMESİ

Öz

Araştırma, İzmir’de bulunan özel huzurevlerinde çalışan sağlık ve bakım personelinin performans motivasyonlarını belirlemek; yaş, cinsiyet, eğitim durumu, huzurevindeki görevi, şu anda çalışılan kurumda çalışma süresi ve mesleki deneyimine göre performans-motivasyon artırıcılar ve performans-motivasyon düşürücüler puanlarının farklı olup olmadığını incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreni İzmir ilinde yer alan 56 özel huzurevi kuruluşunda çalışan, 297 sağlık personeli ve 508 bakım personeli olmak üzere toplam 805 kişidir. Kısıtlar nedeniyle 344 kişiye ulaşılmış, 344 kişi üzerinden gönüllü olarak 109 kişi çalışmaya katılmıştır, yani evreni temsil eden 39 sağlık personeli (%35,8), 70 (%64,2) bakım personeli olmak üzere toplam 109 kişi katılmıştır. Araştırma sonucunda yaş, cinsiyet, görev, kurumda çalışma süresi ve mesleki deneyime göre performans motivasyon artırıcılar ve performans-motivasyon düşürücüler puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Katılımcıların eğitim durumuna göre performans-motivasyon artırıcılar puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmakla birlikte performans motivasyon düşürücüler puanları arasında bir fark bulunamamıştır. Konu ile ilgili bilimsel olarak hazırlanmış çok az çalışma bulunması, huzurevlerinde yapılmış benzer çalışmanın bulunmaması nedeniyle çalışmanın özgün bir nitelik taşıdığı düşünülmektedir. Ayrıca bu alanda bir boşluk doldurulmuş olacaktır. Bu anlamda alan yazına ve uygulamaya dönük katkı sağlayacağı ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Motivasyon
• Performans
• Huzurevi
• Yönetim

Kaynakça

1. Adair, J. (2003). Etkili Motivasyon. Babıali Kültür Yayıncılığı.
2. Akpolat, M. F. (2018). Türkiye'de artan yaşlı nüfus ve huzurevlerinin sürdürülebilirliği: İstanbul ili özel huzurevleri örneği. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
3. Aslan, M., & Doğan, S. (2020). Dışsal motivasyon, içsel motivasyon ve performans etkileşimine kuramsal bir bakış. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 11(26), 291-301. Doi: 10.21076/vizyoner.638479
4. Azizoğlu, F. (2021). Huzurevi ve yaşlı bakım rehabilitasyon merkezleri sağlık çalışanlarının iş yükü ve tükenmişlikleri arasındaki ilişki. {Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Medipol Üniversitesi.
5. Burçin, I., & Bölükbaş, N. (2015). Hemşirelik Öğrencilerinde Sağlık Anksiyetesi Düzeylerinin Belirlenmesi. 14. Ulusal Hemşirelik Öğrencileri Kongresi, 305.
6. Ganguli, R., & Padhy, S. C. (2023). Moderating effect of demographic factors on the relationship between work motivation and employee retention of GEN Z. NMIMS Management Review, 31(2), 145-156.
7. Karakaya, A., & Ay, A. F. (2007). Çalışanların motivasyonunu etkileyen faktörler: sağlık çalışanlarına yönelik bir araştırma. Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31(1).
8. Karaman, S., & Özdemir, Ö. Ç. (2022). Huzurevinde çalışan bakım personellerinin bel-boyun fonksiyonları ile depresyon, tükenmişlik düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkili midir?. Sağlık ve Toplum. 32(2), 171-182.

9. Kızılkaya, M., & Sarı, E. (2023). Huzurevinde çalışan bakım personellerinin yaşlı bakım fonksiyonları: nitel bir çalışma öz. Life Sciences, 8(1), 1-10.
10. Koçak, R. D., & Özüdoğru, H. (2012). Yöneticilerin liderlik özelliklerinin çalışanların motivasyonu ve performansı üzerindeki etkileri: Kamu ve özel hastanelerinde bir uygulama. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 76-88.
11. Köroğlu, Ö. (2011). İş doyumu ve motivasyon düzeylerini etkileyen faktörlerin performansla ilişkisi: Turist rehberleri üzerine bir araştırma. [Yayımlanmamış Doktora tezi]. Balıkesir Üniversitesi.
12. Kuswati, Y. (2020). The effect of motivation on employee performance. Budapest International Research and Critics Institute (BIRCI-Journal): Humanities and Social Sciences. Doi: 10.33258/birci.v3i2.928.
13. Mercanlıoğlu, Ç. (2012). Örgütlerde performans yönetimi ile işgörenlerin motivasyonu arasindaki ilişki. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 41-52.
14. Onay, M., & Ergüden, S. (2011). Örgütsel-yönetsel motivasyon faktörlerinin çalişanlarin performans ve verimliliğine etkilerini incelemeye yönelik ampirik bir çalişma: manisa-sosyal güvenlik kurumu. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 221-230.
15. Örücü, E., & Kanbur, A. (2008). Örgütsel-yönetsel motivasyon faktörlerinin çalışanların performans ve verimliliğine etkilerini incelemeye yönelik ampirik bir çalışma: Hizmet ve endüstri işletmesi örneği. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15(1), 85-97.
16. Özdamar, K. (2016). Eğitim, sağlık ve davranış bilimlerinde ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi. Nisan Yayınevi
17. Özenç, Y. Y. (2024). Okullarda sosyal etki üzerine bir değerlendirme. Alanyazın, 5(2), 178-192.
18. Polat, T. (2013). Örgütlerde performans değerlendirme ve motivasyon. Sayıştay Dergisi (88), 87-108.
19. Porter, W. L., Bigley, A. G., & Steers, M. R. (2003). Motivation and Work Behaviour. McGraw-Hill.
20. Sezgin, E; Çetinkaya, H. (2020). Hızlı yemek (fast food) restoranları çalışanlarının işyeri koşullarını ve performans-motivasyonlarını belirleme amaçlı bir ölçek geliştirme çalışması. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 8(1), 307-321. Doi: 10.21325/jotags.2020.549
21. Sığrı, Ü., & Gürbüz, S. (2014). Örgütsel Davranış. Beta Yayınları.
22. Süer, G. (2021). Huzurevinde çalışan personelin iş yaşamında stres düzeyi: Adana özel ata evi yaşlı bakım ve dinlenme evi örneği. Sosyal Hizmet “Social Work”, 42-49.
23. Tarhan M. & Koca B. “Küresel nüfus 8 milyarı geçerken yaşlanma eğilimi hızlanıyor” (10.07.2024) https://www.aa.com.tr/tr/dunya/kuresel-nufus-8-milyari-gecerken-yaslanma-egilimi-hizlaniyor/3270901 Erişim Tarihi: 07.02.2024
24. Tekin, Ç. S., & Kara, F. (2016). Dünyada ve Türkiye’de yaşlılık. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 3(1), 219-229. Doi: 10.21733/ibad.370584
25. Tunçer, P. (2013). Örgütlerde performans değerlendirme ve motivasyon. Sayıştay Dergisi, 88, 87-108.
26. Uslu, E., Kartal, C., & Durukan, T. (2018). Doğrudan pazarlamada duygusal zeka, performans algısı, motivasyon ilişkisi. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 4(1), 1-14.
27. Yaralıoğlu, K. (2001). Performans Değerlendirmede Analitik Hiyerarşi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, 16(1), 129-142.