KADININ KAMUDAKİ YERİ: TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmada kadın işgücünün örgütteki yerini nasıl algıladığının ölçülmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla

demografik değişkenler dışında 40 soruluk bir ölçek kullanılmıştır. Bu ölçekler, Türkiye İstatistik Kurumu

(TÜİK)'in Merkez ve taşrada çalışan 106 kadın personeline pilot çalışma niteliğinde uygulanmıştır. Kadınların

içinde bulunduğu demografik ve durumsal değişkenler açısından saygınlık, farkındalık, yöneticilerle ilişkiler,

çalışma arkadaşları ile ilişkiler, ücret ve kariyer yönleriyle kamuda kendi yerini nasıl algıladığı ve bu algılamada

demografik ve durumsal değişkenler açısından farklılık olup olmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kamu sektörü,Kadın İşgücü,İstihdam Oranı,Cinsel Ayrımcılık

Kaynakça

1. Amme İdaresi Dergisi, 26, s.77-92.
2. Biçerli, Mustafa Kemal(2009) Çalışma Ekonomisi, Beta Yayınları.
3. Buchanan, Bruce (1974) “Building Organizational Commitment: The Socialization of Managers in Work Organizations‟, Administrative Science Quarterly, 19(4), s.533-546.
4. Cook John D., Hepworth SueJ., Wall Toby D., Warr Peter B. (1981) “The Experience Of Work. A Compendium and Review of 249 Measures and Their Use‟, London: Academic Press.
5. Crampton, Suzanne M. ve Mishra, Jitendra. M. (1999) “Women in Management” Public Personnel Management, 28(1), s.87-106.
6. Güneyse, Gülden Deniz (2008) Kadın İşgücünün İşletme İçindeki Yerini Algılaması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. Kapız, Serap (2002) “İş Aile Yaşamı Dengesi ve Dengeye Yönelik Yeni Bir Yaklaşım: Sınır Teorisi”, Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3, s.??-??.
8. Kocacık, Faruk ve Gökkaya Veda B. (2005) “Türkiye’de Çalışan Kadınlar ve Sorunları”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6/1, s.195-219.

9. KSSGM (1998) Cumhuriyet’in 75.Yılında Kadının Durumu, Ankara: Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık.
10. Önder, Nurcan (2013) Türkiye'de Kadın İşgücünün Görünümü, ÇSGB Çalışma Dünyası Dergisi, 1(1), s.35-61.
11. Özbey, Funda R. (2004) “Kadın Hakları ve Ekonomiye Yansımaları: Dünyada ve Türkiye’de Cinsiyetler Arası Eşitsizlik”, I.Ulusal Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi Bildiri Kitapçığı, (369-383), Çanakkale: 18 Mart Üniversitesi.
12. Rosener, Judy B.(2006) Kadınların Liderlik Tarzları İş Yaşamında Kadınlar (Çev. Leyla Aslan),İstanbul : Mess Yayınları.
13. Sivye, O.Ç. (2004) “Kadın-Erkek Liderlik Tarzları ve Cam Tavan” http://www.elegans.com.tr/arsiv/66/ haber018.html. , İndirilme tarihi:13.07.2017.
14. Şahin, Nesrin H. ve Durak Batıgün, Ayşegül, (1997) İş Sektöründe Kullanılabilecek İki Ölçek: A Tipi Kişilik Ölçeği ve İş Doyumu Ölçeği, Yayınlanmamış Çalışma.
15. TBMM (2013) ??, Ankara: Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu Yayınları, No: 12.
16. TBMM, (1998) Kadının Statüsünü Araştırma Komisyonu Raporu, Ankara.
17. Törüner, Mete ve Lordoğlu, Kuvvet (1991) Çalışma Ekonomisi, İstanbul: Beta Yayınları.
18. TÜİK(2009) “İşgücü, İstihdam ve İşsizlik İstatistikleri Sorularla Resmi İstatistikler Dizisi-1”, T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu, Ankara.
19. TÜİK (2016) İşgücü İstatistikleri, Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu.
20. TÜİK (2010) Türkiye İstatistik Yıllığı, Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu.
21. Türkbal, Aydın ( 2005) İktisada Giriş, İstanbul: Aktif Kitabevi.
22. Weiss David J., Dawis Rene, England George, Lofquist Lloyd (1967) “Manual for the Minnesota Satisfaction Questionnaire. Work Adjustment Project‟, Industrial Relations Center, University of Minnesota.