HAZIR YEMEK İŞLETMELERİNİN SORUNLARI VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ: ŞANLIURFA ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmanın amacı hazır yemek işletmelerinin sorunları tespit etmek ve çözüm önerileri sunmaktır. Çalışmanın yöntemi alan araştırmasıdır. Bu kapsamda anket tekniğine başvurulmuştur. Şanlıurfa ilinde faaliyet gösteren 25 hazır yemek işletmesi yöneticileri ile yüz yüze görüşme yapılarak anket formları doldurtulmuştur. Elde edilen bulgular doğrultusunda Şanlıurfa’da faaliyet gösteren hazır yemek işletmelerinin %68’i merdiven altı üretim nedeniyle oluşan haksız rekabeti 1. sırada, %64’ü denetim yetersizliğini 2. sırada, %40’ı müşterilerin sadece fiyatı önemsemesini 3. sırada, %36’sı kalifiye eleman yetersizliğini 4. sırada önemli sorun olarak belirtmiştir

Anahtar Kelimeler

• Hazır Yemek,Haksız Rekabet,Denetim

THE PROBLEMS OF CATERING INDUSTRY AND SOLUTIONS: SANLIURFA SAMPLE

Öz

The objective of this study is to determine the problems of catering enterprises and offer solutions for these problems. The method of study is a field research. For this reason, survey techniques have been applied. Data obtained thorough a survey carried out in 25 catering enterprises operating in Şanlıurfa. In accordance with the findings, of catering enterprises being active in Şanlıurfa 68 percent state unfair competition developing because of under the counter production as the problem number one, 64 percent indicate lack of supervision as the problem number two, 40 percent remark costumers care about only the price as the problem number three and 36 percent specify lack of qualified personnel as the problem number four

Anahtar Kelimeler

• Catering, Unfair Competition, Supervision

Kaynakça

1. Aksu, Harun.1996. İstanbul’da Tüketime Sunulan Bazı Hazır Yemeklerin Mikrobiyolojik Kalitesi Üzerine Araştırmalar. V. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi Kitabı, 103-105, İstanbul.
2. Anonim, 2013. Standart Dergisi, 52(611):20-26
3. Anonim, 2015. Şanlıurfa Ticaret ve Sanayi Odası, Kapasite Raporu Verileri Asoğlu, Veysel., Kaya, Kasım., Sevinç, Mehmet Reşit. ve Sevinç, Gönül .2014. Kalite Standartları Ve Şanlıurfa İlindeki Tüketicilerin Kalite Standartlarını Önemseme Düzeyleri Üzerine Bir Araştırma. Kilis Üniversitesi İİBF Dergisi,6(11):87-103.
4. Bilgin, Bilal. ve Erkan, Ümit. Can. 2008. Bir Hazır Yemek İşletmesinde HACCP Sisteminin Kurulması. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 5 (3):267-281.
5. Bilici, Saniye. 2008. Toplu Beslenme Sistemleri Çalışanları İçin Hijyen El Kitabı. T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Klasmat Matbaacılık, Sağlık Bakanlığı Yayın No: 726, 48s, Ankara.
6. Deloitte, 2010. Türkiye Gıda Sektörü Raporu. http://www.investingaziantep.gov.tr/upload/yazilar/Turkiye-Gida-Sektoru-Raporu379778.pdf
7. Gülçubuk, Bülent.2004. Kırsal Yoksulluk, Tarım Politikaları ve Gıda Güvenliği. Tarladan Sofraya Gıda Güvenliği Sempozyumu, 57-67, Ankara. Gümüşkesen, A.S. 1999.
8. Ildız Ferkan, Çiftçioğlu Gürhan.1997. Toplu Tüketim Amacıyla Üretilen Gıdaların Patojen Mikroorganizmalar Yönünden İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi Dergisi, 23: 405–412.

9. Sevinç, Yasemin. 2010. Toplu Yemek Sektöründe Yaşanan Problemler ve Çözüm Önerileri, Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi(Yayınlanmamış), 78s.
10. Türksoy, Adnan. 2007. Yiyecek & İçecek Hizmetleri Yönetimi. Turhan Kitapevi. 376s, Ankara. http://www.sedagok.com/?p=139