TR
EN
Yağış-Akış İlişkisinin GEP ve ANFIS İle Modellenmesi
Öz
Yağış-akış ilişkisinin doğru bir şekilde modellenmesi, su kaynaklarının yönetimi ve su taşkınlarının kontrolü gibi hidrolojik uygulamalar için hayati önem taşımaktadır. Ancak hidrolojik sistemlerin karmaşıklığı ve nonlineer özellikleri nedeniyle, yağış-akış ilişkisi gibi olayları tanımlamak için hala birçok model geliştirilmektedir. Özellikle son yıllarda küresel ısınma ve küresel iklim değişimi gibi etmenler, yağış-akış ilişkisini belirlemeyi daha da önemli hale getirmiştir. Bu nedenle, yapay zeka teknikleri gibi modern yaklaşımların kullanımı giderek artmaktadır.
Bu çalışmada, havza yağış-akış modellemesi için iki farklı yapay zeka tabanlı yöntem olan Genetik İfadeli Programlama (GEP) ve Uyarlanabilir Sinirsel-Bulanık Çıkarım Sistemi (ANFIS) kullanılarak, tahmin edilen akış değerleri gözlenen akış değerleri ile karşılaştırılmıştır. Girdi parametreleri olarak, uydu verilerinden elde edilen 4km x 4km çözünürlüklü yağış verisi kullanılmıştır. Bu yağış verisi, havza için günlük ortalama yağış yüksekliği olarak elde edilmiştir. Akım verisi olarak, Berta Suyu Havzası çıkışındaki EİE-2334 nolu akım gözlem istasyonunun (AGİ) günlük akış verileri kullanılmıştır. Akım verileri, Q(t-1), Q(t-2), Q(t-3), Q(t-4) ve yağış verileri olan P(t), P(t-1), P(t-2), P(t-3) gibi çeşitli girdi senaryoları oluşturulmuş ve çıkış olarak Q(t) ile eşleştirilmiştir. Modellerin performansı, determinasyon katsayısı (R2) ve ortalama karesel hatanın kökü (KOKH) gibi istatistiksel ölçütler kullanılarak değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmada, ANFIS ve GEP yöntemlerinden elde edilen sonuçların birbirine yakın olduğu tespit edilmiştir. Berta Suyu Alt Havzası için en yüksek R2=0,988 ve en düşük KOKH=4,770 değerini veren modelin ANFIS-K1 olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar, yapay zeka tekniklerinin yağış-akış ilişkisini belirlemede etkili bir araç olduğunu göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- [1] O. Fıstıkoğlu ve E. Biberoğlu, Küresel İklim Değişikliğinin Su Kaynaklarına Etkisi ve Uyum Önlemleri, Ankara, 2008.
- [2] M. Bayazıt, Hidrolojik Modeller, İstanbul: İTÜ İnşaat Fakültesi Matbaası, 1998.
- [3] M. Bayazıt, Hidroloji, İstanbul: İTÜ İnşaat Faakültesi Matbaası, 1995.
- [4] V. V. Nabiyev, Yapay Zeka: İnsan-Bilgisayar Etkileşimi, Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2012.
- [5] A. Aytek, M. Alp ve M. Asce, An application of artificial intelligence for rainfall-runoff modeling, Journal of Earth System Science ,117, pp. 145-155, 2008.
- [6] K. E. Lafdani, A. M. Nia, A. Pahlavanravi, A. Ahmadi ve . J. Milad, Daily Rainfall-Runoff Prediction and Simulation Using ANN, ANFIS and Conceptual Hydrological MIKE11/NAM Models, International Journal of Engineering & Technology Sciences, 1(1), pp. 32-50, 2013.
- [7] S. K. T. Kuni ve M. C, Rainfall Runoff Modelling Using ANN and ANFIS, International Symposium on Integrated Water Resources Management, Kozhikode, 2014.
- [8] İ. H. İfşaat, V. Gümüş ve O. Şimşek, Evaluation of Gene Expression Method for Rainfall-Runoff Relationship: Case study of the E21A057 Station, 7. International Symposium on Innovative Technologies in Engineering and Science, Şanlıurfa, 2019.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
30 Eylül 2023
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2023
Gönderilme Tarihi
16 Mayıs 2023
Kabul Tarihi
28 Haziran 2023
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2023 Cilt: 14 Sayı: 3
IEEE
[1]Y. Yaman ve F. Önen, “Yağış-Akış İlişkisinin GEP ve ANFIS İle Modellenmesi”, DÜMF MD, c. 14, sy 3, ss. 489–498, Eyl. 2023, doi: 10.24012/dumf.1297714.
Cited By
The Statistical Methods for Precipitation Prediction with Trend Analysis
Fırat Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.35234/fumbd.1604593Taşkın Verilerinin Modellenmesinde MEP Yönteminin Kullanılabilirliğinin Araştırılması
Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.55007/dufed.1680507