ÖRGÜTSEL SESSİZLİĞİN SANAL KAYTARMA DAVRANIŞI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: AKÇAKOCA ÖRNEĞİ

Zeynep Mesci; Aylin Yıldırım

doi:10.55179/dusbed.1392570

ÖRGÜTSEL SESSİZLİĞİN SANAL KAYTARMA DAVRANIŞI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: AKÇAKOCA ÖRNEĞİ

Öz

İşyeri içerisinde çalışanlara yüklenen fazla iş yükü ve yoğun çalışma saatleri çalışanların işyerinde sessizlik davranışı göstermelerine neden olmaktadır. Sesiz kalma eğilimi gösteren çalışanlar sanal kaytarma davranışına yönelmektedir. Araştırmanın amacı Düzce ilinin Akçakoca ilçesinde yer alan konaklama işletmelerinde çalışanların örgütsel sessizlik ile sanal kaytarma davranışları değerlendirilerek aralarındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu araştırma nitel araştırma yöntemi içerisinde değerlendirilen görüşme tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda Akçakoca ilçesinde yer alan konaklama işletmelerinde çalışan 9 tane katılımcı ile görüşülmüştür. Araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla elde edilmiştir. Elde edilen veriler betimsel içerik analizi tekniği ile yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda; Akçakoca konaklama işletmelerinde çalışanların işyeri içerisinde sessizlik algılamadıkları ve düşüncelerini açık şekilde ifade ettiği belirlenmiştir. Aynı zamanda sanal kaytarma davranışına yöneldikleri fakat bunu işlerini aksatmayacak şekilde yaptıkları bulgulanmıştır. Bu durumda örgütsel sessizliğin sanal kaytarma davranışı arasında ilişki bulunmadığı ve çalışanların sessizlik algılamadıkları halde sanal kaytarma davranışına yöneldiği ortaya çıkarılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Afşar, L. (2013). Örgütsel sessizlik ve örgütsel güven ilişkisi: konuya ilişkin bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Altınlı, O. (2022). Okul müdürlerinin liderlik stilleri ile öğretmenlerin örgütsel sessizlikleri ve göreceli yoksunlukları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
Askew, K., Buckner, J.E., Taing, M.U., Ilie, A., Bauer, J.A. & Coovert, M.D. (2014). Explaining cyberloafing: the role of the theory of planned behavior. Computers in Human Behavior, 36(1), 510-519.
Bagheri, G., Zarei, R., & Aeen, M. N. (2012). Organizational silence basic concepts and its development factors. Ideal Type of Management, 1 (1), 47-58.
Barry, B. (2007). Speechless The Erosion of Free Expression in the American Workplace. Berret-Koehler, California.
Baydar, F. (2021). Sanal kaytarma ve etik davranışlar arasındaki ilişki: öğretmen ve yöneticilerin karşılaştırmalı analizi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
Bildik, B. (2009). Liderlik tarzları örgütsel sessizlik ve örgütsel bağlılık ilişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gebze.
Blanchard, A.L. & Henle, C.A. (2008). Correlates of different forms of cyberloafing: the role of norms and external locus of control. Computers in Human Behavior, 24, 1067-1084.

Brinsfield, C. T. (2009). Employee silence: ınvestigation of dimensionality development of measures, and examinatıon of related factors. Phd Thesis, Ohio State University, Ohio.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 23. Baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Corneissen, J. (2008). Corporate communication a guide theory and practice, Sage Publications, London.
Çakıcı, A. (2007). Örgütlerde sessizlik: sessizliğin teorik temelleri ve dinamikleri. Journal Of The Cukurova University Institute Of Social Sciences, 16(1).
Çavus, M.F., Develi, A. & Sarıoğlu, G.S. (2015). Mobbing ve örgütsel sessizlik: enerji sektörü çalışanları üzerine bir araştırma. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3 (1), 10-20.
DiCicco Bloom, B. & Crabtree, B.F. (2006). The qualitative research interview. Medical Education, 40(4): 314-321.
Doorn O.N. (2011). Cyberloafing: a multi-dimensional construct placed in a theoretical framework. Master Thesis, Eindhoven University of Technology, Germany.
Durak, İ. (2018). Korku Kültürü ve Örgütsel Sessizlik. 2. Baskı, Bursa: Ekin Yayınevi.
Gençer, G. (2019). Otel işletmelerinde örgüt kültürü örgütsel sessizlik ve iş performansı arasındaki ilişki: kuşadası örneği. Doktora Tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
Gündüz, Ş., & Pekçetaş, T. (2018). Kuşaklar ve örgütsel sessizlik/seslilik. İşletme Bilimleri Dergisi, 6(1) 96.
İşgüzar S. & Ayden C. (2017). Siber aylaklık üzerine değerlendirmeler: toplu bir bakış. 4th İnternational Regional Development Conference, Tunceli.
Johnson, P. R., & Indvik, J. (2004). The organizational benefits of reducing cyberslacking in the workplace, Journal of Organizational Culture, Communications and Conflict, 8(2), 53.
Karataş, Z. (2017). Sosyal bilim araştırmalarında paradigma değişimi: nitel yaklaşımın yükselişi. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 68-86.
Kendiroğlu Özen, P. (2022). Örgütsel Stresin Örgütsel Sessizlik ve Sanal Kaytarma Üzerine Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Alanya.
Köse, S., Tetik, S. & Ercan, C. (2001). Örgüt kültürünü oluşturan faktörler. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 7(1), 219-242.
Köseoğlu, Y., & Al, H. (2013). Bir siyasal propaganda aracı olarak sosyal medya. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(3), 103-125.
Lewis, J. (2009). Redefining oualitative methods: believability in the fifth moment, International Journal of Qualitative Methods, 8(1), 14.
Lim, V.K.G. & Teo, T.S.H. (2005). Prevalence, perceived seriousness, justification and regulation of cyberloafing in Singapore. Information & Management, 42(8), 1081–1093.
Lim, V.K.G. (2002). The IT way of loafing on the job: cyberloafing, neutralizing and organizational justice. Journal of Organizational Behavior, 23(5), 675 – 694.
Liu, D., Wu, J. & Ma, J. (2009). Organizational silence: a survey on employees working in a telecommunication company computers & ındustrial engineering. CIE International Conference, 1647-1651.
Metin, O. & Karakaya, Ş. (2017). Jean Baudrillard Perspektifinden Sosyal Medya Analizi Denemesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 109-121.
Milliken, F.J., Morrison, E.W. (2003). Shades of silence: emerging themes and future directions for research on silence in organizations. Journal of Management Studies, 40(6), 1563-1568.
Morrison, E. W. & Milliken, F. J. (2000). Organizational silence: a barrier to change and development in a pluralistic world. Academy of Management review, 25(4), 706-725.
Okur, F. (2016). Örgütsel Sessizlik ve örgütsel güven arasındaki ilişkinin incelenmesi: tekstil sektöründe bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Örücü, E. & Yıldız, H. (2014). İşyerinde kişisel internet ve teknoloji kullanımı: sanal kaytarma. Ege Akademik Bakış Dergisi, 14(1), 99-114.
Özbucak Albar, B. (2019). Çalışma hayatında algılanan boş zaman ve sanal kaytarma. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 6(2), 44-53.
Özdem, G. & Demir, A. (2015). Okul yöneticilerinde sanal kaytarma davranışı. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 1030-1042.
Özdemir, L. & Uğur, S.S. (2013). Çalışanların örgütsel ses ve sessizlik algılamalarının demografik nitelikler açısından değerlendirilmesi: kamu ve özel sektörde bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(1), 261.
Pinder, C.C. & Harlos, K.P. (2001). Employee silence: quiescence and acquiescence as responses to perceived ınjustice. Research in Personnel and Human Resources Management, (20).
Ryan, K.D. & Oestreich, D.K. (1991). Driving fear out of the workplace: how to overcome the invisible barriers to quality, productivity, and innovation. San Fransisco: Jossey-Bass.
Tezeren, S. (2022). Ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin örgütsel sessizlik durumlarının belirlenmesi: başakşehir örneği. Yüksek Lisan Tezi, Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
Tsaur, SH. & Lin, W.R. (2014). Hassles of Tour Leaders, Tourism Management, 45: 28-38.
Turgut, M. & Akbolat, M. (2017). Örgütsel vatandaşlık davranışı, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel sessizlik ilişkisine yönelik sağlık çalışanları üzerine bir araştırma. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 20(3), 357-384.
Ulrich, R. S., Dimberg U., Driver B. L. (1989), Psychophysiological indicators of leisure benefits, rocky mountain forest and range experiment station, In B. L. Driver, P. J. Brown, G. L. Peterson, Benefits of Leisure. State College, Pa: Venture.
Ültay, E., Akyurt, H., & Ültay, N. (2021). Sosyal bilimlerde betimsel içerik analizi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (10), 188- 201.
Ünal, Ö. F., & Tekdemir, S. (2015). Sanal kaytarma: bir kamu kurumunda ampirik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 95-118.
Van Dyne, L., Ang, S., & Botero, I.C. (2003), Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional construct. Journal of Management Studies, 40, 1359-1392.
Vitak, J., Crouse, J. & Larose, R. (2011). Personal internet use at work: understanding cyberslacking. Computers in Human Behavior, 27(1), 1751-1759.
Yaman, E., & Ruçlar, K. (2014). Örgüt kültürünün yordayıcısı olarak üniversitelerde örgütsel sessizlik. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, (1), 36-50.
Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayıncılık: Ankara.
Yıldırım, Y. & Çakırlı, H. (2021). Konaklama işletmelerinde rekabet avantajı kaynakları: bodrum örneği. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (7), 207-221.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Turizm (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Zeynep Mesci
0000-0003-0697-9005
Türkiye

Aylin Yıldırım ^*
0009-0007-3206-2598
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

30 Temmuz 2024

Yayımlanma Tarihi

1 Ağustos 2024

Gönderilme Tarihi

17 Kasım 2023

Kabul Tarihi

18 Şubat 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 14 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.55179/dusbed.1392570

IZ

https://izlik.org/JA99KW68FZ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Mesci, Z., & Yıldırım, A. (2024). ÖRGÜTSEL SESSİZLİĞİN SANAL KAYTARMA DAVRANIŞI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: AKÇAKOCA ÖRNEĞİ. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 38-55. https://doi.org/10.55179/dusbed.1392570