REFLECTION OF FLUX AND TRANSFORMATION METAPHOR TO EDUCATIONAL ORGANIZATIONS

Öz

Change is described as a phenomenon that has to be overcome for a long time and it necessitates deterioration of equilibrium even if it is a temporary situation. Therefore, necessity of change, deterioration of equilibrium and re-equilibrium is a constant state. It is not possible for educational organizations to isolate themselves from this situation. In this context, it is possible to say that understanding the meaning of change can contribute to the effective management. Metaphors often used in educational phenomena which are difficult to understand.

In this context the aim of the research is to define flux and transformation metaphor that allows understanding the meaning of change, understand their reflections on educational organizations and contribute to the managed effectively.

Anahtar Kelimeler

• Change,Metaphor,Flux and Transformation,Educational Organization

AKIŞ VE DÖNÜŞÜM METAFORUNUN EĞİTİM ÖRGÜTLERİNE YANSIMASI

Öz

Değişim öteden beri başa çıkılması gereken bir olgu olarak nitelendirilebilir. Değişim, dengenin geçici süreliğine de olsa bozulmasını gerekli kılacaktır. Buradan hareketle değişim gerekliliği, dengenin bozulması ve tekrar dengenin sağlanıp korunması süreğen bir durumdur. Eğitim örgütlerinin bu durumdan kendini soyutlaması, mümkün değildir. Bu bağlamda değişimin mantığının kavranması etkin yönetilmesine katkı sağlayabilir. Bu amaçla olguları daha anlaşılır kılan metaforların kullanılması faydalı bir yöntemdir.

Bu çalışmayla değişimin mantığının kavranmasını sağlayan akış ve dönüşüm metaforu ve bu metaforun eğitim örgütlerine yansımaları ele alınmıştır. Eğitim örgütlerindeki değişimin mantığının kavranması ve etkin yönetilmesine katkı sağlanacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Değişim,Metafor,Akış ve Dönüşüm,Eğitim Örgütü

Kaynakça

1. Açıkalın, Ş. N. ve Ş. Ş. Erçetin (2014). ‘Great Illusion in Twenty-First Century-Chaos Knocking Door’ İçinde Ş. Ş. Erçetin and S. Banerjee (Editörler), Chaos, Complexity and Leadership 2012, ss. 1-9, Heildelberg: Springer.
2. Akbaba Altun, S. (2001). Kaos ve Yönetim, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (28), ss. 451-469.
3. Akmansoy, V. (2012). Kaos Teorisi ve Eğitime Yansımaları, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.
4. Akmansoy, V. ve Kartal S. (2014). Kaos Teorisi ve Eğitime Yansımaları: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Örneği, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (14), ss. 499-518.
5. Baker, S. B. (1996). Chaos Theory In Educational Systems:Principals’ Perceptions Of Sensitive Dependence On İnitial Conditions, East Tennessee State University, ABD.
6. Balcı, A. (2003). Eğitim Örgütlerine Yeni Bakış Açıları: Kuram-Araştırma İlişkisi-II, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (33), ss. 26-61.
7. Balcı, A. (2010). Açıklamalı Eğitim Yönetimi Terimleri Sözlüğü, Ankara: Pegem Akademi.
8. Balcı, A. (2014a). ‘Managing On The Edge Of Chaos’ İçinde Ş. Ş. Erçetin and S. Banerjee (Editörler), Chaos, Complexity and Leadership 2012, ss. 119-131, Heildelberg: Springer.

9. Balcı, A. (2014b). Örgütsel Gelişme Kuram ve Uygulama, Ankara: Pegem Akademi.
10. Balyer, A. (2014). Eğitim Yönetiminde Farklı Bir Yaklaşım: Otopoyiyez Teorisi, Kastamonu Eğitim Dergisi, (22), ss. 605-618.
11. Bayramoğlu, G. (2016). Karmaşıklık Paradigması Işığında Örgüt Teorilerinin Yeniden Değerlendirilmesi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (35), ss. 49-63.
12. Beycioğlu, K. (2007). Z Kuramı ve Okul Yönetimine Uygulanabilirliği Açısından Değerlendirilmesi, Kastamonu Eğitim Dergisi, (15), ss. 63-72.
13. Bursalıoğlu, Z. (2014). Eğitim Yönetiminde Teori ve Uygulama, Ankara: Pegem Akademi.
14. Bozlağan, R. (2014). ‘Ideas on Municipalities, Chaos Theory and Transformational Leadership’ İçinde Ş. Ş. Erçetin and S. Banerjee (Editörler), Chaos, Complexity and Leadership 2012, ss. 165-177, Heildelberg: Springer.
15. Carlsen, S. ve Gjersvik, R. (1997). Organizational Metaphors as Lenses for Analyzing Workflow Technology, ACM SigGroup GROUP’97 Conference. Phoenix, Arizona, USA.
16. Çobanoğlu, F. (2008). Değişimin Mantığını Anlamak: Akış Ve Dönüşüm Olarak Örgüt, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (23), ss. 110-119.
17. Demirtaş, H. (2006). Yönetim Kuram Ve Yaklaşımlarını Eğitiminin İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Sınıf Yönetimi Paradigmalarına Etkileri, Eğitimde Politika Analizleri ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, (1), ss. 49-70.
18. Engels, F. (2016). Doğanın Diyalektiği (Çev. A. Özübek), Ankara: Yason Yayınları.
19. Erçetin, Ş. Ş.; Bisaso S. M. ve Saeed (2015). ‘Understanding Chaos and Complexity in Education Systems Through Conceptualization of Fractal Properties’ İçinde Ş. Ş. Erçetin and S. Banerjee (Editörler), Chaos, Complexity and Leadership 2013, ss. 147-161, Heildelberg: Springer.
20. Ertürk, A. (2012). Kaos Kuramı: Yönetim ve Eğitimdeki Yansımaları, Kastamonu Eğitim Dergisi, (20), ss. 849-868.
21. Garmston R. ve Wellman, B. (1995). Adaptive Schools In A Quantum Universe, Educational Leadership, (52), ss. 6-12.
22. Maruyama, M. (1963). The Second Cybernetics Deviation-Amplifying Mutual Causal Processes. American Scientist, (5), ss. 164-179.
23. Maturana, H. R. ve Varela, J. F. (1979). Autopoiesis And Cognition: The Realization Of The Living, London: D. Reidel Publishing.
24. Maturana, H. R. (2002). Autopoiesis, Structural Coupling And Cognition: A History Of Theese And Other Notions İn The Biology Of Cognition, Cybernetics&Human Knowing, (9), ss. 5.34.
25. Morgan, G. (1998). Yönetim ve Örgüt Teorilerinde Metafor (Çev. G. Bulut), İstanbul: MESS Yayıncılık.
26. Özcan, K. ve Barca, M. (2010). Yönetim Düşüncesinin Evrim Dinamiği: Çevresel Determinizim Mi, Düşünsel İlerleme Mi?, Amme İdaresi Dergisi, (43), ss. 1-31.
27. Tangülü, Z. ve M. Ulusoy (2016).‘Pivoting on Chaos and Disorder, Reflection on Events Steering the World of Politics in Social Sciences Course Books (Turkey and USA Example’ İçinde Ş. Ş. Erçetin and S. Banerjee (Editörler), Chaos, Complexity and Leadership 2014, ss. 507-519, Heildelberg: Springer.
28. Toffler, A. (1981). Üçüncü Dalga (Çev. A. Seden), İstanbul: Altın Kitaplar Basımevi.
29. Töremen, F. (2000). Kaos Teorisi ve Eğitim Yöneticisinin Rolü, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (22), ss. 203-219.
30. Tunçer, P. (2011). Örgütsel Değişim Ve Liderlik, Sayıştay Dergisi, (80), ss. 57-83.
31. Smith, L. (2014). Kaos (Çev. H. Gür), Ankara: Dost Kitabevi.
32. Yurdanur Özgenç, Ö. (2008). ‘Örgüt Mecazları’ İçinde A. Balcı (Editör), Değişimin Mantığını Anlamak: Akış ve Dönüşüm Olarak Örgüt, Ankara: Ekinoks, ss. 123-149.