Kaynakça
- Aaker, D. A. (1991). Managing Brand Equity, New York: Free Press.
- Alam, A., Arshad, M. U. ve Shabbir, S. A. (2012). Brand Credibility, Customer Loyalty and The Role of Religious Orientation, Asia Pacific Journal of Marketing and Logistics, 24 (4), ss. 583-598.
- Arıtan, T. ve Akyüz, A.M. (2015). Tüketicilerin Otomobil Markalarına Yönelik Marka Sadakatleri Ve Tercihleri Üzerine Bir Araştırma, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt 11, Sayı 26.
- Aydın, G. (2009). Marka Değeri ve Finansal Performans, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü İşletme Mühendisliği, İSO Yayın No: 2009/11.
- Ballester, E. D. ve Aleman, J. L. M. (2001). Brand Trust in The Context of Consumer Loyalty, European Journal of Marketing, 35 (11/12), ss. 1238- 1258.
- Baron, R. M. ve Kenny, D.A. (1986). The Moderator-Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations, Journal of Personality and Social Psycology, Vol 51, No: 6, ss. 1173-1182.
- Blain, C., Levy, S. E., ve Ritchie, R. B. (2005). Destination Branding: Insights and Practices from Destination Management Organizations, Journal of Travel Research, 43, ss. 328–338.
- Carroll, B. A. ve Ahuvia, A. C. (2006). Some Antecedents And Outcomes Of Brand Love, Marketing Letters, 17(2), ss. 79-89.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Temmuz 2019
Gönderilme Tarihi
26 Nisan 2019
Kabul Tarihi
22 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 9 Sayı: 1