ALMANYA’NIN DOĞUYA AÇILIM POLİTİKALARI: OSTPOLİTİK
Öz
Federal Almanya’da Willy Brandt hükümetinin eyleme geçirdiği Ostpolitik doktrini, bugün Birleşik Almanya’nın da politikalarında yer bulmaktadır. Doğu’ya Açılım Politikası olarak hayata geçirilen Ostpolitik, yalnızca Demokratik Alman Cumhuriyeti ile değil, Sovyetler Birliği ve Polonya gibi Doğu Bloku ülkeleriyle de iletişim kurma ve iş birliği amacına dayanmaktadır. Bugün Almanya yine benzer bir politika yürüterek Doğu Avrupa’daki ekonomik çıkarlarını gerçekleştirmek ve Rusya ile çeşitli konularda iş birliği yaparak Avrupa Birliği’nin Rusya ile ilişkilerinde yeni bir yol açmayı denemektedir. Bu politika doğrultusunda Doğu Avrupa ülkeleriyle sıkı diplomatik ilişkilerin kurulması, bu ülkelerin Avrupa Birliği’ne entegrasyonunun gerçekleştirilmesi ve Rusya ile ilişkilerin geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Bu politika doğrultusunda Doğu Avrupa ülkeleriyle sıkı diplomatik ilişkilerin kurulması, bu ülkelerin Avrupa Birliği’ne entegrasyonunun gerçekleştirilmesi ve Rusya ile ilişkilerin geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın kavramsal çerçevesini; İkinci Dünya Savaşı sonrasında Batı Bloku’nun bir üyesi olarak Doğu Bloku ülkeleri ile iletişim kurmanın bir aracı olarak kullanılan “Ostpolitik” oluşturmaktadır. Çalışmada mevcut yazın ışığında; kavramsal, kuramsal ve tarihsel bir çerçevede nitel araştırma yöntemleri kullanılarak kuram ve uygulama arasında sebep-sonuç ilişkisi oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmada, Almanya ve Rusya’nın pek çok alanda ve coğrafyada rakipler haline gelmeleri sebebiyle Doğu’ya Açılım Politikası’nın iki ülke arasında gerginliğe yol açacağı bulgusuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Teşekkür
Sayın hocam, makalemiz değerlendirmenize sunulmuştur.
Kaynakça
- Banchoff, T (1996), Historical Memory and German Foreign Policy: The Cases of Adenauer and Brandt, German Politics & Society, 2(39), ss. 36–53.
- Birdişli, F. (2019), Alman Strateji̇k Kültürünün Dönüşümü Ve Almanya’nın Uluslararası Poli̇ti̇kaya Proakti̇f Katılımı, Güvenlik Bilimleri Dergisi, 8(2), (2019) ss. 359-379.
- Büyükbay, C. (2017), “Almanya’nın AB İçerisindeki Liderlik Rolü: Uluslararası Krizler Bağlamında Dış Politikada Süreklilik ve Değişim”, Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, 8(1), ss. 19-38.
- Canbolat, İbrahim S. (2019) “Dünya Siyasetinde Almanya” İçinde Hüseyin Bağcı, İsmail Ermağan, Burak Gümüş (Editörler), Dünya Siyasetinde Almanya-1, ss. 1-28, Ankara: Nobel Yayıncılık.
- Dağ, A. E. (2016), “Neo liberalism” İçinde, Uluslararası İlişkiler ve Diplomasi Sözlüğü, ss. 270, İstanbul: Vadi.
- Dinç, C. (2011), Avrupa Birliğinin Beşinci Genişlemesi: Ana Temalar ve Faktörler, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(2), ss. 201-233.
- Forsberg, T. (2016), From Ostpolitik to ‘Frostpolitik’? Merkel, Putin, and German Foreign Policy Towards Russia, International Affairs, 92, ss. 21–42.
- Gaskarth, J. ve Oppermann, K. (2021), “Clashing Traditions: German Foreign Policy in a New Era”, International Studies Perspectives, 22(1), ss. 84–105.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Uluslararası İlişkiler
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2021
Gönderilme Tarihi
16 Haziran 2021
Kabul Tarihi
2 Aralık 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 11 Sayı: 2