Kastamonu Cevizli Parkın Değişiminin Terapik Açısından İncelenmesi
Öz
Artan nüfus ile beraber insanların doğayla etkileşimde bulunma ihtiyaçları giderek atmaktadır. Kent parkları bu ihtiyaçları gidermek için en çok kullanılan rekreasyon alanlarıdır. Bu alanların kullanıcıların ihtiyacına göre düzenlenmesi, kullanılabilirliği ve kullanıcıya terapik fayda sağlaması ve çok önemlidir. Bu çalışma yardımıyla Kastamonu merkezde bulunan ve sıklıkla kullanılan Cevizli Park’ın eski ve yeni tasarımlarının kullanım ve terapi sağlayıcı etkileri açıdan karşılaştırılması yapılmıştır. Parkın geçmiş ve günümüzde hangi özelliklere sahip olduğu, ne oranda kullanıcılara terapi sağladığı, ne kadar sık kullanıldığı, sık kullanılmama sebepleri, bu alanda hangi etkinliklerin gerçekleştirildiği ve alanların etkinliklere uygunluğu, bu etkinlikleri gerçekleştirdikten sonra ruh hallerinde meydana gelen değişimler ve pozitif ruh haline sahip olmalarına yardımcı olan alan özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Parkın terapik açıdan değerlendirilmesi hem uzman hem de kullanıcı grubu tarafından ayrı ayrı yapılmış ve iki grubun da değerlendirme sonuçlarının birbirine benzerlik gösterdiği çalışma sonuçları ile ortaya konulmuştur. Bu değerlendirme sonucunda Cevizli parkın yeni tasarımının eskiye oranla terapi sağlayıcı etki ve kullanım açısından daha başarılı olduğu ancak iki tasarımın da yetersiz olduğu ortaya çıkmıştır.
Anahtar Kelimeler
Terapik etki, İyileştirici bahçe, Terapi sağlayıcı peyzaj, Açık yeşil alan
Teşekkür
Anket uygulaması sırasında katkılarından dolayı Kastamonu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalında yüksek lisans yapan Dilek Kardeş'e teşekkür ediyorum
Kaynakça
- Acar, C., & Sakıcı, Ç. (2008). Assessing landscape perception of urban rocky habitats, Building and Environment, 43(6), 1153-70.
- Anonim, (2004). Healing by design: healing gardens and therapeutic landscapes, Implications, 2(10), 1-4.
- Appleton, J. (1975). The experience of landscape, New York: John Wiley & Sons.
- Atanur, G., ve Ersöz, N.D. (2020). Kavramsal gelişim süreçleri ve tasarım bileşenleri bağlamında kent parkları. Ağaç ve Orman, 1(1), 66-71.
- Bowers, D.A. (2003). Incorporating restorative experiential qualities and key landscape attributes to enhance the restorative experience in healing gardens within health care settings, Master Theses,Washington State University, 108.
- Brawley, E.C. (1992). Alzheimer’s disease: designing the physical environment, American Journal of Alzheimer’s Disease and Other Demants, 7(1), 3-8.
- Elings, M. (2006). People-plant interaction: the physiological, psychological and sociological effects of plants on people. Farming for health, 43-55.
- Ghose, S. (1999). The healing dimensions of hospital gardens: three case studies assessing the use, Master Thesis, The University of Texas, 95
- Gür, Ş.Ö. (1996). Mekan örgütlenmesi, Trabzon: Gür Yayıncılık, 280.
- Hartig, T., Book, A., Garvill, J., Olsson T., & Garling, T. (1995). Environmental influences on psychological restoration, Scandinavian Journal of Psychology, 37(4), 378-393.