Derleme

Türkiye’nin Sulak Alanlarının Genel Değerlendirilmesi

Cilt: 20 Sayı: 1 30 Haziran 2024
PDF İndir

Türkiye’nin Sulak Alanlarının Genel Değerlendirilmesi

Öz

Ekolojik ve ekonomik katkısı yüksek olan sulak alanlar geçmişte önemli alansal kayıplar vermiştir. Son yıllarda korunma çalışmaları artmıştır. Bu çalışma ile Türkiye’deki Ramsar Sözleşmesi (1971) sulak alan tanımına uygun alanların genel değerlendirilmesi yapılmıştır. Ülkemizdeki sayıları, alansal dağılımları, yükselti basamaklarına göre dağılımları vb incelenmiştir. Sulak Alan Bilgi Sisteminde (SAYBİS) 2021 yılı itibariyle kayıtlı 1 159 adeti doğal durgun sulak alan, 78 adeti denizel sulak alan ve 1 357 adeti yapay sulak alan olmak üzere. toplam 2 594 adet sulak alan vardır. Bu alanların toplamı ise 1 491 936 ha’dır. Harita Genel Müdürlüğü (HGM) kayıtlarına göre Türkiye’de toplamda 44 595 adet sulak alan belirlenmiş ve bu alanlar toplam 1 213 830 ha’dır. En fazla sulak alan 0-500 m yükselti basamağındadır. Yine 1 ha’dan küçük sulak alan sayısı diğer alanlara göre fazladır. Sürdürülebilir yönetim için alanların özelliklerinin bilinmesi faydalı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

Doğal sulak alan , Ramsar , Havza

Kaynakça

  1. Ameli, A. A., & Creed. I. F. (2019). Does Wetland Location Matter When Managing Wetlands for Watershed‐Scale Flood and Drought Resilience? JAWRA Journal of the American Water Resources Association, 55(3), 529-542. https://doi.org/10.1111/1752-1688.12737
  2. Anderson, J. T., & Smith, L. M. (1999). Carrying capacity and diet habitat use of managed plays wetlands by non-breeding waterbirds. Wildlife Society Bulletin. 27 (2): 281-291.
  3. Barbier, E. (1993). Sustainable Use of Wetlands Valuing Tropical Wetland Benefits: Economic Methodologies and Applications. The Geographical Journal, 159(1), 22-32. doi:10.2307/3451486
  4. Barbier, E. B. (2011). Wetlands as natural assets. Hydrological Sciences Journal, 56(8), 1360-1373. https://doi.org/10.1080/02626667.2011.629787
  5. Costanza, R., d'Arge, R., De Groot, R., Farber, S., Grasso, M., Hannon, B., Limburg, K., Naeem, S., O’Neill, R. V., Paruelo, J., Raskin, R. G., Sutton, P., & van den Belt, M. (1997). The value of the world's ecosystem services and natural capital. Nature, 387, (6630), 253-260.
  6. Cowardin, L. M. (1979). Classification of Wetlands and Deepwater Habitats of the United States. Fish and Wildlife Service, US Department of the Interior.
  7. Cowardin. L. M., & Golet. F. C. (1995). US Fish and Wildlife Service 1979 wetland classification: A review. Vegetatio, 118(1-2), 139-152. https://doi.org/10.1007/BF00045196
  8. Davidson, N. C. (2014). How much wetland has the world lost? Long-term and recent trends in global wetland area. Marine and Freshwater Research, 65(10), 934-941.
  9. Evenson, G. R., Golden, H. E., Lane, C. R., McLaughlin, D. L., & D’Amico, E. (2018). Depressional wetlands affect watershed hydrological. biogeochemical. and ecological functions. Ecological Applications, 28(4), 953-966. https://doi.org/10.1002/eap.1701
  10. Finlayson, C. M., & Valk, A. G. (1995). Wetland classification and inventory: A summary. Vegetatio, 118(1-2), 185-192. https://doi.org/10.1007/BF00045199

Kaynak Göster

APA
Yiğit, F. S., & Keten, A. (2024). Türkiye’nin Sulak Alanlarının Genel Değerlendirilmesi. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 20(1), 348-360. https://doi.org/10.58816/duzceod.1404950