Araştırma Makalesi

Giresun İli Fındık Depolarında Meyve Çürüklüğüne Neden Olan Fungal Floranın Belirlenmesi

Cilt: 21 Sayı: 2 30 Aralık 2025
PDF İndir
TR EN

Giresun İli Fındık Depolarında Meyve Çürüklüğüne Neden Olan Fungal Floranın Belirlenmesi

Öz

Türkiye, fındık üretimi açısından Dünya’da önemli bir yere sahiptir. Giresun ili ise fındık üretiminin yapıldığı önemli bölgelerden biridir. Bu çalışmada, önemli bir fındık üretimine sahip Giresun ilinde bulunan yedi farklı fındık deposundan elde edilen fındıkların iç çürüklükleri değerlendirilmiş ve çürüklüğe neden olan fungal flora belirlenmiştir. Her bir fındık deposundan rastgele seçilen 100 fındık meyvesi incelenmiştir. Toplamda yedi yüz fındık meyvesi incelenmiş olup, 79 meyvede dört farklı çürüme şekilleri görülmüştür. Depolarda sırası ile (Depo1-7) %20, %12, %10, %9, %12, %10 ve %5 semptomlu meyve tespit edilirken kahverengi, siyah, beyaz ve yeşil olmak üzere dört farklı çürüme tipi elde edilmiştir. Kahverengi çürüklük belirtisi gösteren meyvelerden; D. eres, B. dothidea, C. fiorinae, sıklıkla izole edilirken, ayrıca bu çürüklük belirtisinde T. roseum ve A. alternata’da izole edilmiştir. Beyaz çürüklük belirtilerinden yalnızca Pestalotiopsis sp., yeşil çürüklük belirtilerinden ise Aspergillus sp. ve Penicillium spp. fungusları izole edilmiştir. Patojenite çalışmasında kullanılan fungusların morfolojik tanılanmasının yanı sıra, fungusların ITS, tef1 gen bölgelerine dayalı tür teşhisleri yapılmıştır. Semptom gösteren fındık meyvelerinden sıklıkla izole edilen, B. dothidea, D. eres, C. fiorinae, Fusarium sp. türleri patojenite testinde kullanılmıştır. Patojenite testi kesik dala inokülasyon yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda B. dothidea, D. eres yüksek bir patojenite göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

Fındık , Botryospharia dothidea , Dioporthe eres , meyve çürüklüğü

Kaynakça

  1. Akça, I. ve Tuncer, C. (2005). Biological control and morphological studies on nut weevil (Curculio nucum L. Col., Curculionidae). VI International Congress on Hazelnut 686 içinde (413–420).
  2. Akıllı Şimşek, S., Akyüz, B., Katircioğlu, Y. Z., Serdar, Ü. ve Maden, S. (2021). Effectiveness and efficacy of superficial disinfectants to prevent mechanical transmission of Cryphonectria parasitica from chestnut scion woods. European Journal of Plant Pathology, 159(1), 131–138. https://doi.org/10.1007/s10658-020-02148-w.
  3. An, N., Turp, M. T., Türkeş, M. ve Kurnaz, M. L. (2020). Mid-term impact of climate change on hazelnut yield. Agriculture, 10(5), 159. https://doi.org/10.3390/agriculture10050159.
  4. Türkiye İstatistik Kurumu. (2025, 24 Şubat). Bitkisel üretim istatistikleri. https://bit.ly/3XLjhZx
  5. Food and Agriculture Organization. (2025, 24 Şubat). FAOSTAT production data. https://bit.ly/48M35w9
  6. Arciuolo, R., Chiusa, G., Castello, G., Leggieri, M.C., Spigolon, N. ve Battilani, P. (2022). Diaporthe spp. is confirmed as the main fungus associated with defective Turkish hazelnuts. Plant Health Progress, 23(4), 440–448. https://doi.org/10.1094/PHP-01-22-0006-RS.
  7. Arciuolo, R., Santos, C., Soares, C., Castello, G., Spigolon, N., Chiusa, G., Lima, N. ve Battilani, P. (2020). Molecular characterization of Diaporthe species associated with hazelnut defects Frontiers in Plant Science, 11, 611655. https://doi.org/10.3389/fpls.2020.611655.
  8. Barnett, H. L. ve Hunter, B. B. (1972) Illustrated genera of imperfect fungi. Burgess Publishing Company.
  9. Battilani, P., Chiusa, G., Arciuolo, R., Somenzi, M., Fontana, M., Castello, G. ve Spigolon, N. (2018). Diaporthe as the main cause of hazelnut defects in the Caucasus region. Phytopathologia Mediterranea, 57(2), 320–333. https://www.jstor.org/stable/26507094.
  10. Belisario, A. ve Santori, A. (2008). Gray necrosis of hazelnut fruit: a fungal disease causing fruit drop. VII international congress on hazelnut 845 içinde (ss. 501–506).

Kaynak Göster

APA
Cakar, D., & Akıllı Simsek, S. (2025). Giresun İli Fındık Depolarında Meyve Çürüklüğüne Neden Olan Fungal Floranın Belirlenmesi. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 21(2), 41-53. https://doi.org/10.58816/duzceod.1670715