Ceza İnfaz Kurumları Çalışanlarının Rekreasyon Faaliyetlerinin Yaşam Kalitesine Etkileri
Bu makalenin ilk hali 30 Haziran 2025 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/duzceod/article/1509767
Düzeltme Notu
Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünce, makalenin içeriğinde kullanılan “cezaevi” ifadesinin “ceza infaz kurumu” ile “cezaevi çalışanları” ifadesinin “ceza infaz kurumu personeli” olarak düzeltilmesi talebi yazarlara bildirilmiştir. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi’nde yayımlanan makaledeki ilgili ifadeler talep edilen şekilde düzeltilmiştir.
Öz
Bu çalışma Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çalışan personellerin rekreasyon faaliyetlerinin yaşam kalitesine etkilerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Ceza İnfaz Kurumlarında çalışan personeller kamunun diğer kurumlarında çalışan personellerin çalışma koşullarından zor, yorucu ve daha kısıtlı şartlarda görev yapmaktadır. Araştırmamıza Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çalışan 222 personel katılmıştır. Çalışmaya katılan personellere onam formu doldurularak demografik özelliklerini tespit etmek için kişisel bilgi formu, rekreasyon aktivitelerine katılımlarını etkileyen motivasyon/engellerini içeren 5 li likert tipi anket, Mutluluk ve yaşam kalitesi ölçeğinde, uluslararası literatür incelenerek Oxford Mutluluk anketi ve Kim, Woo ve Uysal 2015’de geliştirdiği yaşam kalitesi ölçeği kullanılmış, Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 2023’ün Eylül ve Kasım aylarında görev yapmakta olan personellere uygulanmıştır.
Çalışmanın sonucunda, genç ve öğrenim düzeyi yüksek olan personellerin rekreasyonel faaliyetlere daha fazla katıldığı ve mutlu oldukları bunun sonucunda da yaşam kalitelerini pozitif yönde etkilediği tespitine varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akduman, G. (2021). Çalışan mutluluğu ölçeği (ÇMÖ): Türk kültüründe çalışanları mutlu eden kriterleri analiz eden bir ölçek geliştirme çalışması. International Academic Social Resources Journal, 6(30), 1505–1516. http://dx.doi.org/10.31569/ASRJOURNAL.328
- Alkoç, F. (2019). Sosyo-Demografik değişkenlerin rekreasyon katılımına etkisi: İstanbul (Kadıköy ve Maltepe) örneği (Tez No. 508023) [Yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
- Altunkasa, F. ve Uzun, G. (1997). Rekreasyonel planlamada arz ve talep. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları (Yayın No: 6).
- Avcı K. ve Pala K. (2004). Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde çalışan araştırma görevlisi ve uzman doktorların yaşam kalitesinin değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 30(2), 81–85.
- Aydıner Boylu, A. (2007). Ailelerin yaşam kalitelerini etkileyen bazı objektif ve sübjektif göstergelerin incelenmesi (Tez No. 228995) [Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
- Çiçek M. (2022). Sağlık çalışanlarının rekreasyon alışkanlıklarının değerlendirilmesi üzerine nitel bir çalışma (Tez No. 755532) [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
- Demirel, M. ve Harmandar, D. (2009). Üniversite öğlencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. International Journal of Human Sciences, 6(1), 838–846.
- Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin 95, 542–575. https://doi.org/10.1037//0033-2909.95.3.542
- Edwards, M. B. ve Matarrita-Cascante, D. (2011). Rurality in leisure research: A review of four major journals. Journal of Leisure Research, 43(4), 447–474. https://doi.org/10.1080/00222216.2011.11950245
- Gürbüz, B. ve Henderson, H. A. (2014). Leisure activity preferences and constraints: Perspectives from Turkey, World Leisure Journal. 56(4), 300–316. https://doi.org/10.1080/16078055.2014.958195