Araştırma Makalesi

Yedigöller Yaban Hayatı Geliştirme Sahasındaki İri Cüsseli Memeli Hayvanlar ve Sonbahar Dönemi Habitat Tercihleri

Cilt: 12 Sayı: 1 15 Haziran 2016
PDF İndir
TR EN

Yedigöller Yaban Hayatı Geliştirme Sahasındaki İri Cüsseli Memeli Hayvanlar ve Sonbahar Dönemi Habitat Tercihleri

Öz

Bu çalışma, Yedigöller Yaban Hayatı Geliştirme Sahasındaki iri cüsseli memeli türlerin habitatlarıyla ilişkileri ve tercihlerini OLAP (Online Analytical Processing, Çevrimiçi Analitik İşlem) küplerinden yararlanarak ortaya koymaya çalışmaktadır. Yaban hayatı yönetiminde başarı alandaki türlerin envanterlerinin tespitine, türlerin birbirleri ve habitatları arasındaki ilişkilerin ortaya konmasına bağlıdır. Çalışma sonucunda, alanda kayın daha fazla yaygın olmasına rağmen geyik, karaca, domuz ve ayıların sonbaharda özellikle meşelerin bulunduğu karışık meşcereleri tercih ettikleri ortaya çıkmıştır. Ayrıca iri cüsseli memeli türleri açık meşcerelerden ziyade “2” ve “3” derecede kapalı alanlarda bulunmaktadırlar. Geyiklerin sayısının (59 birey) daha fazla sayıda olduğu 500-1000 m yükselti sınıfında karaca sayısı (122 birey) daha az, karacaların (193 birey) daha fazla bulunduğu 1000-1500 m yükselti sınıfında ise geyiklerin sayısı (41 birey) daha az olarak tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Geyik,Karaca,Domuz,Ayı,Habitat,OLAP

Kaynakça

  1. Beşkardeş, V., Keten, A., Arslangündoğdu, Z. 2008. Karacaların (Capreolus capreolus L., 1758) Türkiye'nin Yaban Hayatı Açısından Önemi, İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, B-58 (2): 15-22, ISSN: 0535-8418.
  2. Beşkardeş, V. 2010. Yedigöller Yaban Hayatı Koruma ve Geliştirme Sahasında Yaban Hayatı Yönetimi. İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi.
  3. Danilkin, A. 1996. Behavioural Ecology of Siberian and European Roe Deer, Chapman and Hill, London, 0-412-63880-0, UK, 276 s.
  4. Dasmann, R.Y. 1981. Wildlife Biology, Second Edition, John Wiley&Sons Inc., New York, Chicseter, Brisbane, Toronto, USA, 0-572-08042-X, 210 +IX s.
  5. Demirsoy, A. 1995. Yaşamın Temel Kuralları, Omurgalılar – Amniyota, Cilt III / Kısım II (II. Baskı), Meteksan A.Ş., Yayın No 94-06-4.0057, Ankara, 975-7746-08-8, 941 s.
  6. Graves, H.B. 1984. Behavior and Ecology of Wild and Feral Swine (Sus scrofa), Journal of Animal Science, 58 (2), 482-492.
  7. Irvine, R.J., Fiorini, S., Yearley, S., McLeod, J.E., Turner, A., Armstrong, H., White, P.C.L. and Vander Wal, R. 2009. Can managers iform models? Integrating local knowledge into models of red deer habitat use. Journal of Applied Ecology. 46 (2): 344-352, doi: 10.1111/j.1365-2664.2009.01626.x
  8. Kirkpatrick, R.L and Pekins, P.J. 2002. Nutritional Value of Acorns for Wildlife. (in: McShea WJ and Healy WM. (Eds) 2002. Oak Forest Ecosystmes - Ecology and Management for Wildlife), John Hopkins University Press, Baltimore, ISBN 0-8018-6745-2, 173-181 s.
  9. Mol, T. 2006. Yaban Hayatı (Orman Mühendisleri İçin), İ.Ü. Orman Fakültesi Yayınları, İ.Ü. Yayın No: 4643, O.F. Yayın No: 489, İstanbul, 975-404-766-9, 425+X s.
  10. Oğurlu, İ. 1988. İşletme Ormanlarında Yaban Hayatı Habitatlarının Düzenlenmesi, İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, B 32 (2), 120–135.

Kaynak Göster

APA
Beşkardeş, V. (2016). Yedigöller Yaban Hayatı Geliştirme Sahasındaki İri Cüsseli Memeli Hayvanlar ve Sonbahar Dönemi Habitat Tercihleri. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 12(1), 137-144. https://izlik.org/JA83LZ75MA