Sık Görülen Ruhsal Hastalıklardaki Hemşirelik Tanı ve Girişimleri

Öz

İnsan sadece biyolojik bir varlık değil aynı zamanda psiko-sosyo-kültürel bir varlıktır. Bu faktörlerin her biri sağlığı etkilemektedir. Önceleri genel olarak fizyolojik sorunlara ağırlık verilirken günümüzde ruh sağlığı ve hastalıklarından geçmişe oranla daha çok söz edilmekte ve giderek daha çok önem verilmektedir. Bunun en önemli nedenlerinden biri sağlığın bütüncül bir bakış açısı ile ele alınmasıdır, diğeri ise sosyo-ekonomik alandaki ve teknolojideki gelişmelerin bireylerin ruhsal yaşamları üzerindeki olumsuz etkileri ve bu durumun kişilerin yaşam kalitesini azaltmasıdır. Bu makalenin amacı, sık görülen ruhsal hastalıklarda genel olarak ele alınan hemşirelik tanıları ve girişimlerini incelemektir.

Anahtar Kelimeler

• Ruhsal hastalık,hemşirelik tanıları; hemşirelik girişimleri

Kaynakça

1. Çam O, Engin E. Ruh sağlığı ve hastalıkları hemşireliği bakım sanatı. İstanbul: İstanbul Tıp Kitabevi; 2014.
2. Güleç C. Toplum ruh sağlığı açısından psikiyatrik epidemiyoloji. Bertan M, Güler C, editörler. Halk sağlığı temel bilgiler. Ankara: Güneş Kitabevi; 1995. s. 442-51.
3. Pektaş İ, Bilge A, Ersoy A. Toplum ruh sağlığı hizmetlerinde epidemiyolojik çalışmalar ve toplum ruh sağlığı hemşireliğinin rolü. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2006; 7(1): 43-8.
4. Ergun S, Bayık A. Hemşirelik ve manevi bakım. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 2004; 8(1): 37-8.
5. Aştı N. Bilgi, bilim ve hemşirelik üzerine dünden bugüne görüşler. Hemş Derg. 2002; 8(48): 2-7.
6. Öztürk O. Ruh sağlığı ve bozuklukları. 9. baskı. Ankara: Nobel Tıp Kitabevi; 2002.
7. Fidaner CI. Sağlıkta yaşam kalitesi (SYK) kavramı: Bir giriş denemesi. Sağlıkta yaşam kalitesi sempozyumu; 8-10 Nisan 2004; İzmir; 2004. s. 1-7.
8. Kaptanoğlu C, Yenilmez Ç, Ayrancı Ü. Temel sağlık hizmetlerinde en sık görülen ruhsal bozukluklar ve fiziksel belirtiler. İstanbul: 5US Yayınları; 2003.

9. Coyne JC, Fechner-Bates S, Schwenk TL. Prevalence, nature and comorbidity of depressive disorders in primary care. Gen Hosp Psychiatry. 1994; 16(4): 267- 76.
10. Penayo U, Kullgren G, Caldera T. Mental disorders among primary health care patients in Nicaragua. Acta Psychiatr Scand. 1990; 82(1): 82-5.
11. Regier DA, Myers JK, Kramer M, Robins LN, Blazer DG, Hough RL, et al. The NIMH epidemiologic catchment area program: Historical context, major objectives, and study population characteristics. Arch Gen Psychiatry. 1984; 41(10): 934-41.
12. Psikolog.org [Internet]. Ankara: TSHGM Yayın Komisyonu; 2011 [Erişim Tarihi: 02.01.2015]. Erişim adresi: sagligi-eylem-plani.pdf.
13. Erol N, Kılıç C, Ulusoy M. Türkiye ruh sağlığı profili raporu. Ankara: Eksen Tanıtım Ltd.Şti.; 1998.
14. Ford T, Goodman R, Meltzer H. The British child and adolescent mental health survey 1999: The prevalence of DSM IV disorders. J Acad Child Adol Psyc. 2003; 42(10): 1203-11.
15. Muris P, Meesters C, Berg F. The Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) further evidence for its reliability and validity in a community sample of Dutch children and adolescents. Eur Child Adolesc Psychiatry. 2003; 12(1): 1-8.
16. Roberts RE, Attkisson CC, Rosenblatt A. Prevalence of psychopathology among children and adolescents. Am J Psychiatry. 1998; 155(6): 715-25.
17. Şahingöz M, Kaya N. Bir üniversite hastanesi çocuk ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastaların analizi. Selçuk Üniv Tıp Derg. 2011; 27(3): 154-6.
18. Ayaz M, Ayaz AB, Başgül ŞS, Karakaya I, Gülen Şişmanlar Ş, Yar A, ve ark. 3-5 yaş grubu kurum bakımındaki çocuklarda ruhsal hastalık sıklığı ve ilişkili etmenler. Türk Psik Derg. 2012; 23(2): 82-8.
19. Özfırat Ö, Pehlivan E, Özdemir FÇ. Malatya il merkezindeki lise son sınıf öğrencilerinde depresyon prevalansı ve ilişkili faktörler. İnönü Üniv Tıp Fak Derg. 2009; 16(4): 247-55.
20. Keskin A, Ünlüoğlu İ, Bilge U, Yenilmez Ç. Ruhsal bozuklukların yaygınlığı, cinsiyetlere göre dağılımı ve psikiyatrik destek alma ile ilişkisi. Nöropsikiyatri Arşivi. 2013; 50(4): 344-51.
21. Arslantaş H, Ergin F, Balkaya NA. Aydın il merkezinde doğum sonrası depresyon sıklığı ve ilişkili risk etmenleri. ADÜ Tıp Fak Derg. 2009; 10(3): 13-22.
22. Ayvaz S, Hocaoğlu Ç, Tiryaki A, Ak İ. Trabzon il merkezinde doğum sonrası depresyon sıklığı ve gebelikteki ilişkili demografik risk etmenleri. Türk Psik Derg. 2006; 17(4): 243-51.
23. Bingöl G, Demir A, Karabek R, Kepenek B, Yıldırım N, Kaytaz EG. Bazı değişkenler açısından 65 yaş üstü bireylerin depresyon düzeylerinin incelenmesi. Göztepe Tıp Derg. 2010; 25(4): 169-76.
24. Kulaksızoğlu IB, Gurvit H, Polat A, Harmanci H, Cakir S, Hanagasi H, et al. Unrecognized depression in community-dwelling elderly persons in Istanbul. Int Psychogeriatr. 2005; 17(2): 303-12.
25. Kurtoğlu DT, Rezaki M. Huzurevindeki yaşlılarda depresyon, bilişsel bozukluk ve yeti yitimi. Türk Psik Derg. 1992; 10(3): 173-9.
26. Copeland JRM, Devvey ME, Saunders PA. Yaşlılarda depresyon. Türk Psik Derg. 1992; 3(1): 3-7.
27. İçli T. Yalnız yaşamak. Geriatri. Kusal GY, editör. Geriatri 2002 Sempozyumu; 1-2 Nisan 2002; Ankara. Hacettepe Üniversitesi Geriatrik Bilimler Araştırma ve Uygulama Merkezi; 2002. s. 260-5.
28. Birol L. Hemşirelik Süreci. 10. baskı. İzmir: Etki Matbaacılık; 2013.
29. Coşkun S. Bağımlılık tedavisinde hemşirelik. [Erişim Tarihi: 02.01.2015]. Erişim adresi: www.ogelk.net/ Dosya depo/hemsire bolum.pdf.
30. Pınar ŞE, Tel H. Depresyon tanılı birey ve hemşirelik yaklaşımı. Psik Hemş Derg. 2012; 3(2): 86-91.
31. Erdemir F. Hemşirelik tanıları el kitabı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri; 2012.
32. Küçükgüçlü Ö. Alzheimer hastalığı ve hemşirelik bakımı. Demans Derg. 2003; 3(3): 86-92.